Τί Λωζάννη τί Κοζάνη, ἰό ἡ μιά, ἰό καί ἡ ἄλλη!

Νά λοιπόν πού ἔχουμε τό πρῶτο φθινοπωρινό «λόκ ντάουν», στήν Κοζάνη

Ἀλλά καί ἡ Λωζάννη δέν πάει καλύτερα, ἀφοῦ καί στήν Ἑλβετία ὁ ἰός σαρώνει! Καί, αὐτομάτως, ἔρχεται στό μυαλό ἐκεῖνο τό τραγουδάκι τοῦ Γιώργου Κριμιζάκη, σέ στίχους τοῦ ἀξέχαστου φίλου καί γείτονα στόν Πειραιᾶ Γιάννη Κακκουλίδη, πού ἔγινε μεγάλη ἐπιτυχία τό 1973. «Τί Λωζάννη, τί Κοζάνη»!

Ἔλεγε, λοιπόν, ἐκεῖνο τό τραγουδάκι, πού τό ἔγραψε ὁ Γιάννης γιά νά ἀφηγηθεῖ τίς ἀναμνήσεις του ἀπό τόν Στρατό. «Δύο καφενεῖα, δύο σινεμά, παστέλι οὖζο καί παστουρμᾶ./Πολλά κορίτσια, λίγοι γαμπροί καί τό βραδάκι κρύο βαρύ./Τί Λωζάννη, τί Κοζάνη, χιόνια ἡ μιά καί χιόνια ἡ ἄλλη!»…

Τό τραγούδι, σέ ὕφος «χιτζάζ», ἄρεσε πολύ, θύμιζε πολλά, ἐμπεριεῖχε μεγάλη δόση πικρό χιοῦμορ ἀλλά καί σέ πάρα πολλούς θύμιζε τήν στρατιωτική τους ζωή στήν ἐπαρχία.

Τό ἆσμα προκάλεσε αἴσθηση, ἔγινε τίτλος ἐπιθεωρήσεως, λεζάντα σέ φωτογραφίες καί γελοιογραφίες καί μπῆκε στήν καθημερινότητά μας.

Κάποιοι, στό ἄκουσμά του, ἀνέτρεχαν στήν παροιμία «ἡ κοσκινοῦ τόν ἄντρα της, μέ τούς πραματευτάδες», ἄλλοι χαμογελοῦσαν μέ νόημα καί ἄλλοι χτυποῦσαν ρυθμικά παλαμάκια, καθώς τό ἆσμα ἦταν ἄκρως ξεσηκωτικόν…

Νά, λοιπόν, πού 47 χρόνια ἀργότερα ὁ κορωνοϊός δικαιώνει τόν ὀξυδερκέστατο Γιάννη καί τόν συμπαθέστατο συνθέτη. Νά πού ἡ πανδημία ἀποδεικνύεται… δημοκρατικότατη καί ἡ Κοζάνη δέν διαφέρει ἀπό τήν Λωζάννη, καθώς καί οἱ δύο πόλεις δέχονται τήν ἐπίθεση ἀπό τόν ἴδιο –ἀόρατο– ἐχθρό!

Δέν ξεχωρίζει πολιτισμό, πρόοδο, πληθυσμιακή ὑπεροχή, οἰκονομική εὐμάρεια ὁ κορωνοϊός. Χτυπᾶ χωρίς διακρίσεις φύλου (μέ ἐλαφρά προτίμηση στούς ἄνδρες), ἡλικίας (ἐσχάτως ἔχει μεγάλο σουξέ στίς νεότερες ἡλικίες), οἰκονομικῆς εὐχέρειας (ἡ πτωχή Ἑλλάς εἶναι πολύ καλύτερα ἀπό τήν πάμπλουτη Ἑλβετία), στρατιωτικῆς ἰσχύος (οἱ ΗΠΑ ἔχουν κατατκτήσει θλιβερά πρωτεῖα).

Ὁ πολυδισεκατομμυριοῦχος Τράμπ δέχθηκε τήν ἐπίσκεψη τοῦ ἰοῦ, ὅπως τήν δέχθηκε καί ὁ τελευταῖος ἄστεγος στό Μπρόνξ, ὁ ἐξαιρετικός σχεδιαστής καί ἑκατομμυριοῦχος Κένζο, ἔπεσε θῦμα τοῦ ἰοῦ, ὅπως καί ὁ τελευταῖος ἐργάτης στά ναυπηγεῖα τῆς πατρίδας του, ὁ ὑπερόπτης καί πολύξερος πρωθυπουργός τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου, νοσηλεύθηκε στήν Ἐντατική, ὅπως καί ἡ κυρία ἀπό τό Σάντερλαντ, πού ψηφίζει Ἐργατικούς ἀπό τήν ἡμέρα πού ἀπέκτησε τό δικαίωμα ψήφου!

Δέν κάνει διακρίσεις ὁ κορωνοϊός. Καί θά εἶναι γιά ὅλους μας καλύτερα, ἄν ἀφήσουμε πέρα τήν ἄσκοπη καί χωρίς νόημα συνωμοσιολογία. Ἡ ραγδαία αὔξηση τῶν κρουσμάτων σέ ὅλη τήν Εὐρώπη δείχνει ποῦ βρισκόμαστε. Φορᾶμε τήν μάσκα μας, πλένουμε τά χέρια μας, ἀπολυμαίνουμε τά ἀντικείμενα καί τίς ἐπιφάνειες μέ τίς ὁποῖες ἐρχόμαστε σέ ἐπαφή, δέν συνωστιζόμαστε, ἀποφεύγουμε τίς μετακινήσεις ὅσο γίνεται. Δέν εἶναι ἀστεῖα τά πράγματα καί ἀρκεῖ μιά ματιά στόν κόσμο γιά νά καταλάβουμε πόσο ἄσχημα εἶναι.

Ἕνας φίλος μοῦ ἔλεγε χθές ὅτι «ὁ κορωνοϊός εἶναι ὅ,τι πιό ἀνθεκτικό ἔφτιαξαν μέχρι σήμερα οἱ Κινέζοι!» καί νομίζω ὅτι ἔχει δίκιο, ἀφοῦ εἶναι πλέον ἤ βέβαιο ὅτι ἡ πανδημία μᾶς ἦλθε ἀπό τήν Κίνα. Ἄς εἴμαστε, λοιπόν, προετοιμασμένοι καί ἄς ἀμυνθοῦμε μέ ὅλα τά μέσα. «Τί Λωζάννη, τί Κοζάνη», ἀγαπητοί…