Μαρία Κάλλας, ἡ «πολυφαγοῦ»!

Σάββατον, 6 Φεβρουαρίου 1960

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΜΑΚΑΡΟΝΟΦΙΛΟΣ!

Ἀπό τήν ἀναγνωσματοποίησιν τῆς ζωῆς τῆς Μαρίας Κάλλας τῆς ἐπιλεγομένης «Τίγρεως», ὑπό τῆς μητρός της: «Ἀπό τά δύο κορίτσια μου ἡ Μαρία ἦταν ἡ πιό πολυφαγοῦ. Τρελλαινόταν γιά τό ζυμωτό ψωμί, ἔπινε τό γάλα σάν φίδι καί κατεβρόχθιζε πάντα δυό πιάτα μακαρόνια». Φαίνεται, ὅτι ἡ Μαρία –ἡ ὁποία πρίν γίνῃ τίγρις ἦτο… φώκια– ἠσκεῖτο εἰς τήν μακαρονοφαγίαν. Καί δέν ἐπλανήθη. Εἰς τήν χώραν τῶν μακαρονίων ἀποκατεστάθη, –ἔστω καί ἄν τήν ἠνάγκασαν ἐκεῖ, νά μή τά ξαναβάλῃ στό στόμα της!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΙ ΕΡΕΥΝΑΙ ΕΙΣ ΙΣΠΑΝΙΑΝ ΔΙ’ ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ

Κατά τηλεγράφημα ἐκ Μαδρίτης, τό Ἱσπανικόν Ὑπουργικόν Συμβούλιον ἐνέκρινε σειράν διαταγμάτων, τά ὁποῖα παρέχουν εἰς ξένας ἑταιρείας πετρελαίων τό δικαίωμα ἐρευνῶν διά τήν ἀνακάλυψιν πετρελαίου εἰς τήν Ἱσπανικήν Σαχάραν. Αἱ ἑταιρεῖαι αὐταί εἶναι ἡ «Φίλιπς Ὄϊλ Κόμπανυ» τοῦ Τέξας καί ἡ «Ἑταιρεία Πετρελαίων τῆς Καλιφορνίας», αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑποκαταστήματα εἰς τήν Ἱσπανίαν.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.