Κωμική μετάφρασις ὅρου…

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 1960

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ… ΣΠΙΡΤΑ

«Ἡ ὀλυμπιακή δάς, ἡ ὁποία θά εἶναι τό σύμβολον τῶν ὀλυμπιακῶν ἀγώνων τῆς Ρώμης, θά μεταφερθῇ ἐξ Ἀθηνῶν εἰς Ἰταλίαν ὑπό τῶν πρωτοετῶν μαθητῶν τῆς Ναυτικῆς Ἀκαδημίας τοῦ Λιβόρνο. Οἱ μαθηταί, πιθανώτατα, θά λάβουν τό παρωνύμιον «Σπίρτα». Ὅμως, ὁ σύνθετος Ἰταλικός ὅρος διά τά σπίρτα –«φιαμμίφερι», ὡς θά ἐνθυμοῦνται οἱ παλαιότεροι Ἀθηναῖοι– σημαίνει κυριολεκτικῶς «φλογοφόροι». Συνεπῶς, σπίρτο μονάχο ἦτο μᾶλλον ὁ δημοσιεύσας τήν κωμικήν μετάφρασιν τοῦ ὅρου.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΤΑ ΤΕΛΗ ΣΤΑΘΜΕΥΣΕΩΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ

Ἐκ τοῦ Δήμου Ἀθηναίων ἀνεκοινώθη, ὅτι δέν στηρίζεται ἐπί νομίμου ἐρείσματος ἡ διαμαρτυρία τῆς «Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Αὐτοκινήτων Ι. Χ.» διά τά τέλη σταθμέυσεως, καθ’ ὅσον ταῦτα ἔχουν ἐπιβληθῇ ἀπό τοῦ 1957, ὑπάρχει δέ καί σχετική ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας περί τῆς νομιμότητος τῆς εἰσφορᾶς. Ὡς ἐκ τούτου ὁ Δῆμος θά συνεχίσῃ κανονικῶς τήν εἴσπραξιν τῶν τελῶν.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.