Ἀνατρέπει τίς θεμελιώδεις ἀρχές τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καί τοῦ Διαφωτισμοῦ ἡ καινοφανής θεωρία τῆς «δικτατορίας τῶν πλειοψηφιῶν» – «Φιλελεύθεροι» αὐτοί πού καθήλωσαν τήν Εὐρώπη – Τήν καταδικάζουν σέ «ἧττα ἐν ἀναμονῇ» Τό ΛΥΚΟΦΩΣ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, ὡς θεσμοῦ, οὐδόλως συνιστᾶ τό τέλος τῆς Εὐρώπης. Τό ἀντίθετο μάλιστα. Διότι ἡ ΕΕ, ὅπως ἔχει ἐξελιχθεῖ, ἀπομακρύνεται ὅλο καί περισσότερο ἀπό τίς ἀξίες τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πνεύματος καί ἀπό τά θεμέλια τοῦ πολιτισμοῦ της. Κατά τοῦτο ἡ ἄνετη ἐπανεκλογή τῆς Οὔρσουλα φόν ντέρ Λάυεν, ὡς Προέδρου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς, δεικνύει ὅτι ὁ ὑπερεθνικός αὐτό θεσμός συνεχίζει νά πορεύεται στήν ὁδό τῆς ἀπωλείας. Ὅλοι ὅσοι «βολεύονται» μέ τήν σημερινή κατάσταση στήν ΕΕ συμμάχησαν προκειμένου νά στηρίξουν μιάν Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή ἡ ὁποία στά ἑπόμενα πέντε χρόνια δέν θά ἀλλάξει τίποτε (τουλάχιστον πρός τό καλύτερο). Δικαιολογοῦν τήν ἐπιλογή τους μιλῶντας γιά «σταθερότητα», ἐνῶ αὐτό πού συμβαίνει σήμερα στήν ΕΕ εἶναι μιά ἀκαμψία, μιά ἔλλειψις εὐελιξίας, ἡ ὁποία νομοτελειακῶς ὁδηγεῖ σέ ἀδυναμία κατανοήσεως τῶν ἐξελίξεων, πολλῷ μᾶλλον υἱοθετήσεως πολιτικῶν πού θά ἐπέτρεπαν τήν προσαρμογή τῆς ΕΕ στίς νέες πραγματικότητες. Ἀλλά νέες πραγματικότητες δέν εἶναι ὁ πόλεμος στήν Οὐκρανία, ἡ συνέχισις τοῦ ὁποίου ἦταν ἕνα ἀπό τά κομβικά σημεῖα συνεννοήσεως τῶν «προθύμων» πού συνέπραξαν στήν ἐπανεκλογή τῆς Προέδρου τῆς Κομμισσιόν. … Συνεχίστε να διαβάζετε το Τό λυκόφως τῆς ΕΕ σηματοδοτεῖ ἡ ἐπανεκλογή τῆς Οὔρσουλα φόν ντέρ Λάυεν.