Κ. Καραμανλῆς: «Ἡ Δύση ἀμφισβητεῖται, οἱ διαχωριστικές ξεθωριάζουν, τό βλέμμα μας καί στήν Κίνα»

Ὁ πρώην Πρωθυπουργός ἀναφέρθηκε στήν ἀνάγκη πολυδιάστατης ἐξωτερικῆς πολιτικῆς καί στήν στρατηγική σημασία τῆς σχέσεως Ἑλλάδος καί Κίνας

Σέ Eναν κόσμο ὅπου ἡ Δύσις ἀμφισβητεῖται, οἱ παλαιές διαχωριστικές γραμμές στόν γεωπολιτικό χάρτη μεταβάλλονται καί τό διεθνές σύστημα εἰσέρχεται σέ περίοδο βαθέων ἀνακατατάξεων, ὁ πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλῆς ἀνέδειξε τήν σημασία πού ἀποκτᾶ γιά τήν Ἑλλάδα ἡ ἀνάπτυξις μιᾶς πολυδιάστατης ἐξωτερικῆς πολιτικῆς καί ἰδιαιτέρως τῆς στρατηγικῆς σχέσεως μέ τήν Κίνα.

Στήν ὁμιλία του στό πρόγραμμα Executive Master in Business Administration τοῦ Πανεπιστημίου Tsinghua «20 χρόνια Στρατηγικῆς Συνεργασίας Ἑλλάδας-Κίνας καί ἡ ἐμπειρία τῆς COSCO» , ὑπεγράμμισε ὅτι «ὁ σημερινός κόσμος ἔχει ἀνάγκη ἀπό λιγώτερες διαχωριστικές γραμμές καί περισσότερη κατανόηση καί συνεργασία», περιγράφοντας ἕνα διεθνές περιβάλλον «ὁλοένα καί πιό ἀπρόβλεπτο, ἀσταθές καί ἀβέβαιο».

Ἀνεφέρθη στήν ἰδιαίτερη γεωγραφική καί στρατηγική θέση τῆς Ἑλλάδος, τήν ὁποία χαρακτήρισε «σημαντική πύλη πού συνδέει τήν Κίνα, τήν εὐρύτερη περιοχή τῆς Μεσογείου καί τήν Εὐρώπη». Ἐπεσήμανε δέ ὅτι ἡ χώρα μπορεῖ νά λειτουργήσει ὡς κόμβος γιά ἐπιχειρηματικές καί ἐπενδυτικές διασυνδέσεις στούς τομεῖς τῆς ναυτιλίας, τῆς ἐνεργείας καί τῶν ἐπικοινωνιῶν, ἐνῷ ἡ γεωγραφική της θέσις προσφέρει ἕνα χαρακτηριστικό παράδειγμα τοῦ τρόπου μέ τόν ὁποῖο οἱ γεωπολιτικές ἐξελίξεις ἐπηρεάζουν τούς παγκόσμιους οἰκονομικούς μετασχηματισμούς.

Ὁ κ. Καραμανλῆς ἀνεφέρθη καί στήν διαδρομή πού ὁδήγησε στήν ἑλληνοκινεζική στρατηγική προσέγγιση, ἡ ὁποία ἐκορυφώθη μέ τήν ὑπογραφή τῆς Στρατηγικῆς Ἑταιρικῆς Σχέσεως τό 2006. Ὅπως ἐξήγησε, ἡ ἐξέλιξις αὐτή προέκυψε ἀπό τήν σύμπτωση δύο παραγόντων: «τῶν περιστάσεων καί τοῦ στρατηγικοῦ ὁράματος». Οἱ Ὀλυμπιακοί Ἀγῶνες τῆς Ἀθήνας τό 2004 καί ἡ προετοιμασία ἐκείνων τοῦ Πεκίνου τό 2008 ἐδημιούργησαν ἕνα πρόσφορο πεδίο συνεργασίας, καθώς οἱ δύο χῶρες μποροῦσαν νά συναντηθοῦν πάνω στήν κοινή ἀναφορά στούς ἀρχαίους πολιτισμούς τους καί νά μετατρέψουν αὐτήν τήν σχέση σέ πρακτική συνεργασία.

Ὑπενθύμισε ἀκόμη ὅτι ἡ τότε ἑλληνική Κυβέρνησις ἐπεδίωξε μιά περισσότερο πολυδιάστατη ἐξωτερική πολιτική, μέ ἔμφαση στήν οἰκονομική διπλωματία καί στήν ἀνάδειξη τῆς Ἑλλάδος σέ στρατηγικό κόμβο. Γιά τήν Κίνα, ἡ ἑλληνική πλευρά ἔδωσε ἰδιαίτερο βάρος στήν ναυτιλία, τό ἐμπόριο καί τόν τουρισμό, τομεῖς στούς ὁποίους διεπιστώνοντο ἐξ ἀρχῆς σημαντικές δυνατότητες συγκλίσεως.

Ὡστόσο, ἡ ἀναφορά στήν σημερινή διεθνῆ συγκυρία ὑπῆρξε τό εὐρύτερο πλαίσιο ἐντός τοῦ ὁποίου ὁ κ. Καραμανλῆς ἐτοποθέτησε τήν σχέση Ἑλλάδος καί Κίνας. Ὅπως ἐσημείωσε, «τό διεθνές σύστημα ἐπιστρέφει σέ ἕνα realpolitik σύστημα σφαιρῶν ἐπιρροῆς καί ἰσχύος», ἐνῷ παραλλήλως καταγράφεται αὐξανομένη ἀμφισβήτησις τῆς μεταπολεμικῆς τάξεως καί τῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν. Οἱ ἐξελίξεις στήν Οὐκρανία καί στήν Μέση Ἀνατολή, συμφώνως πρός τήν ἀνάλυσή του, καταδεικνύουν τίς νέες ἰσορροπίες καί τά ὅρια τῆς δυτικῆς ἐπιρροῆς.

Μέσα σέ αὐτή τήν νέα πραγματικότητα, ὑπεστήριξε τήν ἀνάγκη γιά μιά περισσότερο σύνθετη καί πολυδιάστατη ἐξωτερική πολιτική. Ἡ Ἑλλάς, ὅπως ἀνέφερε, παραμένει εὐθυγραμμισμένη μέ τήν Δύση, ὅμως «ἡ ἴδια ἡ Δύση διέρχεται μιά φάση μετασχηματισμοῦ ἤ ἀκόμη καί διχασμοῦ». Παραλλήλως, Ἑλλάς καί Κίνα μοιράζονται κοινά συμφέροντα καί ἀμοιβαῖο σεβασμό, ἐνῷ ἡ ἱστορική σχέσις τῶν δύο ἀρχαίων πολιτισμῶν προσφέρει ἕνα πρόσθετο ὑπόβαθρο συνεννοήσεως.

Ἡ τοποθέτησις αὐτή ὁδηγεῖ, κατ’ οὐσίαν, σέ μιά σαφῆ στρατηγική διαπίστωση: καθώς οἱ παλαιές διαχωριστικές γραμμές μεταβάλλονται καί ὁ κόσμος ἀποκτᾶ περισσότερο πολυπολικό χαρακτῆρα, ἡ Ἑλλάς καλεῖται νά διευρύνει τό πεδίο τῶν διεθνῶν της σχέσεων. Ἡ Κίνα, σέ αὐτό τό πλαίσιο, καταλαμβάνει ἰδιαίτερη θέση. «Ἐναπόκειται σέ ἐμᾶς νά ἐνισχύσουμε τή δυναμική πού δημιουργήθηκε καί νά ἀξιοποιήσουμε τίς πολλές ἀκόμη εὐκαιρίες συνεργασίας μέ τήν Κίνα», ἐτόνισε χαρακτηριστικῶς ὁ πρώην Πρωθυπουργός, ἐκτιμῶντας ὅτι ἡ ἑλληνοκινεζική συνεργασία θά μποροῦσε νά ἀποτελέσει «πρότυπο καί γιά συνεργασία καί μέ ἄλλες ἀσιατικές χῶρες».

Κλείνοντας, ἀνεφέρθη στήν προσωπική του ἐμπειρία ἀπό τήν Κίνα, θυμίζοντας τήν πρώτη του ἐπίσκεψη, τόν Νοέμβριο τοῦ 1979, ὅταν, σέ ἡλικία μόλις 23 ἐτῶν, ἐσυνόδευσε τόν Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ στήν ἱστορική πρώτη ἐπίσκεψη Ἕλληνος Πρωθυπουργοῦ στήν χώρα.