Τραγικές ἀνακρίβειες καί ψεύδη στόν Φάκελο τῆς Κύπρου

ΑΝΑΤΡΟΠΗ γιά τήν ἕως τώρα κυπριακή τραγωδία ὅπως τήν γνωρίζουμε φέρνει ἡ μελέτη τῶν ἐρευνητῶν κ.κ. Λεωνίδα Λεωνίδου καί Φανούλα Ἀργυροῦ στά στοιχεῖα πού παρατίθενται στό Πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς γιά τόν Φάκελο τῆς Κύπρου.

Οἱ δύο ἐρευνητές μετά ἀπό πολύχρονη ἐπεξεργασία τῶν γεγονότων κατέθεσαν αἴτημα γιά ἄμεση ἀπόσυρση τοῦ Πορίσματος στήν Πρόεδρο τῆς Κυπριακῆς Βουλῆς κ. Ἀννίτα Δημητρίου. Ὅπως ὑποστηρίζουν, τό Πόρισμα εἶναι ἀναξιόπιστο καί προσβλητικό γιά τό κῦρος τῆς Βουλῆς, καθώς βασίζεται σέ πλαστά ἔγγραφα, ἱστορικές ἀνακρίβειες, ἐσκεμμένες παραλείψεις καί παραπλανητική χρήση πηγῶν!

Οἱ ἐρευνητές, μέ πολυετῆ ἐμπειρία σέ ἀρχειακή ἔρευνα, καταγγέλλουν ὅτι τό Πόρισμα τοῦ 2011, τό ὁποῖο ἐνεκρίθη ἀπό τήν Ὁλομέλεια τῆς Βουλῆς ὑπό τήν προεδρία τοῦ Μαρίνου Σιζόπουλου, περιέχει πολλά παραποιημένα καί πλαστά ἔγγραφα.

Κατηγοροῦν τόν τότε πρόεδρο τῆς Ἐπιτροπῆς γιά ἀποτυχία νά διασταυρώσει τήν αὐθεντικότητα τῶν ἐγγράφων μέσῳ ἐπίσημων πηγῶν, ὅπως τά ἐθνικά ἀρχεῖα τῶν ΗΠΑ, τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου, τοῦ ΝΑΤΟ καί ἄλλων ἐμπλεκομένων κρατῶν. Παράλληλα, τοῦ ἀποδίδουν εὐθῦνες γιά τήν μή ἀξιοποίηση κρίσιμου ἀρχειακοῦ ὑλικοῦ, γιά ἀπόκρυψη ἐγγράφων πού ἔθεταν φῶς σέ καθοριστικά γεγονότα, ἀλλά καί γιά ἰδιοτελῆ χρήση αὐτῶν γιά προσωπική συγγραφική δραστηριότητα. Εἰδικώτερα, καταγγέλλουν ὅτι ὁ κ. Σιζόπουλος χρησιμοποίησε ἀπόρρητα ἔγγραφα τοῦ Φακέλου, στά ὁποῖα δέν ἐπιτρέπεται πρόσβασις σέ ἄλλους ἐρευνητές, γιά προσωπικό του συμφέρον, τήν συγγραφή βιβλίου. Καλοῦν τήν Βουλή νά ἀπαιτήσει ἀπό τόν κ. Σιζόπουλο νά ἐπιστρέψει τά κλαπέντα ἔγγραφα καί νά δοθεῖ ἄδεια στούς ἐρευνητές νά ἔχουν πρόσβαση στό ἀρχειακό ὑλικό.

Συμφώνως πρός τούς δύο ἐρευνητές, τό Πόρισμα ἐβασίσθη σέ «χαλκευμένα» ἔγγραφα, ὅπως τό ἀποκαλούμενο Μνημόνιο Παναγιωτάκου, ἐπιστολές ψευδῶς ἀποδιδόμενες στόν Χένρυ Κίσσινγκερ καί στόν τότε ΓΓ τοῦ ΝΑΤΟ, Γιόζεφ Λούνς, καθώς καί ἕνα γράμμα πού ἀπεδόθη ἀπό τόν Σιζόπουλο στόν Ἰωαννίδη, ἐνῷ ἀνῆκε στόν Ἀνδρέα Ποταμιᾶνο. Ὅλα τά ἀνωτέρω, ὑποστηρίζουν, συνθέτουν μιά πλασματική εἰκόνα τῆς ἱστορικῆς πραγματικότητος, πού ἔχει διαμορφώσει λανθασμένες ἐντυπώσεις στήν κοινωνία καί τό πολιτικό προσωπικό.

Ἐπί πλέον, ἐντοπίζονται σοβαρές παραλείψεις στό Πόρισμα: Δέν ἐρευνήθησαν ἐπαρκῶς σημαντικές πτυχές ὅπως ἡ ἐκκλησιαστική κρίσις, οἱ πολιτικές δολοφονίες τῆς περιόδου, ἡ δρᾶσις τοῦ παρακράτους, ἡ στάσις τῶν διεθνῶν παραγόντων (ΝΑΤΟ, ΕΣΣΔ), καθώς καί οἱ ἀποφασιστικῆς σημασίας συναντήσεις τοῦ Μακαρίου στό Λονδῖνο τόν Ἰούλιο τοῦ 1974.

Μερικά ἀπό τά σημεῖα τοῦ αἰτήματος πού ἀναφέρονται στά χαλκευμένα ἔγγραφα ἀφοροῦν τό λεγόμενο Μνημόνιο Παναγιωτάκου (25.2.1975) γιά τήν δῆθεν συνεργασία Ἑλλάδος – Τουρκίας γιά ἀνατροπή τοῦ Μακαρίου, ἀποδεδειγμένο ἀπό τόν Ἄρειο Πάγο ὡς πλαστό. Ἔγγραφο δῆθεν ἀπό Κίσσινγκερ, ἡμερομηνίας 4 Ἰουνίου 1974, πρός τήν ὑπηρεσία CAZ Μέσης Ἀνατολῆς γιά παραπλάνηση γιά τήν δῆθεν ἄμεση ἐμπλοκή τοῦ Κίσσινγκερ στό πραξικόπημα κατά τοῦ Μακαρίου, ἀποδεδειγμένο πλαστό! Ἔγγραφο δῆθεν τοῦ ΓΓ τοῦ ΝΑΤΟ Γιόζεφ Λούνς πρός τόν ὑπουργό Ἀμύνης τῶν ΗΠΑ, τό ὁποῖο ἐχρησιμοποιήθη γιά παραπλάνηση γιά τήν δῆθεν ἄμεση ἐμπλοκή τοῦ Λούνς καί τῶν ΗΠΑ στό πραξικόπημα κατά τοῦ Μακαρίου καί τήν Τουρκική εἰσβολή τοῦ 1974, ἀποδεδειγμένο πλαστό!

Οἱ δέ παραλείψεις ἐπικεντρώνονται στίς διώξεις ἀντιφρονούντων δημοσιογράφων καί ἑνωτικῶν, τοῦ ἡγέτου καί τῶν μελῶν τῆς ἀντιπολιτεύσεως, στήν ἀνατίναξη τῆς πτήσεως CY284 καί στίς παράνομες ἐνέργειες τοῦ παρακράτους. Ἐπίσης στίς καθοριστικές γιά τήν εἰσβολή συσκέψεις τῆς 17ης Ἰουλίου 1974 στό Λονδῖνο μεταξύ Μακαρίου καί Βρεταννοῦ Πρωθυπουργοῦ Οὐίλσον, Μακαρίου καί Βρεταννοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Κάλλαχαν, Ἐτζεβίτ μέ Οὐίλσων καί Κάλλαχαν καί ἐπαφές Κάλλαχαν μέ τόν ὑπουργό Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ Κίσσινγκερ καί φυσικά ὁ ρόλος τῆς ΕΣΣΔ ἀπό 15 Ἰουλίου ἕως 17 Αὐγούστου 1974 καί ἡ συγκατάθεσις τῆς Μόσχας στήν τουρκική εἰσβολή. Οἱ δύο ἐρευνητές μεταξύ τῆς πληθώρας ἀνακριβειῶν, διαστρεβλώσεων καί ὑποθετικῶν συμπερασμάτων τοῦ Πορίσματος σημειώνουν τά ἑξῆς: 1963 – Δῆθεν ὑποστήριξη τοῦ Προέδρου τῶν ΗΠΑ Τζών Κέννεντυ γιά τροποποίηση 13 σημείων ἀπό τόν Μακάριο.

1966 – Δῆθεν ὅτι δέν ὑπάρχουν πληροφορίες γιά τήν προσφορά τῆς βάσεως τῆς Δεκέλειας καί τίς ἐπαφές Οὐίλσον μέ τόν τότε βασιλέα Κωνσταντῖνο.

1967 – Δῆθεν ἀνάμειξις τῶν ΗΠΑ καί τοῦ ΝΑΤΟ στήν κρίση τῆς Κοφίνου.

1968 – Ἀνακρίβειες ὡς πρός τήν ἐκκλησιαστική κρίση. Τό Πόρισμα διατείνεται ὅτι οἱ τρεῖς Μητροπολῖτες ὑπεστήριζαν τήν χούντα γνωρίζοντας τά δῆθεν σχέδιά της γιά διχοτόμηση.

1974 ‒ Στήν συνάντηση τῆς 19ης Ἰουλίου μεταξύ Πρωθυπουργοῦ Ἀνδρουτσόπουλου καί Σίσκο, Τάσκα καί Ἔλσγουορθ, ἐνῷ ἀναφέρεται τό αἴτημα τῆς Τουρκίας γιά τήν παραχώρηση στούς Τουρκοκυπρίους διεξόδου πρός τήν θάλασσα, ἐν τούτοις παραλείπεται ὅτι ἡ Ἑλληνική Κυβέρνησις ἀπέρριψε ἀσυζητητί τήν πρόταση.