Τό στοίχημα τοῦ νέου τσάρου τῆς Οἰκονομίας

Η διατήρησις τῆς ἰσορροπίας ἀνάμεσα στήν δημοσιονομική πειθαρχία καί τήν διαμόρφωση ἑνός πακέτου φοροελαφρύνσεων πρός τήν μεσαία τάξη εἶναι τό μεγάλο στοίχημα πού καλεῖται νά κερδίσει ὁ νέος τσάρος τῆς Οἰκονομίας Κυριάκος Πιερρακάκης.

Ἀντίπαλός του, τό ἀβέβαιο διεθνές περιβάλλον λόγῳ τοῦ ἐμπορικοῦ πολέμου πού ἔχουν ξεκινήσει οἱ ΗΠΑ, μέ συνέπειες οἱ ὁποῖες μπορεῖ νά ἀλλάξουν τήν Εὐρώπη καί ὅλο τόν κόσμο. Mε τίς οἰκονομίες νά βαδίζουν σέ ἀχαρτογράφητα νερά, τήν ἀνάπτυξη νά ἀναμένεται νά δεχθεῖ πλῆγμα καί τούς καταναλωτές νά βρίσκονται ἀντιμέτωποι μέ νέες ἐπιβαρύνσεις, ἡ δυναμική τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας θά ἐπηρεαστεῖ. Σέ αὐτό τό περιβάλλον, ὁ νέος ὑπουργός Ἐθνικῆς Οἰκονομίας θά πρέπει νά ἔχει ὡς βασική προτεραιότητα τήν ὀρθή ἐκτέλεση τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καί τήν ἐπίτευξη τῶν στόχων πού ἔχουν τεθεῖ γιά τόν πληθωρισμό καί τήν ἀνάπτυξη.

Ἡ οἰκονομική πολιτική θά πρέπει νά παραμείνει προσηλωμένη ἀφ’ ἑνός στήν διαφύλαξη τῆς δημοσιονομικῆς ἀξιοπιστίας καί σταθερότητος, ἀφ’ ἑτέρου στήν ταχύτερη ὑλοποίηση τῶν ἀπαιτουμένων ἐπενδύσεων καί μεταρρυθμίσεων πού προβλέπονται στό Ἐθνικό Σχέδιο Ἀνακάμψεως καί Ἀνθεκτικότητος «Ἑλλάδα 2.0» -πού ἔχει εἰσέλθει σέ κρίσιμη φάση-, οἱ ὁποῖες θά διευκολύνουν τήν πράσινη καί ψηφιακή μετάβαση τῆς οἰκονομίας καί θά ἐπιταχύνουν τόν ἀναπτυξιακό ρυθμό τά ἑπόμενα χρόνια. Ἡ ἐπίτευξις τῶν στόχων αὐτῶν σέ συνδυασμό μέ τήν διαφύλαξη τῆς χρηματοπιστωτικῆς σταθερότητος ἀποτελοῦν βασικές προϋποθέσεις γιά τήν ἐνίσχυση τῶν εἰσοδημάτων, τήν ἀνακούφιση τῶν πιό εὐάλωτων νοικοκυριῶν, ἐνῶ ταυτοχρόνως θά συνδράμουν στήν βελτίωση τοῦ οἰκονομικοῦ κλίματος καί σέ περαιτέρω ἀναβαθμίσεις τῆς πιστοληπτικής ἀξιολογήσεως τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας.

Ταυτοχρόνως ὁ νέος ὑπουργός θά πρέπει νά ἐκπροσωπήσει τήν χώρα μας στίς εὐρωπαϊκές διαπραγματεύσεις γιά τήν ρῆτρα διαφυγῆς πού θά ἐξαιρέσει τίς ἀμυντικές δαπάνες ἀπό τούς νέους δημοσιονομικούς κανόνες, στό πλαίσιο τήν ἐνίσχυσης τῆς ἀμυντικῆς ἱκανότητος τῆς Εὐρώπης. Αὐτό τό ὁποῖο θά χρειαστεῖ νά διαχειριστεῖ ὁ κ. Πιερρακάκης εἶναι ὅτι κάθε χώρα θά πρέπει νά ζητήσει τήν ἐνεργοποίηση ἐθνικῆς ρήτρας διαφυγῆς γιά τίς ἀμυντικές δαπάνες. Μετά τήν αἴτηση, ἡ Κομμισσιόν θά πρέπει νά θέσει ὅρους στήν αὔξηση τῶν δαπανῶν γιά νά μήν ὑπάρξει δημοσιονομικός ἐκτροχιασμός. Βάσει τῶν νέων δημοσιονομικῶν κανόνων, ἡ Ἑλλάς πρέπει νά παρουσιάζει ἐτησία μείωση τοῦ χρέους της κατά τοὐλάχιστον 1% τοῦ ΑΕΠ καί διατήρηση τοῦ ἐλλείμματος κάτω ἀπό τό 3% τοῦ ΑΕΠ. Βάσει τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ 2024, ἡ Ἑλλάς ἐπέτυχε δημοσιονομικό ἔλλειμμα ὁριακῶς ἀρνητικό (-0,1% τοῦ ΑΕΠ), ἐνῶ τό δημόσιο χρέος ἐμειώθη κατά 9,9% τοῦ ΑΕΠ, στό 154% τοῦ ΑΕΠ, στό τέλος τοῦ 2024, ἀπό 163,9% στό τέλος τοῦ 2023.

Φέτος τό ἔλλειμμα θά εἶναι ὁριακῶς θετικό, ἐνῶ τό χρέος ἀναμένεται νά ἀποκλιμακωθεῖ περαιτέρω στό 147% τοῦ ΑΕΠ. Στό ἐσωτερικό πεδίο, τό οἰκονομικό ἐπιτελεῖο καλεῖται νά δώσει συνέχεια στήν μάχη κατά τῆς φοροδιαφυγῆς μέσῳ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν ψηφιακῶν ἐργαλείων στά δελτία ἀποστολῆς καί τά τιμολόγια καί τῆς περαιτέρω ἐνισχύσεως τῶν ἠλεκτρονικῶν συναλλαγῶν καί τῆς αὐξήσεως τῶν POS.

Σέ ἐκκρεμότητα παραμένουν καί δύο νομοσχέδια πού πρέπει νά διαχειριστεῖ:

α) γιά τό Χρηματιστήριο, τά κρυπτονομίσματα ἀλλά καί τίς νέες «αὐτόματες» ρυθμίσεις χρεῶν γιά τήν μεσαία τάξη μέσῳ τοῦ εξωδικαστικού μηχανισμοῦ,

β) γιά τίς σχολάζουσες κληρονομιές καί τά ἱδρύματα, ἡ ἐφαρμογή τῶν ὁποίων φέρνει ἐπίσης σημαντικές ἀλλαγές πού θά συμβάλουν ὥστε νά ἐνισχυθεῖ ἡ πολιτική στεγάσεως ἀλλά καί νά μπεῖ τάξη στό χάος πού ἐπικρατεῖ στίς δωρεές καί τά κοινωφελῆ ἱδρύματα.