Θράκη: Ἡ Ἄγκυρα μιλᾶ γιά «τουρκική μειονότητα» μέ ἀφορμή λουκέτο σέ σχολεῖα

Τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας ἐκμεταλλεύεται τήν κατάσταση

H Aπόφασις τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας περί ἀναστολῆς σχολικῶν μονάδων στήν Ἀνατολική Μακεδονία καί Θράκη, μεταξύ τῶν ὁποίων καί 8 μειονοτικά σχολεῖα, τυγχάνει ἐκμεταλλεύσεως ἀπό τήν Τουρκία, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ καί πάλι γιά τά δικαιώματα τῆς «τουρκικῆς μειονότητος».

Παρά τό γεγονός ὅτι ἡ ἑλληνική πλευρά ἀποδίδει τήν ἀναστολή λειτουργίας ἀποκλειστικῶς στήν μείωση τοῦ μαθητικοῦ πληθυσμοῦ καί στήν γεωγραφική κατανομή τῶν ἐγγραφῶν, ἡ ἐξέλιξις αὐτή προσέφερε στήν Ἄγκυρα τήν εὐκαιρία νά ἐπαναφέρει τούς παγίους ἰσχυρισμούς της περί παραβιάσεως δικαιωμάτων. Ἡ κίνησις τοῦ τουρκικοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ὑπῆρξε ἄμεσος. Μέ ἀνακοίνωσή του, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ ὑπουργείου ἔκανε λόγο γιά δῆθεν παραβίαση τῶν ἐκπαιδευτικῶν δικαιωμάτων τῆς μειονότητος καί ἐπεκαλέσθη ἀκόμη καί τήν Συνθήκη τῆς Λωζάννης, ὑποστηρίζοντας ὅτι ἡ Ἑλλάς προβαίνει σέ περιορισμό τῶν δικαιωμάτων τῆς ἀποκαλουμένης «τουρκικῆς μειονότητος».

Μεταξύ ἄλλων ἀνέφερε ὅτι «καταδικάζουμε τήν ἀπόφαση τῆς Ἑλλάδος νά κλείσει ὀκτώ δημοτικά σχολεῖα τῆς τουρκικῆς μειονότητας τῆς Δυτικῆς Θράκης μέ τήν αἰτιολογία τῆς ἀνεπάρκειας τοῦ ἀριθμοῦ μαθητῶν. Μέ αὐτή τήν τελευταία ἀπόφαση, ὁ ἀριθμός τῶν μειονοτικῶν δημοτικῶν σχολείων ἔχει μειωθεῖ σέ 76. Ἡ δημιουργία νέων ἐμποδίων στίς ἐγγραφές στήν πρώτη τάξη τοῦ 1ου Τουρκικοῦ Μειονοτικοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου τῆς Ξάνθης ἀποτελεῖ ἐπίσης ἕνα ἀκόμη παράδειγμα τῶν συστηματικῶν πρακτικῶν πού ἀποσκοποῦν στήν ὑπονόμευση τῶν ἐκπαιδευτικῶν δικαιωμάτων τῆς τουρκικῆς μειονότητας τῆς Δυτικῆς Θράκης.

Αὐτή ἡ καταπιεστική ἀπόφαση καί αὐτές οἱ πρακτικές συνιστοῦν παραβίαση τῶν διατάξεων τῆς Συνθήκης Εἰρήνης τῆς Λωζάννης». Ἡ συγκεκριμένη ἐπιχειρηματολογία ἀποτελεῖ διαχρονικό στοιχεῖο τῆς τουρκικῆς διπλωματικῆς πρακτικῆς, ἡ ὁποία ἐπιδιώκει νά ἐκμεταλλευθεῖ τό μειονοτικό ζήτημα. Ἀπό ἑλληνικῆς πλευρᾶς, οἱ ἁρμόδιες ὑπηρεσίες ἔχουν ἀποσαφηνίσει ὅτι οὐδέν σχολεῖο καταργεῖται ὁριστικῶς. Ἡ ἀναστολή λειτουργίας ἀποφασίζεται βάσει ἀντικειμενικῶν δημογραφικῶν δεδομένων καί δύναται νά ἀρθεῖ ἐφ’ ὅσον ὑπάρξει ἐπαρκής ἀριθμός μαθητῶν κατά τό ἑπόμενο σχολικό ἔτος. Πρόκειται, συνεπῶς, γιά διοικητική πράξη, ἀποτέλεσμα τῆς μειώσεως τοῦ μαθητικοῦ δυναμικοῦ, καί ὄχι πολιτική ἀπόφαση εἰς βάρος τῆς μειονοτικῆς ἐκπαιδεύσεως.

Ὡστόσο ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις θά ἔπρεπε νά συνυπολογίσει ὅτι στίς διεθνεῖς σχέσεις ἡ οὐσία τῶν ἀποφάσεων δέν ἀρκεῖ πάντοτε. Διότι, ἐξ ἴσου καθοριστική ἀποδεικνύεται ἡ εἰκόνα πού δημιουργεῖται καί ὁ τρόπος ἑρμηνείας τῶν ἐξελίξεων ἀπό τρίτους. Κάθε μεταβολή πού ἀφορᾶ στήν λειτουργία μειονοτικῶν σχολείων, ἀκόμη καί ὅταν ἑδράζεται σέ ἀντικειμενικά στοιχεῖα, εἶναι δυνατόν νά ἀξιοποιηθεῖ ἐπικοινωνιακῶς ἀπό τήν Τουρκία, ἡ ὁποία ἀναζητεῖ διαρκῶς ἀφορμές γιά νά ἐνισχύσει τό ἀφήγημά της περί δῆθεν καταπιέσεως τῆς «μειονότητος» στήν Θράκη.

Ἡ Ἑλλάς διαθέτει ἰσχυρά νομικά ἐπιχειρήματα, καθώς ἡ Συνθήκη τῆς Λωζάννης ἀναγνωρίζει μουσουλμανική καί ὄχι τουρκική μειονότητα, ἐνῷ ἡ διοικητική ἀναδιοργάνωσις σχολικῶν μονάδων, ὅταν στηρίζεται σέ δημογραφικά δεδομένα, δέν συνιστᾶ ἀφ’ ἑαυτῆς παραβίαση διεθνῶν ὑποχρεώσεων. Παρά ταῦτα, ἡ τουρκική διπλωματία ἐπιχειρεῖ συστηματικῶς νά ἀξιοποιεῖ κάθε σχετική ἐξέλιξη πρός ἐνίσχυση τῶν θέσεών της στά διεθνῆ φόρα.