Ο ΝΕΟΣ σύμβουλος τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη γιά θέματα Ἐξωτερικῆς Πολιτικής, Σωτήριος Σέρμπος, δήλωσε ἐμμέσως πλήν σαφῶς ὅτι τά μεγάλα ἅλματα στήν ἐξωτερική πολιτική πραγματοποιοῦνται ὅταν οἱ ἐπί κεφαλῆς ἀγνοοῦν τούς διπλωμάτες.
Συγκεκριμένα, ὁ ἀναπληρωτής καθηγητής τοῦ Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης κ. Σέρμπος σέ σχόλιό του σχετικά μέ τήν χάραξη ἐξωτερικῆς πολιτικῆς ἀνεφέρθη χαρακτηριστικά στήν ἐπιστολή πού ἀπέστειλε ὁ πρώην Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον τό 1994 στόν τότε ἐν ἐνεργείᾳ Πρόεδρο Μπίλλ Κλίντον. Εἰδικώτερα, ἀνέφερε ὅτι ὁ Νίξον παρά τό γεγονός ὅτι ἀπέτυχε στήν ἐσωτερική πολιτική εἶχε μιά ἰδιαίτερα ἐπιτυχημένη ἐξωτερική πολιτική κατά τήν θητεία του καί στήν ἐπιστολή του στήν πρώτη παράγραφο ἔγραφε: «Κύριε Πρόεδρε, στίς μεγαλύτερες ἀποφάσεις πού ἔλαβα γιά τήν ἐξωτερική ἀμερικανική πολιτική εἶχα τούς διπλωμάτες καρριέρας ἀπέναντί μου».
Στήν συνέχεια ὁ κ. Σέρμπος δήλωσε ὅτι ταξίδι τοῦ Νίξον στήν Κίνα τό 1972 δέν τό ἤθελε σχεδόν κανείς ἀπό τούς διπλωμάτες. Σημειώνεται ὅτι ἦταν μιά σημαντική διπλωματική ἀποστολή, πού σηματοδότησε τήν ἱστορική προσέγγιση καί ἐξομάλυνση τῶν σχέσεων μεταξύ τῶν ΗΠΑ καί τῆς Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Κίνας μετά ἀπό δεκαετίες ἐχθρότητος, ἀνοίγοντας τόν δρόμο γιά τήν ἔνταξη τῆς Κίνας στήν παγκόσμια σκακιέρα καί ἀλλάζοντας τίς γεωπολιτικές ἰσορροπίες ἀπέναντι στήν Σοβιετική Ἕνωση. Προφανῶς καί δέν εἶναι ἀκριβές τό τί εὐνοοῦσε ὁ Νίξον στό γράμμα τοῦ 1994 πρός τόν Κλίντον, ἀλλά σέ κάθε περίπτωση εἶναι ἕνα τεράστιο λογικό ἅλμα τό συμπέρασμα ὅτι δέν πρέπει ὁ ἡγέτης νά ἀκούει τίς εἰσηγήσεις τοῦ διπλωματικοῦ ἐπιτελείου του.
Ἐπεσήμανε ἀκόμη ὅτι ἀνέφερε τόν Νίξον διότι τά μεγάλα ἅλματα πραγματοποιοῦνται ἀπό τούς πολιτικούς. Ἐπίσης ὑπονόησε ὅτι ἡ ὀπτική τῶν Εὐρωπαίων καί Ἑλλήνων διπλωματῶν ἦτο ἐσφαλμένη καί στήν ἐκτίμηση γιά τόν Τράμπ λέγοντας χαρακτηριστικά ὅτι «δέν μέ ἐνδιαφέρει πῶς μέ βλέπουν οἱ Ἀμερικανοί, ἀλλά πῶς βλέπω ἐγώ τόν ἑαυτό μου (σ.σ. τήν Ἑλλάδα) καί πῶς μπορῶ νά ἀξιοποιήσω, νά ἀνταλλάξω τήν δυναμική τώρα πού τό κῦμα μέ ἔφερε ἀπό πάνω καί ἡ Γεωγραφία μοῦ ἔδωσε ἕνα πλεονέκτημα» τονίζοντας ὅτι αὐτή εἶναι ἡ λογική τοῦ ἀρχιτέκτονος. Προφανῶς καί ὁ κ. Σέρμπος ὑπενόησε μιά διαφορετική ὀπτική γιά τήν ἐξωτερική πολιτική σέ σχέση μέ τίς ΗΠΑ, ἀλλά χωρίς ρόλο τοῦ διπλωματικοῦ ἐπιτελείου στήν χάραξή του.
Θυμίζουμε ὅτι ὁ Ναπολέων Βοναπάρτης ὁ ὁποῖος ἦτο στρατηγική καί πολιτική ἰδιοφυΐα θεμελίωσε τό σύγχρονο στρατιωτικό ἐπιτελεῖο μέσῳ τῆς ἀναδιοργανώσεως καί τῆς συστηματοποιήσεως τῆς δομῆς καί τῶν λειτουργιῶν του. Τό μοντέλο αὐτό χρησιμοποιεῖται καί στόν χῶρο τῆς πολιτικῆς δηλαδή καί στόν χῶρο τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Ἄν λοιπόν ὁ Ναπολέων προέβλεψε τήν ἀναγκαιότητά του, εἶναι μᾶλλον ἄτοπο νά ἰσχυρίζεται κανείς ὅτι δέν εἶναι ἀπαραίτητο ἕνα διπλωματικό ἐπιτελεῖο γιά τήν χάραξη τῆς Ἐξωτερικῆς Πολιτικῆς.
Μ.Η.Τ. 232122