Μνημεῖο τῆς ΕΕ γιά τά θύματα τῆς εἰσβολῆς τοῦ 1974 ἐξοργίζει τήν Τουρκία

∆ριμεῖα ἐπθεσις τῆς Ἀγκυρας κατά τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου

H Yπόθεσις τῶν γυναικῶν καί τῶν κοριτσιῶν τῆς Κύπρου πού ὑπέστησαν σεξουαλική βία κατά τήν τουρκική εἰσβολή τοῦ 1974 εἶναι γεγονός τό ὁποῖο ὁ χρόνος δέν μπορεῖ νά ἐξαλείψει. 

Ἀκόμη καί ἐάν «σκεπαστεῖ» προσωρινῶς κάτω ἀπό τήν σκόνη τῆς πολιτικῆς σκοπιμότητος, εἶναι ἔγκλημα καί, ὅσο καί ἄν ἐπιχειροῦν οἱ θύτες νά τό ἀποσιωπήσουν, ἐπιστρέφει πάντα ὡς ἱστορική μνήμη γιά νά δικαιωθοῦν τά θύματα.

Ἡ ἀπόφασις λοιπόν γιά τήν ἀνέγερση μνημείου στήν Λευκωσία, γιά τό συγκεκριμένο ζήτημα, ἀπό τήν ΕΕ δέν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μία ἀκόμη τελετή μνήμης. Ἀποτελεῖ πράξη ἠθικῆς ἀποκαταστάσεως γιά τά θύματα, τά ὁποῖα ἐπί δεκαετίες κουβαλοῦσαν τό βάρος ὄχι μόνον τῆς θηριωδίας πού ὑπέστησαν, ἀλλά καί τῆς σιωπῆς πού ἀκολούθησε.

Διότι ἡ σεξουαλική βία στόν πόλεμο δέν εἶναι «παράπλευρη ἀπώλεια» οὔτε λεπτομέρεια ἡ ὁποία μπορεῖ νά διαγραφεῖ ἀπό τά ἐγχειρίδια τῆς Ἱστορίας. Εἶναι ἔγκλημα καί ὡς τέτοιο ὀφείλει νά καταγράφεται.

Τό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέ ψήφισμά του στίς 8 Ἰουλίου 2026, ἔφερε ἐπισήμως στό προσκήνιο τίς ἐπιπτώσεις τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς στίς γυναῖκες καί τά κορίτσια τῆς Κύπρου καί τά ἐγκλήματα πού συνδέονται μέ αὐτήν.

Ἡ σχετική πρωτοβουλία ἀποκτᾶ καί οἰκονομική διάσταση, διότι στό πλαίσιο τῆς διαδικασίας τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ἐξετάζεται καί τό πλαίσιο τῆς χρηματοδοτικῆς στηρίξεως τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ συγκεκριμένου μνημείου.

Ἡ ἀπόφασις τῆς ΕΕ ἐξόργισε τήν Ἄγκυρα, ἡ ὁποία προσπάθησε νά δικαιολογήσει τά ἀδικαιολόγητα καί νά στρέψει στίς ἑλληνικές καλένδες τῆς δῆθεν ἀντιπαραθέσεως τό ὅλο ζήτημα. Συγκεκριμένα, τό τουρκικό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν, μέ ἀνακοίνωση, κατηγόρησε τήν Εὐρώπη ὅτι προωθεῖ ἕνα «ὑποτιθέμενο μνημεῖο» μέ σκοπό τήν «συκοφάντηση τῶν τουρκικῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων».

Ἐπανέλαβε, ταυτοχρόνως, τήν γνωστή τουρκική ἐκδοχή περί «εἰρηνευτικῆς ἐπιχειρήσεως», ἡ ὁποία δῆθεν ἔσωσε τούς Τουρκοκυπρίους καί ἔφερε εἰρήνη στήν Κύπρο.

Εἰδικώτερα ἀναφέρουν: «Ἔχει γίνει γνωστό ὅτι ἡ Ἐπιτροπή Δικαιωμάτων τῶν Γυναικῶν καί Ἰσότητας τῶν Φύλων τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου, στήν γνωμοδότησή της γιά τόν προϋπολογισμό τῆς ΕΕ τοῦ 2027, συνέστησε τήν κατανομή κονδυλίων γιά τήν κατασκευή ἑνός λεγομένου μνημείου ἀπό τήν Ἑλληνοκυπριακή Διοίκηση γιά τήν συκοφαντία τῶν τουρκικῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων.

Οἱ τουρκικές Ἔνοπλες Δυνάμεις, μέ τήν εἰρηνευτική ἐπιχείρηση στήν Κύπρο τό 1974, ἀπέτρεψαν τήν ἐξόντωση τοῦ τουρκοκυπριακοῦ λαοῦ καί ἔφεραν εἰρήνη σέ ὁλόκληρο τό νησί γιά πάνω ἀπό μισό αἰῶνα. Οἱ ἰσχυρισμοί πού προβάλλει ἡ ἑλληνοκυπριακή πλευρά διαστρεβλώνουν καί πολιτικοποιοῦν τά ἱστορικά γεγονότα.

Ἀντί νά συμβάλλουν στήν ἐπίλυση τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος, τά θεσμικά ὄργανα τῆς ΕΕ, ἀποκλίνοντας ἀπό τίς ἀρχές τῆς οὐδετερότητος καί τῆς δικαιοσύνης, γίνονται ἐργαλεῖα τῆς ἑλληνοκυπριακῆς προπαγάνδας, ὑπονομεύοντας περαιτέρω τήν ἐμπιστοσύνη μεταξύ τῶν κοινοτήτων.

Καλοῦμε τούς ἀξιωματούχους τῆς ΕΕ νά μήν γίνονται ὄργανα ἐκείνων πού στοχεύουν στήν ἀπομάκρυνση τῆς Τουρκίας ἀπό τήν ΕΕ μέ κά-
θε τους βῆμα».

Εἶναι πράγματι ἐντυπωσιακό τό ὅτι ἡ Ἄγκυρα δέν διαμαρτύρεται γιά μία πολιτική ἀπόφαση, ἀλλά γιά τήν ἱστορική μνήμη. Ἐνοχλεῖται ὄχι μόνον ἀπό τό γεγονός ὅτι καταγράφονται οἱ καταγγελίες περί ἐγκλημάτων, ἀλλά καί ἀπό τό ἐνδεχόμενο νά ἀποκτήσουν μόνιμη ὑλική ὑπόσταση σέ ἕναν δημόσιο χῶρο τῆς εὐρωπαϊκῆς Κύπρου.

Καί ἐδῶ εὑρίσκεται ἡ οὐσία, διότι ἕνα μνημεῖο δέν ἀπειλεῖ κανέναν στρατό. Κρατᾶ ζωντανή τήν ἱστορική μνήμη. Ἀκριβῶς γι’ αὐτό εἶναι τόσο ἐνοχλητικό γιά τήν Τουρκία.