Ἡ βράβευσις τοῦ Γιάννη Σμαραγδῆ

Στήν χθεσινή ἐκδήλωση γιά τά 15 χρόνια τῆς ἐφημερίδος «δημοκρατία» ἐβραβεύθη ὁ διεθνῶς ἀνεγνωρισμένος σκηνοθέτης κ. Γιάννης Σμαραγδῆς γιά τό ἔργο καί τήν διαχρονική προσφορά του στόν ἑλληνικό πολιτισμό.

Ἀπό τοῦ βήματος ὁ βραβευθείς σκηνοθέτης κ. Σμαραγδῆς ἐνεθύμισε στούς παρευρισκομένους ὅτι συνδέεται φιλικῶς μέ τόν κ. Κ. Καραμανλῆ ἀπό τήν ἐποχή πού γυριζόταν ὁ «Γκρέκο». Ὅπως ἐξήγησε, ὡς πρωθυπουργός τῆς χώρας «ἐνίσχυσε τήν ταινία γιά νά γίνει, ὅπως εἶχε δώσει χρήματα καί στόν Θόδωρο Ἀγγελόπουλο καί τόν Γαβρᾶ… Μήν ξεχνᾶμε δηλαδή ποιοί πρωθυπουργοί βοηθᾶνε τόν πολιτισμό… Γιατί ἦταν ὁ πρῶτος ἄνθρωπος στόν κόσμο πού ἐντόπισε γιατί ἔκανα τήν ταινία! Τί ἤθελα νά πῶ. Καί ἔκτοτε γίναμε φίλοι… Εἶναι ἀπό τίς φωτεινές συνευρέσεις, δέν κάνουμε βλέπετε σκοτεινές, καί ἐπειδή ὁ κ. Καραμανλῆς εἶναι διανοούμενος τόν συμβουλεύομαι γιά πολλά πράγματα. Ἤξερε ἀπό πολύ νωρίς τό σενάριο γιά τόν “Καποδίστρια” καί προσπάθησε νά μέ βοηθήσει κόντρα στό γενικό κλῖμα πού ὑπῆρχε, ὅπου ὄχι μόνον δέν βοηθοῦσαν ἀλλά ἐμπόδιζαν νά γίνει ὁ Καποδίστριας. Δέν θά πῶ ἄλλα σήμερα. Μέσα σέ ὅλη αὐτή τήν περίοδο τῶν διώξεων ἡ ταινία κατάφερε νά ὑλοποιηθεῖ ἀπό ἰδιωτικές συμμετοχές, ὄχι κρατικές, ἕνας ἄνθρωπος πού ἀπό τήν ἀρχή στήριξε τήν ταινία εἶναι ὁ Μανώλης ὁ Κοττάκης. Κόντρα καί αὐτός στό γενικό ρεῦμα.»

Ὁ πρώην Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλῆς ἔκλεισε τήν ὁμιλίαν του μέ ἀναφορά πρός τόν σκηνοθέτη κ. Γιάννη Σμαραγδῆ, ἐκκινῶν μέ τήν φράση: «Κυρίες καί Κύριοι, Τιμοῦμε σήμερα ἕναν ξεχωριστό Ἕλληνα. Ἕναν σκηνοθέτη πού μᾶς χάρισε σπουδαῖες ταινίες, ἀπό τόν Καβάφη καί τόν Ἔλ Γκρέκο ὥς τόν Βαρβάκη καί τόν Καζαντζάκη. Ἕναν δημιουργό πού δέν ἐξιστορεῖ ἁπλῶς, δέν διηγεῖται μόνο γεγονότα, δέν ἀρκεῖται νά σκιαγραφεῖ χαρακτῆρες, ὅσο σημαντικά καί ἄν εἶναι, ὅσο περίτεχνα κι ἄν τά σκηνοθετεῖ. Ἀλλά πού μέ τό ἔργο του ζωντανεύει μιά ἄλλη Ἑλλάδα. Τήν Ἑλλάδα τῆς πίστης, τῆς αὐτοπεποίθησης, τῆς καλλιέργειας, τῆς γλώσσας, τῆς σχέσης μέ τό Θεῖο. Τήν Ἑλλάδα τῆς ἐθνικῆς ὑπερηφάνειας, τοῦ φωτός καί τοῦ λόγου. Τήν Ἑλλάδα πού ἔχει πλήρη συναίσθηση τῆς ἱστορικῆς ἀποστολῆς της ὡς κιβωτός ἀξιῶν, πολιτισμοῦ καί παραδείγματος.» Κατέληξε δέ ἐπισημαίνων πώς «ἄλλωστε ἡ ἐπιλογή τοῦ θέματος μόνο τυχαία δέν εἶναι. Ὁ πρῶτος Ἕλληνας κυβερνήτης καί οἱ χαμένες εὐκαιρίες τῆς ἐποχῆς του. Ἡ ἄνανδρη δολοφονία του γιά νά μᾶς θυμίζουν τά δεινά τῆς διχόνοιας καί τῶν διχασμῶν μας, ἀλλά καί τά ἐπίχειρα τῆς ἐξάρτησης ἀπό ἀλλοεθνῆ συμφέροντα.»

Ὁ ἐκδότης κ. Ἰωάννης Φιλιππάκης σέ μία ἀναδρομή στήν προσφορά καί τό ἔργο τοῦ κ. Σμαραγδῆ ἐπεσήμανε ἀνατέμνων τήν οὐσία τοῦ ψυχισμοῦ τοῦ σκηνοθέτου πώς «ἄκουσα ὅτι πρίν τίς ταινίες του ζητᾶ καί λαμβάνει τήν εὐλογία τοῦ Πατριάρχη. Ξέρετε πολλούς ἀνθρώπους τῆς Τέχνης πού νά τό κάνουν καί νά τό λένε αὐτό; Ἡ ἐπιλογή τοῦ Γιάννη Σμαραγδῆ δέν εἶναι μόνον γιά τήν ταινία πού σέ λίγο θά εἶναι στούς κινηματογράφους, εἶναι ὅλο του τό ἔργο, πού εἶναι ὁ Ἑλληνισμός…»