Ἦταν κάποτε μιά Ἑλλάδα

Ξέρετε γιατί «χάλασε κόσμο» τό βίντεο μέ τόν ἀγρότη μας ἀπό τό Νέο Μοναστήρι Θεσσαλονίκης ὁ ὁποῖος ἔκλαιγε μέ μαῦρο δάκρυ μπροστά στήν κάμερα τοῦ κινητοῦ τῆς κόρης του κάνοντας ἔκκληση νά σώσει τά πρόβατά του;

Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλῆ. Γιατί μᾶς θύμισε ὅτι ὑπάρχει μία Ἑλλάδα πού ξεχάσαμε ὅτι ὑπάρχει. Ἡ Ἑλλάδα τῶν συναισθημάτων πού δέν διστάζει νά ἐκτεθεῖ.

Ὁ ἄνθρωπος αὐτός δέν κέρδισε τήν προσοχή μας οὔτε ἐπειδή διηγήθηκε τό πρόβλημά του γλαφυρά, οὔτε γιά τό ἀξάν του, οὔτε γιά τό φολκλόρ πού, γιά τήν ἐποχή, μᾶς θύμιζε τόν Βόγλη στό «στάσου μύγδαλα».

Κέρδισε τήν προσοχή μας γιά τήν αὐθεντικότητά του, τήν γνησιότητά του καί γιά τό γεγονός ὅτι ἦταν ἄδολος, ἀθῶος καί κυρίως εὐθύς. Εἰδικά σέ ἐκεῖνο τό σημεῖο πού ἔλεγε μέ δάκρυα στά μάτια ὅτι «ἐγώ σ’ ὅλη μου τή ζωή δέν ἔκλαψα ποτέ, δέν γονάτισα ποτέ». Ἐκεῖνο τό ποτέ πῶς τό εἶπε! ΠΟ-ΤΕ! Ἔβγαινε μέσα ἀπό τήν ψυχή του κατ’ εὐθεῖαν. Τό ἴδιο παραστατικές ἦταν καί ἡ σύζυγός του καί οἱ κόρες του. Ἡ μία ἀπό τίς δύο, ἡ μεγαλύτερη, πού μέ συστολή χθές ἀνακοίνωσε ὅτι ἡ οἰκογένεια ἀποσύρεται ἀπό τά social media (γιατί ἀλλιῶς ἔχει μάθει νά ζεῖ), κοίταξε τήν κάμερα σ’ αὐτό τό βίντεο καί εἶπε μέ σταθερή φωνή: «Αὐτό τό χῶμα εἶναι ἡ Μακεδονία. Αὐτά τά πρόβατα εἶναι φτιαγμένα ἀπό αὐτό τό χῶμα. Καί ἐγώ εἶμαι φτιαγμένη ἀπό αὐτό τό χῶμα. Ἄν βρέξει καί τραβήξει νερό τό χῶμα, ἐγώ αὐτό τό νιώθω. Καί τό πρόβατο τό νιώθει! Ἄν ἐγώ πάθω κάτι, καί ἡ γῆ τό νιώθει καί τό πρόβατο τό νιώθει. Εἶναι ἕνα καί τό αὐτό. Ἄν πάθει κάτι αὐτό τό πρόβατο, καί ἐγώ τό νιώθω καί ἡ μάνα γῆ τό νιώθει. Σάν νά τό ἔκανε σέ μένα ».

Ἡ κοπέλα αὐτή περιέγραψε μέσα σέ 100 λέξεις ὄχι τήν σχέση πού ἔχουν οἱ ἄνθρωποι τῆς ὑπαίθρου μέ τήν γεωργία καί τήν κτηνοτροφία. Μίλησε γιά τόν ἔρωτά τους καί τό δέσιμό τους μέ τήν ἑλληνική γῆ. Σχέση πού εἶναι ἀδύνατον νά καταλάβουμε οἱ ἄνθρωποι τῶν πόλεων μέ τό τσιμέντο καί εἰδικά οἱ ἡγεσίες μας. Καί γι’ αὐτό, ὅταν μιλοῦν καί ἀπευθύνονται σέ αὐτούς τούς ἀνθρώπους, δέν καταλαβαίνουν σέ ποιούς μιλοῦν, δέν ξέρουν πῶς νά τούς μιλήσουν καί δέν ξέρουν πῶς νά ἐπικοινωνήσουν μαζί τους. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί δέν σπούδασαν στό Χάρβαρντ, ἀλλά ἔχουν μιά σπάνια ἱκανότητα νά συμπυκνώνουν τό δίκιο τους στίς λέξεις τους μέσα σέ μερικές γραμμές: δεῖτε τί εἶπε καί ὁ πατέρας κτηνοτρόφος αὐτῆς τῆς ἑνωμένης οἰκογένειας σέ μιά στιγμή ἐκρήξεως γι’ αὐτό πού τοῦ συμβαίνει: «Τό ἄδικο εἶναι μεγαλύτερο ἀπό τήν ζημιά. Θά βάλω τά καμπάνια νά τραγουδᾶνε στά βουνά τῆς Εὐρώπης, γιατί τά δικά μας τά βουνά εἶναι ἄχρηστα».

Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί εἶναι ἄδολοι, συγχωρητικοί καί αὐθεντικοί γιά ἕναν ἀκόμα λόγο πού ἐπίσης δέν μπορεῖ νά τόν καταλάβει ἡ ἀναίσθητη πολυπολιτισμική ἡγεσία τῆς Ἀθήνας: γιατί ἔχουν μέσα τους τόν Θεό! Καί ἡ σύζυγος καί οἱ κόρες καί ὁ ἴδιος ὁ κτηνοτρόφος εἶχαν στά χείλη τους σέ κάθε φράση τους τόν Χριστό. Δέν ὕβρισαν μέ ὀργή κανέναν ὀνομαστικά, δέν ταμπουρώθηκαν στό μαντρί νά ἀντισταθοῦν παριστάνοντας τούς ἥρωες, μόνον ἀξιοπρέπεια ἐξέπεμπαν. Κάποιος ἔξυπνος πού παριστάνει τόν διανοούμενο εἶπε ὅτι εἶναι εὔκολο νά ὁμολογεῖς τόν Θεό σέ μία χριστιανική χώρα. Ἄν ἦταν τόσο εὔκολο, θά τό ἀκούγαμε σχεδόν κάθε μέρα καί δέν θά μᾶς προκαλοῦσε ἔκπληξη.

Τό θέμα ἄλλως τε δέν εἶναι νά ὁμολογεῖς τόν Θεό, ἀλλά νά ἔχεις τόν Θεό μέσα σου. Νά μήν ἔχεις κακία, νά συγχωρεῖς, νά εὐχαριστεῖς τόν Θεό πού σέ μιά δύσκολη στιγμή σου ἔχεις τόσο μεγάλη βοήθεια, νά δοξάζεις τήν ἀνθρωπιά πού νομίζεις ὅτι εἶχε χαθεῖ. Βεβαίως νά ξέρεις πότε νά ἀποσύρεσαι. Νά μή γίνεσαι δοῦλος τῆς δημοσιότητας καί τῆς ὕλης. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί μέ μιά κίνησή τους ἀποσύρθηκαν ἀξιοπρεπῶς ἀπό τό τρελλοκομεῖο τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτυώσεως γιά νά ἐπιστρέψουν στήν εἰρήνη καί στήν ἁπλότητα τῆς ζωῆς τους. Ἄς ξαναδοῦμε αὐτό τό βίντεο προσεκτικά ἀπό ἀπόσταση. Συμβολίζει ὅ,τι ἦταν ἡ Ἑλλάδα στό παρελθόν. Ἡ χώρα τῆς ἀθωότητας. Ἄς τό ξαναδοῦμε καί ἄς τό κρατήσουμε φυλαχτό. Σέ μερικά χρόνια θά εἶναι συλλεκτικό. Γιατί αὐτήν τήν Ἑλλάδα τήν ἀφανίζουμε κάθε μέρα. Πρῶτα ἐπιτρέψαμε νά θανατώνεται ἡ γῆ της, μετά τά ζῶα της καί στό τέλος οἱ ἄνθρωποί της.