Βενεζουέλα, «ὅπου φτωχός κι ἡ μοῖρα του»…

Βλέπω συνεχῶς τίς εἰκόνες ἀπό τόν ἐφιαλτικό σεισμό στήν Βενεζουέλα!

Βλέπω συνεχῶς τίς εἰκόνες ἀπό τόν ἐφιαλτικό σεισμό στήν Βενεζουέλα!

Ὁ σοφός μας λαός λέει «ὅπου φτωχός καί ἡ μοῖρα του» καί στήν περίπτωση τῆς Βενεζουέλας τό ὡς ἄνω λαϊκό ρητό ταιριάζει ἀπολύτως.

Μιά χώρα καθημαγμένη, βυθισμένη στό χρέος, στήν ἀνέχεια καί τήν ἀκυβερνησία, κυρίως λόγῳ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ καθεστῶτος Μαδοῦρο (ἀλήθεια, θά μᾶς πεῖ κάτι περί Μαδοῦρο καί κάποιων συναλλαγῶν τό «νέο κόμμα»;), δέχεται ἕνα φονικό χτύπημα ἀπό σεισμική ἀκολουθία μεγαλύτερη τῶν ἑπτά βαθμῶν!

Ἡ εἰκόνα τῶν κτηρίων πού καταρρέουν –προφανῶς κακές ἕως ἐγκληματικά στημένες κατασκευές– σοῦ κόβει τήν ἀναπνοή.

Πολυώροφες οἰκοδομές ἔπεφταν σάν νά τίς ἔκοβε κάποιος μέ τσεκούρι ἀπό τήν ρίζα.

Χωρίς ἀμφιβολία, τά θύματα θά φθάσουν σέ ἐφιαλτικό ἀριθμό. Τί, ἀλήθεια, χειρότερο μπορεῖ νά συμβεῖ ἀπό μιά τέτοιας μορφῆς θεομηνία; Οἱ περιγραφές τῶν (πολυπληθῶν) Ἑλλήνων στά δικά μας μέσα ἐνημερώσεως πιστοποιοῦν τό μέγεθος τῆς καταστροφῆς. «Ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἴμαστε καλά, ἡ ἐκκλησία μας ἤδη ἔχει γεμίσει ἀπό κόσμο πού φέρνει τρόφιμα καί φάρμακα γιά τούς πληγέντες» ἀφηγεῖται συμπατριώτης μας, πού κατοικεῖ στόν ἔνατο ὄροφο ἑνός μικροῦ οὐρανοξύστη, ὁ ὁποῖος δέν ἔπαθε σοβαρές ζημιές, προφανῶς λόγῳ καλῆς κατασκευῆς.

«Προσπαθοῦσα νά σηκωθῶ ἀπό τήν πολυθρόνα μου καί δέν μποροῦσα» ἔλεγε ὁ κ. Χατζηκωνσταντῆς, Ἕλληνας πού ζεῖ μονίμως στήν Βενεζουέλα πολλά χρόνια.

Πράγματι, θυμᾶμαι ὅτι στήν Βενεζουέλα εἴχαμε μιά πολύ μεγάλη, εὔπορη, ἀκμάζουσα καί ἐπαγγελματικῶς ἐπιτυχημένη ἑλληνική κοινότητα. Εἴχαμε γείτονές μας, στόν Πειραιᾶ, πού εἶχαν συγγενεῖς εὐκατάστατους στήν Βενεζουέλα. Τούς συναντούσαμε τά καλοκαίρια, πού ἔρχονταν διακοπές. Ὅλοι μᾶς μιλοῦσαν γιά μιά χώρα μέ τεράστιο ὀρυκτό πλοῦτο, γιά μεγάλες ἐπιχειρήσεις καί γιά ἕναν λαό πού –ὅπως μᾶς ἔλεγαν– εὐημεροῦσε.

Ἀσφαλῶς, μπορεῖ τά πράγματα νά μήν ἦταν ἀκριβῶς ἔτσι, καθώς οἱ συμπατριῶτες μας ἀνῆκαν –κατά τά λεγόμενά τους– στήν ἀνώτερη κοινωνική τάξη, ἀλλά –ὅπως φάνηκε ἀπό τόν σεισμό– στό χάλι στό ὁποῖο εἶχε περιέλθει ἡ χώρα ἐπί διακυβερνήσεως Μαδοῦρο δέν εἶχε φθάσει ποτέ.

Αὐτήν, λοιπόν, τήν χώρα, μέ τά τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου, μέ πρόσφατη τήν περιπέτεια ἀπό τόν ἀμερικανικό ἀποκλεισμό καί τήν ἔξωθεν βιαία παρέμβαση (ὅπως καί νά τό κάνουμε, οἱ Ἀμερικανοί ἔστειλαν εἰδικές δυνάμεις καί ἀπήγαγαν τόν Πρόεδρο τῆς χώρας καί τήν σύζυγό του, τούς ὁποίους κρατοῦν ἀκόμη χωρίς δίκη στίς φυλακές), ἐπέλεξε ὁ Ἐγκέλαδος νά δοκιμάσει.

Μιλῶντας μέ ἑλληνικές ὀργανώσεις ἀλληλοβοηθείας, μαθαίνουμε ὅτι ἡ κατάσταση πού ἐπικρατεῖ στήν Βενεζουέλα εἶναι περισσότερο ἀπό τραγική. Τό κράτος ἦταν ἐντελῶς ἀπροετοίμαστο γιά νά ἀντιμετωπίσει δοκιμασία αὐτοῦ τοῦ μεγέθους καί ἐκφράζονται φόβοι ὅτι ὅλα κινήθηκαν πολύ ἀργά, χάθηκε πολύτιμος χρόνος καί ἡ ἀναζήτηση ἐπιζώντων εἶναι σχεδόν ἀδύνατη.

Ἡ Βενεζουέλα ἔχει τραυματισθεῖ βαριά τά τελευταῖα χρόνια. Ἡ διακυβέρνηση Τσάβες, ὁ ὁποῖος ἄλλαξε ἐντελῶς τήν πολιτική ταυτότητα τῆς χώρας, εἶχε στοιχεῖα πού ἐπέτρεπαν τήν παραγωγή πλούτου καί κρατοῦσαν –ἔστω καί μέ ρυθμούς χελώνας– τήν οἰκονομία καί τόν κοινωνικό ἱστό σέ κατάσταση πού ἐπέτρεπε κάποιας μορφῆς σχεδιασμό.

Ἡ διακυβέρνηση Μαδοῦρο, ὅμως, δημιούργησε φτώχεια καί τεράστιο κοινωνικό χάσμα. «Θά βοηθήσουμε τήν Βενεζουέλα» δήλωσε ὁ Ντόναλντ Τράμπ. Μακάρι νά μήν εἶναι πλέον πολύ ἀργά…