Τώρα εἶναι ἡ ὥρα

H ΝΕΩΤΕΡΗ οἰκονομική ἱστορία μᾶς δείχνει πώς στήν Ἑλλάδα τύχη ἔχουν μόνο οἱ ἰδιωτικοποιήσεις καί οἱ ἐπενδύσεις, γιά τίς ὁποῖες δέν ἀντιδικοῦν μεταξύ τους Ἕλληνες ὀλιγάρχες.

Ὁ ΟΤΕ ἰδιωτικοποιήθηκε μέ ἄνεση τό 2008 μέ τιμή πώλησης 26 εὐρώ ἀνά μετοχή, ἐπειδή ἡ ἑλληνική διαπλοκή δέν εἶχε τό μπόι γιά νά τόν ἀγοράσει. Μόνο τίς χρυσές προμήθειές του διεκδικοῦσε μέ τήν στήριξη τῶν συνδικαλιστικῶν λόμπι, τά ὁποῖα ἰσχυρίζονταν ψευδῶς ὅτι ἄν ὁ ὀργανισμός ἰδιωτικοποιηθεῖ καί ἐκχωρηθεῖ τό μάνατζμεντ, θά αὐξηθοῦν τά τιμολόγια.

Τίποτε ἀπό ὅλα αὐτά δέν συνέβη. Ὁ ΟΤΕ σήμερα εἶναι μία κατά βάσιν ὑγιής ἐπιχείρηση, τήν ὁποία δέν χρειάζεται νά χρηματοδοτοῦμε οἱ φορολογούμενοι ἀπό τόν κρατικό Προϋπολογισμό, καί γιά τίς ὑποδομές τοῦ ὁποίου ἐν ὄψει τοῦ 5G δίδουν μάχη οἱ Κινέζοι, οἱ Ἀμερικανοί καί οἱ Ἄγγλοι. Τά αὐτά ἰσχύουν γιά τήν Ὀλυμπιακή καί τόν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Ἰδιωτικοποιήθηκαν γιατί δέν ὑπῆρξαν ἐπιχειρηματικές κόντρες γύρω ἀπό τήν τύχη τους. Σήμερα τό λιμάνι μας εἶναι ἕνα ἀπό τά κορυφαῖα στήν Εὐρώπη σέ διακίνηση ἐμπορευματοκιβωτίων καί στρατηγικός πυλώνας γιά τό παγκόσμιο ἐμπόριο, ἐνῶ ἡ Αegean εἶναι μία ραγδαίως ἀνερχόμενη ἑταιρεία ἀερομεταφορῶν, κυρίαρχος στήν ἑλληνική ἀγορά.

Τούτων δοθέντων δέν νομίζω ὅτι ἀπαιτεῖται ἰδιαίτερη συζήτηση γιά τό δέον γενέσθαι σχετικῶς μέ τήν ΔΕΗ. Διαδοχικές ἑλληνικές κυβερνήσεις ἔδειξαν ὅτι τό κράτος δέν μπορεῖ νά τήν τρέξει καλά, γιά πολύ. Ἡ λύση τῆς κατάτμησης πού ἀκοῦμε θά ἀναβάλει τό πρόβλημα, μά δέν θά λύσει τό πρόβλημα. Οἱ Ἕλληνες ἀνταγωνιστές τῆς ΔΕΗ εἶναι κατά τήν ρήση Ἕλληνος πολιτικοῦ «πολύ μικροί γιά νά τήν διεκδικήσουν ἀλλά καί πολύ μεγάλοι ὅλοι μαζί γιά νά τῆς κάνουν ζημιά».

Τί μένει λοιπόν; Ἡ πώληση ἑνός ποσοστοῦ τῆς τάξης τοῦ 15-20% τῶν μετοχῶν τῆς ἐπιχείρησης καί ἡ ἀνάθεση τοῦ στρατηγικοῦ μάνατζμεντ σέ ἰδιώτη ἐπενδυτή. Γάλλο; Ἰταλό; Γερμανό; Ἱσπανό; Ὅποιον. Δέν θά «πιάσει» κανένα σπουδαῖο τίμημα ἡ πώληση τῶν μετοχῶν στήν κατάσταση πού εὑρίσκεται ἡ ἑταιρεία, ἀλλά τουλάχιστον θά γλυτώσει τό λουκέτο. Ἄν κάποιοι εἶχαν ἀκούσει τόν μάνατζερ Τάκη Ἀθανασόπουλο, ὁ ὁποῖος τό 2007 προσπάθησε νά βάλει ὡς στρατηγικό ἐπενδυτή τήν γερμανική ἑταιρεία RWE στήν ἑταιρεία, σήμερα δέν θά συζητούσαμε. Ἀλλά οἱ Φωτόπουλοι τόν ἐμπόδισαν.

Ὑπό αὐτήν τήν ἔννοια ἀπαγορεύεται στήν κυβέρνηση Μητσοτάκη νά ταλαντευθεῖ ἐνώπιον τῆς ἱστορικῆς της εὐθύνης νά τοποθετήσει στρατηγικό ἐπενδυτή στόν μεγαλύτερο Ἕλληνα ἐργοδότη –26.000 εἶναι οἱ ὑπάλληλοι τῆς ΔΕΗ. Ὁ κόσμος, ἡ ἀγορά, οἱ πάντες εἶναι δεκτικοί σέ ἕνα τέτοιο τόλμημα, μέ ἐξαίρεση τόν ΣΥΡΙΖΑ πού θά ἐπιχειρήσει νά προστατέψει τίς συντεχνίες του μέ τίς γνωστές λαϊκές κινητοποιήσεις. Ἡ κοινωνία εἶναι ὅμως πλέον ὥριμη γιά φιλελεύθερα ἅλματα. Τό ρημαδιό τῆς κρατικῆς διαχείρισης τῆς ΔΕΗ εἶναι ἐδῶ, γιά νά θυμίζει τί ἄφησε ἡ Ἀριστερά πίσω της στήν ΔΕΗ καί γιατί δέν δικαιοῦται διά νά ὁμιλεῖ. Ἐμπρός λοιπόν! Τώρα εἶναι ἡ ὥρα.

Απόψεις

Ένα ταξίδι στον θρύλο του «Τιτανικού»

Εφημερίς Εστία
Ένα εισιτήριο για το διασημότερο υπερωκεάνιο της Ιστορίας, μια περιήγηση στις αίθουσες και τις καμπίνες του και, στο τέλος, μια εικονική κατάδυση στο ναυάγιο που βρίσκεται στον βυθό του Ατλαντικού

Ἡ ἐξουσία ἀγνοεῖ τήν λαϊκή ὀργή κατά τῶν ἐλίτ σέ Παρίσι – Λονδῖνο

Εφημερίς Εστία
Ἀπό τίς μαθητικές καταλήψεις στήν Γαλλία μέχρι τήν γενικευμένη ἀμφισβήτηση στήν Βρεταννία, οἱ ἡγεσίες ἐπιστρατεύουν τήν καταστολή καί τήν δυσφήμιση ἀπέναντι σέ μιά κοινωνία πού βουλιάζει

Οἱ σχέσεις ὀργῆς Μαξίμου – Γκίλφοϋλ

Μανώλης Κοττάκης
Πῶς ἡ Ἑλλάς «ἀναμειγνύεται», ἐκ τῶν πραγμάτων, στίς ἐνδιάμεσες ἐκλογές τῶν ΗΠΑ καί ποιά ἡ ἀντίδραση τοῦ Προέδρου Τράμπ – Γιατί ὁ Ρούμπιο ἐξαφάνισε ἀπό τό βίντεό του στό “X” τό πρόσωπο τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη

Ἡ Εὐρώπη μπροστά στόν κίνδυνο μιᾶς εὐρύτερης κρίσης;

Εφημερίς Εστία
Η Εὐρώπη εἰσέρχεται σέ μιά περίοδο κατά τήν ὁποία ἡ οἰκονομική ἀδυναμία, ἡ πολιτική ἀστάθεια, ἡ κοινωνική δυσαρέσκεια καί ἡ στρατιωτική ἀνασφάλεια συγκλίνουν.

Ἡ βλάχικη κληρονομιά καί ὁ κίνδυνος ἑνός μειονοτικοῦ ζητήματος

Εφημερίς Εστία
H πρόσφατη ἀναφορά στή βλάχικη πολιτιστική κληρονομιά τῆς Ἑλλάδας στό Ψήφισμα 2674/2026 (29.09.2026) τῆς Κοινοβουλευτικῆς Συνέλευσης τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης καί ἡ ἔντονη ἀντίδραση τῆς Πανελλήνιας Ὁμοσπονδίας Πολιτιστικῶν Συλλόγων Βλάχων ἀναδεικνύουν ἕνα ζήτημα πού ὑπερβαίνει τήν προστασία τῆς παράδοσης