Τοπικιστική ἀντίληψις

Σάββατον, 13 Σεπτεμβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΝΤΟΠΙΟ ΠΡΑΜΑ!

Ἐκ Θεσ/νίκης πληροφορεῖται μία συνάδελφος: «Εἰς τήν περίπτωσιν, καθ’ ἥν θά ἱδρυθῇ Κρατική Ὀρχήστρα Θεσσαλονίκης, ἐλήφθη μέριμνα οἱ 65 ἀπό τούς 85 μουσικούς νά εἶναι κάτοικοι Θεσσαλονίκης». Διατί, ὅμως, ἡ στενή αὐτή τοπικιστική ἀντίληψις; Θά ἔπρεπε καί ἡ Συμφωνική Ὀρχήστρα Ἀθηνῶν ν’ ἀποτελῆται μόνον ἀπό «χωριανούς» μας!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΝΑΥΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΙΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

Ὡς ἀνεκοινώθη χθές τήν νύκτα ἐκ Πόρτσμουθ, κατά τήν διάρκειαν ἀσκήσεως τοῦ ΝΑΤΟ, θά δοκιμασθῇ διά πρώτην φοράν ἡ ἄμυνα τῆς Βρεταννίας ἐναντίον τηλεκατευθυνομένων βλημάτων ἐξαπολυομένων ἀπό ὑποβρύχια. Ἡ ἄσκησις θά διεξαχθῇ εἰς τήν περιοχήν τῆς Μάγχης καί τῶν δυτικῶν ἀκτῶν τῆς Ἀγγλίας.

* Ἐπειδή ἡ 14η Σεπτεμβρίου 1958 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 13ης Σεπτεμβρίου 1958.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.