Τό προσεχές ἔτος!

Σάββατον, 13 Φεβρουαρίου 1960

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Η ΣΧΟΛΗ ΔΥΤΩΝ

Ἐκ Καλύμνου τηλεγραφοῦν: «Ἀνεκοινώθη ὅτι δέν θά λειτουργήσῃ ἐφέτος ἡ Σχολή Δυτῶν τῆς Καλύμνου, λόγω τῆς ἀδιαφορίας τῶν νέων νά ἐγγραφοῦν εἰς αὐτήν.
Ἡ Σχολή θά λειτουργήσῃ τό προσεχές ἔτος, ἐάν συμπληρωθῇ ὁ ἀπαιτούμενος ἀριθμός τῶν 40 μαθητῶν». Ἀλλά ἔχουν δίκαιον οἱ νέοι νά μή ἐγγράφωνται εἰς τήν Σχολήν!
Διατί νά γίνουν δύται, ὅταν ἠμποροῦν, κάλλιστα, νά γίνουν κυβερνητικοί ἐργολάβοι ἤ ἄλλοι «ἡμέτεροι» καί νά… βουτοῦν ἀκινδύνως;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΝ

Κατ’ ἀνακοίνωσιν ἐκ τοῦ Ὑπ. Προνοίας ἐντός 15νθημέρου θά δοθῇ πρός λειτουργίαν ἡ νέα πτέρυξ τοῦ Ἱπποκρατείου Νοσοκομείου, δυνάμεως 60 κλινῶν. Ἐπίσης τό νέον Γενικόν Κρατικόν Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν, πλησίον τοῦ Σανατορίου «Σωτηρία» θά εἶναι ἕτοιμον πρός λειτουργία ἐντός τοῦ Μαρτίου. Τοῦτο θά διαθέτῃ 450 κλίνας.

Η ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΤΥΦΛΩΝ

Εἰς τό Ὑπ. Προνοίας ἐπερατώθη ἡ ἀπογραφή τῶν τυφλῶν ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Ὡς ἐγνώσθη, οὗτοι ἀνέρχονται εἰς 20.000.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.