Λίγες μέρες μετά τήν ἐκλογική νίκη τῆς ΝΔ τῆς 7ης Ἰουλίου τοῦ 2019 τό Μέγαρο Μαξίμου ἀνακοίνωσε πανηγυρικῶς τήν ἀπόσυρση τῶν δυνάμεων τῶν ΜΑΤ ἀπό τήν ὁδό Ἡρώδου τοῦ Ἀττικοῦ.
Ὁ λαοπρόβλητος Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, τοῦ ὁποίου τό κόμμα εἶχε λάβει σχεδόν 40% στίς κάλπες ἐκείνης τῆς χρονιᾶς, θεώρησε τότε, καί σωστά, ὅτι ἕνα φιλελεύθερο κόμμα ὅπως ἡ ΝΔ δέν φοβᾶται τούς πολῖτες, δέν χρησιμοποιεῖ βία, δέν ἀπωθεῖ, δέν ρίχνει δακρυγόνα. Ὁ δρόμος εἶναι ἀνοικτός καί τά σκυλιά δεμένα. Ὁ ἀριστερός ΣΥΡΙΖΑ, πού εἶχε μονίμως κλειστή τήν διάσημη ἀθηναϊκή ὁδό μέ τήν βοήθεια ἀνδρῶν τῆς ΕΛΑΣ, ἀλλά καί μέ κλοῦβες τῶν ΜΑΤ, δέν θά μποροῦσε νά εἶναι τό ὑπόδειγμα γιά τόν κύριο Μητσοτάκη, ἀλλά καί γιά κανέναν ἡγέτη τῆς κεντροδεξιᾶς παρατάξεως. Μεγάλη παράδοση μέ τά ΜΑΤ καί τήν καταστολή στή νεώτερη πολιτική μας Ἱστορία εἶχε κυρίως ὁ ἐκσυγχρονισμός.
Τό μέτρο χαιρετίστηκε τότε ἀπό ὅλους μας. Ἡ αἴσθηση τῆς ἐλευθερίας νά περνᾶς μέ τό αὐτοκίνητό σου ἤ πεζός μπροστά ἀπό τό Μέγαρο ὅπου εὑρίσκεται τό γραφεῖο τοῦ Πρωθυπουργοῦ καί λαμβάνονται οἱ ἀποφάσεις γιά τό μέλλον σου, ὅποιες καί ἄν εἶναι αὐτές, εἶναι ἀπαράμιλλη. Μοναδική. Πέρασαν ἀπό τότε ἑξήμισι ὁλόκληρα χρόνια. Χθές τό μεσημέρι, πεζός ἀπό τό ἀγαπημένο μου Μουσεῖο Θεοχαράκη μέ κατεύθυνση τά γραφεῖα τῆς ἐφημερίδας μας στήν ὁδό Ἐρατοσθένους στό Παγκράτι, ἔστριψα στήν ὁδό Ἡρώδου Ἀττικοῦ. Ὁποία ἔκπληξις! Νά τες οἱ κλοῦβες τῶν ΜΑΤ μπροστά μου κάθετα στόν δρόμο γιά νά κόβουν τόν δρόμο στούς ἐνοχλητικούς. Νά τος μπροστά μας πάλι ὁ ἐκσυγχρονισμός. Ποιοί ἦταν οἱ ἐνοχλητικοί τῶν ὁποίων ἡ κάθοδος ἀνεκόπη; Ἄνθρωποι πού ψήφιζαν μιά ζωή ΝΔ. Τοῦ μόχθου. Τοῦ ὡραρίου τῶν 10 καί 14 ὡρῶν.
Οἱ ἰδιοκτῆτες ταξί. Ἦταν συγκεντρωμένοι ἐκεῖ καμμιά πεντακοσαριά καί διένεμαν φυλλάδια στούς περαστικούς γιά τό θέμα τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς χρήσεως τῶν λεωφορειολωρίδων καί γιά τό θέμα της ἠλεκτροκινήσεως. Μιλῶ μαζί τους πολύ τακτικά καί εἶναι ἐδῶ καί καιρό στά κάγκελα μέ τήν Κυβέρνηση. Ἔχουν κάνει βούκινο στήν Ἀθήνα ποιός εἶναι, κατά τήν γνώμη τους, ὁ κατά 40% μέτοχος ξένης πλατφόρμας ταξί πού στέλνει σχεδόν κάθε βράδυ τίς εἰσπράξεις της σέ τράπεζες τοῦ ἐξωτερικοῦ. Βούκινο ὅτι ἡ ἑταιρεία αὐτή μέ τίς χρυσές ἄκρες καθυστερεῖ νά ἀποδώσει σέ Ἕλληνες ὁδηγούς ταξί πού, βάσκανος μοῖρα, συνεβλήθησαν μαζί της τίς εἰσπράξεις τους καί τόν κόπο τους. Καμμιά φορά ἡ καθυστέρηση φθάνει καί τίς δέκα μέρες. Ξέρουν ποιοί κρύβονται ἐπίσης πίσω ἀπό τίς ἑταιρεῖες ἠλεκτροκινήσεως καί μέ ποιούς ἔχουν ἐνδεχομένως «ντηλάρει», πάντα κατά τήν γνώμη τους, γιά νά γίνει ὑποχρεωτική ἡ ἀντικατάσταση τῶν παλαιῶν ταξί μέ τά νέα πανάκριβα. Καί βεβαίως ἔχουν στήν κατοχή τους φωτογραφίες πού ἀποδεικνύουν ὅτι στό Λονδῖνο, στήν Ρώμη, στήν Βαρκελώνη, στίς Βρυξέλλες, στό Βερολῖνο, στήν Βαρσοβία καί στό Βουκουρέστι ὁ ἀντίστοιχος Κυρανάκης ἐπιτρέπει στούς ὁδηγούς ταξί νά μπαίνουν σέ λεωφορειολωρίδες. Δέν τούς ἀποπαίρνει.
Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί εἶχαν τήν ἀπαίτηση νά φθάσουν μέχρι τό Μαξίμου καί σέ συνθῆκες ἐλευθερίας καί κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας νά διαμαρτυρηθοῦν γιά τήν κυβερνητική πολιτική στόν τομέα τῶν μεταφορῶν. Καί, ἄν ἦταν δυνατόν, νά συναντήσουν τόν Κυβερνήτη τῆς πατρίδας μας. Τό συγκοινωνιακό ἔργο πού προσφέρουν εἶναι τεράστιο καί συμπληρωματικό τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν δεδομένου τοῦ πόσο φθηνό εἶναι τό κόμιστρο στήν Ἑλλάδα συγκριτικά μέ τήν Εὐρώπη, ὅπου τό ταξί εἶναι εἶδος πολυτελείας. Ἔ, λοιπόν, στό Μαξίμου δέν ἄντεξαν νά ἀκούσουν οὔτε τίς φωνές τους οὔτε βεβαίως νά τούς συναντήσει ὁ Πρωθυπουργός τῆς χώρας. Μόνο μία αντιπροσωπεία τους ἐπετράπη νά πλησιάσει!
Μεγάλη παραχώρησις! Ὁ πατέρας τοῦ κυρίου Μητσοτάκη, ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης, δεχόταν στό γραφεῖο του στήν Ρηγίλλης καί στό Μέγαρο Μαξίμου τόν πρόεδρο τοῦ ΣΑΤΑ Μανώλη Μπαντουράκη. Ὁ νῦν Πρωθυπουργός, ὄχι. Καί πότε ἄραγε ἀποφάσισε νά στήσει τίς κλοῦβες προστασίας τῶν ΜΑΤ ἔξω ἀπό τό γραφεῖο του καί ἀρνήθηκε τυχόν νά συναντήσει τούς ἐκπροσώπους μιᾶς λαϊκῆς τάξεως ὁ κύριος Μητσοτάκης; Τήν ἑπομένη τῆς συνεντεύξεώς του στόν ΣΚΑΪ ὅπου περίπου ζήτησε συγγνώμη ἀπό τούς λεγόμενους ἀντισυστημικούς ψηφοφόρους, τούς ὁποίους χαρακτήρισε ἄπειρες φορές στό παρελθόν «ψεκασμένους». Τώρα πού ὁ κύριος Μητσοτάκης ἀρνήθηκε ὅτι «ἤρξατο ποτέ χειρῶν ἀδίκων». Τώρα πού διακήρυξε ὅτι «μακριά ἀπό μένα οἱοσδήποτε ἀφορισμός περί ψεκασμένων». Τώρα πού ὑπογράμμισε «μακριά ἀπό μένα ὁποιαδήποτε πίστη ἤ πεποίθηση ὅτι μέ κάποιους ἀνθρώπους δέν μποροῦμε νά μιλήσουμε».
Αὐτά τά εἶπε, βεβαίως, Δευτέρα βράδυ. Γιατί χθές, πού ἦταν Τρίτη πρωί, νέα μέρα, ἴσχυαν ἄλλα: Ὁ περίκλειστος ἐπανῆλθε καί ἔζωσε τό Μαξίμου μέ κλοῦβες τῶν ΜΑΤ μήν τυχόν ἀντικρύσει τόν Θύμιο καί τά ἄλλα παιδιά. Ὅπως λέει καί ὁ λαός μας, ἕνα θαῦμα τρεῖς ἡμέρες, τό μεγάλο τέσσερεις.

