Η Απορία μας εἶναι γνησία. Γι’ αὐτό φροντίσαμε νά διερευνήσουμε τό θέμα ὑποβάλλοντας τίς ἀναγκαῖες ἐρωτήσεις στό βαθύ κράτος: Πῶς εἶναι δυνατόν νά διατηροῦμε ἐν ἰσχύι τήν Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας ὅταν οἱ Τοῦρκοι διοχετεύουν στόν Τύπο τήν πρόθεσή τους νά ἐγείρουν ζήτημα ἀμφισβητήσεως κυριαρχίας γιά 152 ἑλληνικά νησιά καί μικρονήσια στήν καρδιά τοῦ Αἰγαίου; Ἔχουμε λόγο νά «μένουμε» σέ αὐτήν;
Οἱ ἀπαντήσεις πού λάβαμε δέν μᾶς καθησύχασαν. Τό ἀντίθετο. Δέν ἔχουν σκοπό νά τήν καταγγείλουν, μᾶς εἶπαν. Τήν θεωροῦν «πολιτικό κείμενο», στό ὁποῖο μάλιστα ὑπογραμμίζεται ὅτι τά δύο μέρη διατηροῦν τίς νομικές θέσεις τους γιά ὅλα τά ἐκκρεμῆ θέματα. Δέν ἔχουν σκοπό νά τήν καταγγείλουν ἐπίσης διότι ἐμεῖς, ὡς Ἑλλάς, θεωροῦμε ὅτι ἡ νομοθέτηση τῶν γκρίζων ζωνῶν εἶναι μονομερής ἐνέργεια τῆς Τουρκίας, ἀλλά καί αὐτοί θεωροῦν τήν χωροθέτηση τῶν θαλασσίων πάρκων ἐπίσης μονομερῆ ἐνέργεια, στήν ὁποία ἀπαντοῦν μέ τόν νόμο πού διαδίδουν ὅτι θά ψηφίσουν ἐντός τοῦ προσεχοῦς Ἰουνίου. Δέν ἔχουν σκοπό νά τήν καταγγείλουν γιατί θεωροῦν ὅτι ἡ Διακήρυξη ἔδωσε στήν Κυβέρνηση τόν χρόνο νά ἀναδιοργανώσει τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις καί νά ὀργανώσει τίς ἀπαντήσεις της σέ νομικό ἐπίπεδο.
Πολύ καλά γιά νά εἶναι ἀληθινά ὅλα αὐτά! Ἐμεῖς, πού ἀπό τόν Δεκέμβριο τοῦ 2023 χαρακτηρίσαμε τήν Διακήρυξη ὡς «Σύμφωνο Ἐγκαταλείψεως Ἐθνικῶν Θέσεων» καί δυστυχῶς τά γεγονότα μᾶς ἐπιβεβαιώνουν ἐδῶ καί τρία χρόνια, ἄλλα βλέπουμε. Μέ λύπη μας. Ἡ Διακήρυξη, ναί, εἶναι πολιτική, ἀλλά ἔχει ἐπίδραση στό πεδίο πού παράγονται, ἐγείρονται καί θεμελιώνονται νομικές ἀξιώσεις. Ἀπό τό 2024 καί μετά ἔχουν τεθεῖ μέ νόμο, μέ πράξεις καί μέ παραλείψεις μας σέ ἀναστολή κυριαρχικά μας δικαιώματα πού προβλέπονται ρητῶς ἀπό τό Δίκαιο τῆς Θάλασσας.
Ἡ Κυβέρνηση ἀναγνωρίζει ἰδιωτικῶς τήν πλημμελῆ της ἀντίδραση, τό λάθος τῆς Κάσου καί τό γεγονός ὅτι δέν ξαναπήγαμε ἐκεῖ μετά τήν ἀπειλή χρήσης βίας ἀπό τουρκικά πολεμικά πλοῖα, ἀλλά ὑποβαθμίζει τίς ὑπόλοιπες περιπτώσεις μέ καλώδια καί ὀπτικές ἴνες στήν Λέσβο, τήν Ἀστυπάλαια καί τήν Ἀμοργό. Ὑποστηρίζει ὅτι κάθε φορά πού ποντίζουμε ἕνα καλώδιο εἰσέρχεται ἕνα τουρκικό πολεμικό πλοῖο, ἀναγγέλλει στόν ἀσύρματο ὅτι τό ἐρευνητικό μας πλέει σέ περιοχή «τουρκικῆς δικαιοδοσίας», κάνει «harrasment» (παρενόχληση), κατ’ ἄλλους «hailing» (ἐπίδειξη σημαίας, χαιρετισμό), καί ἀργότερα ἀποχωρεῖ. «Ρουτίνα» λοιπόν ἡ ἀμφισβήτηση τῆς ἐπικρατείας μας! Ὑπό αὐτήν τήν ἔννοια καί οἱ χθεσινές διαρροές, ὅτι οἱ γείτονες θά ἐγείρουν θέμα κυριαρχίας γιά 152 νησιά μας, δέν θεωροῦνται μεῖζον θέμα γιά τούς ἐπί κεφαλῆς τῆς ἑλληνικῆς διπλωματίας. Τά ἔχουν ἀμφισβητήσει καί στόν ΟΗΕ. «Παλιό».
«Ρουτίνα» καί αὐτή ἡ πρόκληση, γιά ἐσωτερική κατανάλωση, καθώς τήν θέση αὐτή ὑποστηρίζει ἡ κεμαλική ἀντιπολίτευση, τήν ὁποία πρέπει νά ἀφήσουμε ἀναπάντητη. «Ρουτίνα» ἐπίσης πού Τοῦρκοι ἀξιωματοῦχοι ἀποκαλοῦν τό Αἰγαῖο «Θάλασσα τῶν Νήσων», ὑποστηρίζοντας ὅτι Αἰγαῖο ὀνομάστηκε μετά τόν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τόσο «ρουτίνα» ὥστε θυμίζω πώς στό δικόγραφο τῆς μηνύσεως πού κατέθεσε τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2020 ἐναντίον μας ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν μᾶς κατηγοροῦσε ὅτι «παρεμποδίζουμε τήν πολιτική του στήν Θάλασσα τῶν Νήσων»!
Ἐρώτημα: Πόσο μακριά μποροῦμε νά πᾶμε ἔτσι; Διερωτώμεθα. Στό Μαξίμου θεωροῦν ὅτι ἄν τυχόν ἡ Ἑλλάς ἀποφάσιζε νά καταγγείλει τήν Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν καί νά ἀποδεσμευτεῖ ἀπό αὐτήν, καί κλιμάκωση θά συνιστοῦσε καί ἐντυπώσεις εἰς βάρος μας θά δημιουργοῦσε στό περίφημο blame game, τόν καταλογισμό εὐθυνῶν.
Ἀλλά, ἀλήθεια: Ἄν εἶναι κλιμάκωση ἡ ἀποχώρησή μας ἀπό μιά πολιτική διακήρυξη, τότε ἡ ἔγερση ζητήματος κυριαρχίας γιά 152 νησιά, πού πάει πιό μακριά καί ἀπό τίς γκρίζες ζῶνες, τί εἶναι ἄραγε; Ἀποκλιμάκωση; Ἐδῶ, ὅπως πᾶμε, θά χάσουμε καί τά λογικά μας.
Δέν νομίζω ὅτι ἔχω νά προσθέσω πολλά. Οἱ ἐξελίξεις μιλοῦν ἀπό μόνες τους. Ἡ γείτων νομοθετεῖ ντέ φάκτο τήν συγκυριαρχία στό Αἰγαῖο καί τήν Μεσόγειο, νά μήν γίνεται τίποτε στήν πράξη χωρίς τήν συναίνεσή της, καί ἐμεῖς δέν ἀντιδροῦμε μέ ἔνταση, ἔστω σέ ἐπίπεδο διαρροῶν γιά τήν ὥρα. Ὁδεύουμε ἀνέμελοι πλησίστιοι πρός τήν «ἰσχυρή Ἑλλάδα τοῦ 2030», ὅπως καμάρωσε ὁ Πρωθυπουργός στό συνέδριο τῆς ΝΔ… Πλησίστιοι.
Μ.Η.Τ. 232122