Τό κεφάλαιο ἔχει πατρίδα

ΣΤΗΝ ΝΕΩΤΕΡΗ ἑλληνική Ἱστορία ἡ ἔννοια τῆς «Ὁλομέλειας» εἶναι ταυτισμένη μέ ἀποφάσεις τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος, ὄχι ἀπαραιτήτως ἐπιτυχεῖς κάθε φορά.

Ἡ ἀπόφαση τῆς 5ης Ὁλομέλειας ὑπέρ τῆς Ἀνεξάρτητης Μακεδονίας ἀκόμη ἀποτελεῖ στίγμα γιά τό κόμμα. Στήν νεώτερη ἑλληνική Ἱστορία, ἐπίσης, συχνά οἱ Ὁλομέλειες τῶν κομμουνιστῶν διεξάγοντο στό βουνό. Μόνον αὐτοί ἀνέβαιναν ἐκεῖ. Ὁποία ἔκπληξη λοιπόν, ὅταν ἐπισκεπτόμενος τό ἀγέρωχο Περτοῦλι τό περασμένο Σάββατο γιά νά παρουσιάσω τό βιβλίο τοῦ συνεργάτη τῆς «Ἑστίας» καί ὑποψήφιου βουλευτῆ τῆς ΝΔ στό νομό Τρικάλων Μικέλη Χατζηγάκη ὑπέπεσε στήν ἀντίληψή μου ὅτι βρισκόταν ἐκεῖ στό ὁμώνυμο ἀρχοντικό Χατζηγάκη, σέ πλήρη ἐξέλιξη, ἡ …6η Ὁλομέλεια τῆς ἐπιχειρηματικῆς πρωτοβουλίας «Ἑλλα-δικά μας». Πῆρε καί ἡ ἀγορά τά βουνά.

Ἐντυπωσιάστηκα. 52 ἐπιχειρηματίες ἀπό ὅλη τήν χώρα μέ πρῶτο κοινό χαρακτηριστικό, ὅτι οἱ ἑταιρεῖες τους, πού ἔχουν ὡς ἕδρα τήν Ἑλλάδα, συνεδρίαζαν χαλαρά γύρω ἀπό τό τζάκι μέ φόντο τά χιονισμένο βουνό συζητώντας λύσεις γιά τήν ἀνταγωνιστικότητα τῶν ἐπιχειρήσεών τους. Καί στήν ἐσωτερική ἀγορά –ὥστε νά ἀντέξουν τήν ἐπίθεση τῶν εἰσαγομένων– ἀλλά καί στήν παγκόσμια, γιά νά δυναμώσουν τίς ἐξαγωγές τους (ὅπως ὁ Κρόκος Κοζάνης πού ἐξάγεται στήν Κίνα ὅπως μοῦ εἶπε ὁ Πρόεδρός του Νῖκος Πατσιούρας!) Ἀκόμη δέ περισσότερο ἐντυπωσιάστηκα, διότι μεταξύ τῶν 52 περιλαμβάνονται καί ἕξι ἐπιχειρήσεις, οἱ ὁποῖες εἶναι εὐθέως ἀνταγωνιστικές μεταξύ τους. «Οἱ Ἕλληνες μαζί; Γίνεται;» ἀναρωτήθηκα. Γίνεται!

Ἦταν ἡ μέρα πού ἡ πρωτοβουλία ἀνακοίνωσε τά ἀποτελέσματα τῆς πρώτης κοινῆς δράσης της. Διαπραγματεύτηκε ἑνιαία τιμή ἠλεκτρικοῦ ρεύματος –φθηνότερη ἐννοεῖται– γιά ὅλα τά μέλη της μέ τήν «Elpedison» καί τήν πέτυχε. Καί ὄχι μόνο αὐτό! Πέτυχε χαμηλότερες τιμές οἰκιακοῦ ρεύματος καί γιά τούς ἐργαζόμενους τῶν 52 ἑταιρειῶν! «Τό δίκτυο “Ἑλλα-δικά μας” εἶναι πλέον ὁ πέμπτος μεγαλύτερος καταναλωτής ἠλεκτρικοῦ ρεύματος στήν χώρα» μοῦ λέει ἡ ἐκτελεστική διευθύντρια τῆς πρωτοβουλίας Ἄννα Παπαδημητρίου. (Τό «Ἑλλα-δικά μας» διαθέτει ὀργανωτική δομή, διοίκηση καί στρατηγεῖο.) Καί προσθέτει: «Ἐδῶ στό Περτοῦλι συμφωνήσαμε ὅτι τό σύνθημά μας θά εἶναι “Ἡ Ἑλλάδα πού παράγει καί συνεργάζεται”».

Τῆς ἐπισήμανα πώς μία τόσο μεγάλη πρωτοβουλία πρέπει νά ἔχει καί ἕνα σύνθημα τύπου «ὁ ἐπιμένων Ἑλληνικά», ὅπως τό 1983. Παραβίασα ἀνοικτές θύρες! Ἔχει ἤδη βρεθεῖ, ἀλλά θά ἀνακοινωθεῖ ἐν εὐθέτω χρόνω. Ἀνάμεσα στούς κορυφαίους Ἕλληνες ἐπιχειρηματίες πού συνάντησα ἐκεῖ ψηλά στό Περτοῦλι ἦταν καί ὁ Εὐάγγελος Γεροβασιλείου μέ τά ὀνομαστά κρασιά –μακράν ἀρίστη ἡ «Μαλαγουζιά» του. Γλυκός ἄνθρωπος, πρᾶος, γεμᾶτος. Τοῦ ἔκανα τήν κλασσική ἐρώτηση-πρόκληση: «Ἑνωθήκατε γιά νά ζητήσατε κάτι ἀπό τό κράτος;». Χαμογέλασε χωρίς νά ἐνοχληθεῖ. «Τό μόνο πού ζητᾶμε ἀπό τό κράτος εἶναι νά μήν ἀνακατεύεται στά πόδια μας! Ὁ στόχος μας εἶναι νά δημιουργηθεῖ ἑλληνική συνείδηση στόν καταναλωτή ὅταν ἀγοράζει προϊόντα! Νά προτιμᾶ τά ἑλληνικά.»

Μοιράστηκα μαζί του τήν ἐμπειρία μου ἀπό τήν «Ἑστία»: Διψάει ὁ κόσμος γιά κάτι τέτοιο. Γιά τήν διακήρυξη τῆς πίστεως στό «Ἑλληνικό». Καί τίς δύο φορές πού ἀποφάσισα νά κάνω πρῶτο θέμα ὁμιλίες τοῦ Προέδρου τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα καί τό ἑλληνικό ἀλφάβητο ἡ κυκλοφορία μας αὐξήθηκε κατά 30%! Εἶναι ὁ καιρός ἴσως. Βεβαίως –γιά νά μήν ὀνειροβατοῦμε– ἄς μήν ὑπάρχουν αὐταπάτες. Σέ καιρούς παγκοσμιοποιήσεως ἡ Ἕνωση τῶν 52 ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων (οἱ ὁποῖες συνασπίστηκαν μέ πρῶτο κριτήριο συνεργασίας πώς ἀρνήθηκαν νά μεταφέρουν τήν ἕδρα τους στό ἐξωτερικό –ἔμειναν καί φορολογοῦνται ἐδῶ), ἴσως καί νά θεωρηθεῖ ἀπό τήν κυβερνῶσα Ἀριστερά ὡς φορέας …οἰκονομικοῦ ἐθνικισμοῦ. Ὡς σύμπραξη προστατευτισμοῦ.

Ἀκόμη καί ἔτσι ὅμως νά χαρακτηριστεῖ καί μάλιστα σέ καιρούς πού ἡ Ἀμερική τοῦ Τράμπ δίνει τόν τόνο τοῦ ἐθνικοῦ προστατευτισμοῦ στίς παγκόσμιες ἀγορές μέ τό «America First», ἡ οὐσία τῶν πραγμάτων δέν ἀλλάζει. Οἱ «52» δέν φυγομάχησαν τήν δύσκολη ὥρα. Δέν τό ἔβαλαν στά πόδια. Δέν εἶναι Ἕλληνες πολυτελείας. Ἔμειναν! Ἔμειναν γιά νά δώσουν τήν μάχη στήν πατρίδα τους. Καί ἐπειδή τό ἐγχείρημά τους περιλαμβάνει ὡς κριτήριο συνεργασίας καί τήν προστασία τῶν ἐργαζομένων τους, τότε χωρίς ἀμφιβολία, ναί, αὐτό εἶναι ἡ κατά Λούντβιχ Ἔρχαρτ κοινωνική οἰκονομία τῆς ἀγορᾶς. Δέν εἶναι μόνο τά κέρδη. Δέν εἶναι μόνον οἱ ἀποτιμήσεις, τά ἐνεργητικά καί τά παθητικά. Εἶναι καί οἱ ἄνθρωποι. Εἶναι καί ἡ πατρίδα μας, ἡ Ἑλλάς. Τό κεφάλαιο, καμμιά φορά, ἔχει πατρίδα.