Τό «Καστελλόριζο» τοῦ Μακρόν

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ἔκπληξη τοῦ δεύτερου γύρου τῶν γαλλικῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν, ὅπου ἐπικράτησε ὁ ΣΥΡΙΖΑ τῆς Γαλλίας, τό Νέο Λαϊκό Μέτωπο τοῦ κομμουνιστῆ Μελανσόν μέ τούς σοσιαλιστές καί τούς οἰκολόγους, δείχνει σέ τί μεθόδους μπορεῖ νά προσφύγει τό βρώμικο κέντρο ἄν θέλει νά ἀποφύγει τήν βεβαία ἧττά του.

Πριμοδότησε μέ ὑπόγεια ἀνταλλαγή ψήφων τήν νίκη ἑνός διαβόλου πού ὑποτίθεται ὅτι γνωρίζει ἔναντι ἑνός διαβόλου πού δέν γνωρίζει. Μέ μοναδικό στόχο νά καθυστερήσει τήν νίκη τοῦ «Ἐθνικοῦ Συναγερμοῦ», ὑπεύθυνο γιά τήν ὁποία εἶναι ἀκριβῶς τό ἴδιο, τόσο μέ τήν πολιτική του ὅσο καί μέ τήν ἀψυχολόγητη ἀπόφασή του νά προκαλέσει πρόωρες βουλευτικές ἐκλογές πολύ πρίν ἀπό τήν λήξη τῆς συνταγματικῆς θητείας τοῦ Προέδρου.

Στήν δημοκρατία ὅλα ἐπιτρέπονται, εἰδικά ὅταν γίνονται σύμφωνα μέ τούς κανόνες. Ἄν οἱ κανόνες στόν δεύτερο γῦρο ἐπέτρεπαν τήν ἀπόσυρση ὑποψηφίων τοῦ Μακρόν καί τοῦ Μελανσόν σέ ἐκλογικές περιφέρειες καί τήν πριμοδότηση τῶν δύο κομμάτων μεταξύ τους, δέν μπορεῖ κανείς νά τούς ἀμφισβητήσει. Αὐτό τό ὁποῖο ὅμως μπορεῖ νά ἀμφισβητήσει εἶναι τό ἀποτέλεσμα αὐτῶν τῶν ἀφύσικων συμμαχιῶν τῶν ἀριστερῶν λαϊκιστῶν καί τῶν κεντρώων καπιταλιστῶν μεταρρυθμιστῶν, πού ὑποτίθεται ὅτι τώρα πρέπει νά συγκροτήσουν κυβέρνηση καί νά κυβερνήσουν. Δύσκολα μπορεῖ νά συμβεῖ αὐτό. Ἐάν συμβεῖ, ἡ Γαλλία σέ λίγο θά εἶναι ὅμηρος τῶν ἀγορῶν μέ τά spreads τῶν γαλλικῶν ὁμολόγων νά ἐκτινάσσονται κάθε μέρα καί νά βυθίζουν τήν χώρα καί τήν Εὐρώπη μαζί σταδιακά σέ μία νέα κρίση χρέους. Τό νά κλέψεις μία νίκη εἶναι τελικά εὔκολο, τό θέμα εἶναι, τί θά τήν κάνεις αὐτήν τήν νίκη; Ἄν δέν ἔχεις σχέδιο, μαῦρο φίδι πού σ’ ἔφαγε. Αὐτοί πού συγκρότησαν τό μέτωπο ἤξεραν πολύ καλά τί δέν θέλουν (τήν Λέ Πέν), ἀλλά δέν ξέρουν τί θέλουν γιά τήν χώρα. Διότι ἁπλά ἔχουν ἐκ διαμέτρου ἀντίθετες ἀπόψεις γιά τήν διακυβέρνησή της.

Τό ἄλλοτε γεράκι τοῦ διεθνοῦς νομισματικοῦ ταμείου Ὀλιβιέ Μπλανσάρ εἶχε προειδοποιήσει πρίν ἀπό τίς γαλλικές ἐκλογές ὅτι τό οἰκονομικό πρόγραμμα τῶν ἀριστερῶν λαϊκιστῶν εἶναι ἀνεφάρμοστο καί θά τινάξει τήν γαλλική οἰκονομία στόν ἀέρα, ἐνῷ τό πρόγραμμα τοῦ Ἐθνικοῦ Συναγερμοῦ ἦταν πολύ πιό ρεαλιστικό. Σοβαροί ἀναλυτές μέ τούς ὁποίους μίλησαν ὑψηλόβαθμοι Ἕλληνες διπλωμάτες σέ εὐρωπαϊκές χῶρες πέριξ τῆς Γαλλίας μεταδίδουν ὅτι σύντομα αὐτή ἡ μεγάλη χώρα θά βυθιστεῖ στήν ἀκυβερνησία –πιθανῶς καί στήν ἡμιχρεοκοπία, καθώς ὁ Μακρόν θά πληρώσει πολύ ἀκριβά τό τίμημα τῶν ἀφύσικων συμμαχιῶν του σέ βάθος χρόνου: θά ἄγεται καί θά φέρεται ἀπό τόν ἀριστερό λαϊκιστή Μελανσόν, ὁ ὁποῖος θά εἶναι τό πολιτικό του «Καστελλόριζο».

Θά κληθεῖ νά ζήσει μέ τό πολιτικό τέρας πού ὁ ἴδιος ἐξέθρεψε καί θά διαπιστώσει ὅτι μεταξύ ἀριστεροῦ λαϊκισμοῦ καί δεξιοῦ ταυτοτισμοῦ μέ ὅρους ἐθνικῆς ἐπιβιώσεως ὁ δεύτερος εἶναι ἀπείρως προτιμώτερος. Ὁ μακιαβελλισμός στήν πολιτική ἔχει πάντοτε ἀποτελέσματα ἀλλά συνήθως προσωρινοῦ χαρακτῆρα. Καί τήν ἑπόμενη τριετία ἡ νικήτρια τοῦ πρώτου γύρου σέ κανονικές πολιτικές συνθῆκες Μαρί Λέ Πέν θά σχολιάζει ἀπό τήν ἀκτή χωρίς νά μετάσχει βεβαίως σέ κάποια εὐρύτερο σχῆμα τά ἀνδραγαθήματα τοῦ νέου κυβερνητικοῦ συνασπισμοῦ, ὅποια μορφή κι ἄν λάβει αὐτός, εἴτε πολιτική εἴτε τεχνοκρατική, καί θά εὐχαριστεῖ κάθε μέρα τόν Θεό γιά αὐτή τήν βρώμικη νίκη τῶν ἀντιπάλων της. Ἡ ὁποία τῆς ἔδωσε τήν εὐκαιρία νά ζήσει σέ πραγματικές συνθῆκες τίς μεθόδους πού θά χρησιμοποιήσουν ὅταν θά ἐπιχειρήσουν νά πολεμήσουν τήν ὑποψηφιότητά της στίς προεδρικές ἐκλογές τοῦ 2027.

Ἡ παγκόσμια πολιτική ἱστορία ἔχει δείξει ὅτι κανείς τελικά δέν μπορεῖ νά ἐμποδίσει τόν δρόμο κανενός. Μόνο νά τόν καθυστερήσει μπορεῖ.