Τό Ἔθνος ἔχει ἀυπνίες

ΣΤΟΝ ΒΟΡΡΑ ἐπικρατεῖ ὀργή. Ἡ παραχώρηση τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας καί τοῦ προνομίου τῆς καταγωγῆς ἀπό τήν Μακεδονία ἔχει προκαλέσει τόσο ἰσχυρό σόκ στόν κόσμο…

… ὥστε ὅλοι προσεύχονται νά βρεθεῖ τήν ὑστάτη στιγμή τρόπος γιά νά μήν «περάσουν» οἱ Πρέσπες ἀπό τήν Βουλή. Ἄλλοι ζητοῦν νά κυρωθεῖ μέ 180 ψήφους ἡ συμφωνία ἀπό τήν Βουλή. Δέ γίνεται. Τό Σύνταγμα ἀπαιτεῖ νά μεταβιβάζεται ἐθνική κυριαρχία σέ διεθνῆ ὀργανισμό γιά νά ἀπαιτηθεῖ πλειοψηφία 3/5. Ἀλλά ἐδῶ πρόκειται περί διακρατικῆς συμφωνίας, ὄχι μεταβίβασης ἁρμοδιότητος σέ διεθνῆ ὀργανισμό. Καί ἡ Συνθήκη Προσχώρησής μας στήν ΕΟΚ ἄλλωστε –κατεξοχήν ζήτημα παραχώρησης κυριαρχίας σέ ὑπερεθνικό ὀργανισμό– μέ 151 ψήφους κυρώθηκε ἀπό τό Κοινοβούλιο τό 1980. Ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς μερίμνησε νά ὑπάρχει καί τρίτη παράγραφος στό ἄρθρο 28 ἐκτός ἀπό τήν δεύτερη πού νά τό ἐπιτρέπει. Ἄλλοι πάλι ζητοῦν νά παραιτηθεῖ ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας. Δέν γίνεται. Θά τόν ἀναπληρώσει στά καθήκοντά του, σύμφωνα μέ τό Σύνταγμα, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς Νῖκος Βούτσης, ἐνῶ ἡ Ὁλομέλεια θά συνεχίσει τίς ἐργασίες της κανονικά, μέχρι τήν ἐκλογή νέου Προέδρου.

Ἄλλοι ζητοῦν νά ἀναπέμψει ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας τήν συμφωνία στήν Βουλή καί νά μήν τήν ὑπογράψει. Οὔτε αὐτό γίνεται. Καταργήθηκε μέ τήν ἀναθεώρηση τοῦ 1986 ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Προέδρου. Ὁ μόνος λόγος πού δικαιολογεῖ ἀναπομπή εἶναι νά ψηφιστεῖ νόμος μέ πλειοψηφία ἄλλη ἀπό αὐτήν πού ὁρίζει ὁ κανονισμός τῆς Βουλῆς. Δέν εἶναι ἡ περίπτωσή μας. Ἄλλοι, τέλος, ζητοῦν ἀπό τήν ἑπόμενη κυβέρνηση τῆς ΝΔ νά «σκίσει» τήν συμφωνία. Οὔτε αὐτό γίνεται. Ἄν ἀρχίζουμε καί σκίζουμε συμφωνίες τότε θά ἀρχίσουν καί οἱ Τοῦρκοι νά σκίζουν –τήν Λωζάννη– θά ἀρχίσουν καί οἱ Ἀλβανοί καί κάθε καρυδιᾶς καρύδι. Τό Διεθνές Δίκαιο εἶναι τό ὅπλο τῶν ἀδυνάμων κρατῶν ἔναντι τῆς ἰσχύος τῶν δυνατῶν. Δέν θά τό ἀπεμπολήσουμε.

Ὡστόσο, ὅλη αὐτή ἡ συζήτηση γιά τό τί «γίνεται» καί τί «δέν γίνεται», τό γεγονός ὅτι ὑπάρχουν μεγάλες πλειοψηφίες πού δέν ἔχουν ὕπνο κάθε βράδυ καί στριφογυρίζουν στό κρεβάτι τους μέχρι τά χαράματα μήπως βροῦν τρόπο νά σταματήσουν τόν Τσίπρα, δείχνει τό μέγεθος τῆς ὀργῆς. Πού ἀπό ἕνα σημεῖο καί μετά –ὅσο δέν εὑρίσκεται λύση– καταλήγει σέ πένθος.

Μιλάω μέ πολύ κόσμο αὐτές τίς μέρες. Ἀπό τά Τέμπη καί πάνω οἱ ἄνθρωποι αἰσθάνονται πώς χάνουν κάτι ἀπό τήν ψυχή τους. Πώς διαρρῆκτες τούς κλέβουν κάτι πού τούς ἀνήκει. Πώς τούς ἔπεσε ἡ ταυτότητα στόν δρόμο, κάποιος τήν ἅρπαξε καί δέν μποροῦν νά ἐκδώσουν νέα. Εἰδικά οἱ μεγαλύτεροι, πού ἔχουν ἀναμνήσεις ἀπό ὀθωμανική καί βουλγαρική κατοχή στήν Μακεδονία. Πρό ἑβδομάδος μέ κάλεσε κυρία ἀπό τήν Θεσσαλονίκη. Ἔκλαιγε μέ ἀναφιλητά. Μοῦ μιλοῦσε λές καί εἶχε κηδέψει πρό ὥρας τόν ἀδερφό της. Πρό ἡμερῶν μέ κάλεσαν ἀπό ἕνα γλέντι πού γινόταν στήν Θεσσαλία γιά κάποιον Σάκη καί μοῦ ἔβαλαν τό κινητό νά ἀκούσω φυσικό ἦχο: Πενῆντα νοματαῖοι τραγουδοῦσαν συνοδείᾳ ὀρχήστρας τό ἀπαγορευμένο «Μακεδονία Ξακουστή» μέ τόση ἔνταση, ὥστε ἄν δέν ἤξερες θά ὁρκιζόσουν ὅτι ἔχει κηρυχθεῖ ἐπιστράτευση καί ἑτοιμάζονται νά πᾶνε στό μέτωπο. Χθές ἄκουσα ἕναν γέροντα ἐνενῆντα ἐτῶν νά μοῦ λέει πώς «ἄν ἐπρόκειτο νά ἀλλάξει κάτι στόν τόπο, εὐχαρίστως νά δώσω καί τήν ζωή μου, τό ἴδιο θά σοῦ ἔλεγα καί στά ἑξῆντα μου.»

Φοβᾶμαι ὅτι στό Λεκανοπέδιο πολύ λίγα καταλαβαίνουμε ἀπό τόν Βαρδάρη πού φυσάει. Τά συναισθήματα καί τά βιώματα δέν εἶναι ὑπόθεση ἀριθμητικῆς, βλέπετε. Ἄν θά περάσει μέ 151 ἤ 180 ἡ συμφωνία. Οὔτε ἰδεολογικό θέμα γιά νά ἐπενδύει ὁ ΣΥΡΙΖΑ στήν ἀναβίωση τοῦ διπόλου «πρόοδος – συντήρηση», ὅπου προοδευτικός εἶναι αὐτός πού χαρίζει τήν καταγωγή τοῦ Μακεδόνα στούς Σκοπιανούς. Εἶναι κάτι πολύ εὐρύτερο. Στόν Βορρᾶ καταλαβαίνουν, ἄλλωστε, ὅτι ἡ ἴδια ἡ ζωή θά καταργήσει τήν σύνθετη ὀνομασία καί, στό τέλος, οἱ γείτονες θά πανηγυρίζουν στό μέλλον νικητές καί τροπαιοῦχοι τό σκέτο «Μακεδονία». Γι’ αὐτό ἀνεξαρτήτως ἀποτελέσματος στήν Ἑλληνική Βουλή σημειῶστε κάτι ἀκόμη: οἱ Πρέσπες θά ὁδηγήσουν σέ νέες διαιρέσεις, ἀντίστοιχες μέ αὐτές πού προκάλεσε τό Μνημόνιο. Ὄχι ὅμως οἱ διαιρέσεις πού ὀνειρεύεται ἡ Κυβέρνηση. Ἄλλες.