Τίποτε καλό γιά τόν τόπο

ΔΕΝ ξεκίνησε μέ καλούς οἰωνούς ἡ Προανακριτική Ἐπιτροπή γιά τήν σκευωρία τῆς Novartis

Ὄχι μόνο γιατί μέ τό «καλημέρα» διαφαίνεται ἕνα ρῆγμα στήν κυβερνητική πλειοψηφία. Ἡ ἐκκωφαντική ἀπουσία τοῦ Πρωθυπουργοῦ καί τῶν ὑπουργῶν ἀπό τά κυβερνητικά ἕδρανα ἔδωσε τό σῆμα σέ ἑπτά τουλάχιστον βουλευτές νά θεωρήσουν ὅτι μποροῦν νά διαφοροποιηθοῦν στήν ψηφοφορία, ὅπερ καί ἐγένετο. Οὔτε μόνο ἐπειδή μέ τό «καλημέρα» τρία κόμματα, τό ΜέΡΑ25, ἡ Ἑλληνική Λύση καί τό ΚΚΕ ἀπεῖχαν ἀπό τήν ψηφοφορία ἐκφυλίζοντας τήν διαδικασία. Ἄν μάλιστα ἀποχωρήσουν καί ἀπό τήν Προανακριτική (ὁ Βαρουφάκης τό ἔκανε), ἀκόμη χειρότερα. Θά μείνουν νά ἀποφασίσουν ΝΔ, ΚΙΝΑΛ, ΣΥΡΙΖΑ. Ἡ διαδικασία δέν ξεκίνησε μέ καλούς οἰωνούς, γιατί ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἐπέλεξε νά καταστήσει συνειδητά ἐπίκεντρο τοῦ δημοσίου βίου τήν Προανακριτική καί νά «ξαναδικάσει» γιά δεύτερη φορά τήν ὑπόθεση. Μέ τελικό στόχο νά προκαλέσει μεῖζον ἐσωκομματικό πρόβλημα στήν ΝΔ καί νά τῆς δημιουργήσει πρόβλημα συμμαχιῶν στίς ψηφοφορίες γιά τόν Πρόεδρο καί τήν ἁπλή ἀναλογική. Αὐτό εἶναι τό συμπέρασμά μου.

Δύο εἶναι οἱ ἰσχυρές ἐνδείξεις περί αὐτοῦ. Ἡ πρώτη: ὁ πρός παραπομπή Ρασπούτιν Δημήτρης Παπαγγελόπουλος προκάλεσε ἐπανειλημμένως τήν πλειοψηφία νά τόν παραπέμψει σέ εἰδικό δικαστήριο, ἄν ὄχι σέ στρατοδικεῖο, καί δέχθηκε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅτι τά φερόμενα ἀδικήματα τά διέπραξε κατά τήν ἄσκηση τῶν καθηκόντων του. Ὄχι ἐπ’ εὐκαιρία. Ἄρα τίθεται σέ ἐφαρμογή ὁ νόμος περί Εὐθύνης Ὑπουργῶν. Μέ αὐτόν τόν τρόπο καθιστᾶ σχεδόν ἀδύνατη τήν ἐπιστροφή τοῦ φακέλου στήν Δικαιοσύνη, εἰς δέ περίπτωση πού ἡ Κυβέρνηση ἀποφασίσει κάτι τέτοιο θά τό κάνει ἐν γνώσει της ὅτι καταβάλλει μεγάλο πολιτικό κόστος.

Ἡ δεύτερη ἔνδειξη ὅτι ὁ ΣΥΡΙΖΑ θέλει τήν Novartis στό ἐπίκεντρο γιατί τόν συσπειρώνει στήν πορεία πρός τό Συνέδριό του καί ἀνατινάζει τό Κοινοβούλιο τοῦ Κυριάκου, ἦταν ἡ ἐμπρηστική ὁμιλία τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ Ἀλέξη Τσίπρα. Γιά δεύτερη φορά ἐπικαλέστηκε ἔγγραφο τοῦ FBI στό ὁποῖο γίνεται ἀναφορά σέ ἑπτά ἀπό τούς δέκα πολιτικούς πού κατηγορήθηκαν γιά διαφθορά. Τό εἶχα ρωτήσει ὅταν τόν ἄκουσα πρώτη φορά, τό ρωτῶ καί τώρα: Τί γίνεται ἄν αὐτό τό ἔγγραφο δοθεῖ στήν δημοσιότητα; Μπορεῖ ἡ παράταξη νά ἀντέξει τίς ἰσχυρές ἀρνητικές ἐντυπώσεις πού θά δημιουργήσει ἔγγραφο τῶν Ἀμερικανικῶν Ὁμοσπονδιακῶν Ὑπηρεσιῶν; Ἤ νομίζει ὅτι μέ τήν κλήση τῶν προστατευομένων μαρτύρων ἐνώπιον τῆς Προανακριτικῆς –μερικοί ἐκ τῶν ὁποίων ἄρχισαν νά ἐμφανίζονται μέ κουκούλλα σέ τηλεοπτικές ἐκπομπές– θά ἰσοφαριστοῦν οἱ ἐντυπώσεις;

Πρέπει νά σταθμιστοῦν αὐτά. Νομίζω πώς ἡ προχθεσινή συνεδρίαση τῆς Βουλῆς ἀπέδειξε ὅτι ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης σκέπτεται σωστά. Γι’ αὐτό ἀπαγόρευσε στούς ὑπουργούς νά καθίσουν στά ἕδρανα λαμβάνοντας τεράστιες ἀποστάσεις ἀπό τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ. Γι’ αὐτό ζήτησε –μαθαίνω σέ σύσκεψη– ἀπό τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ καί τόν Ἄδωνι Γεωργιάδη νά μήν λάβουν τόν λόγο στήν διαδικασία (ὁ δεύτερος ἐπικαλούμενος ἕνα διαδικαστικό ἀψήφησε τήν ὁδηγία, ἀλλά μέ ὅσα εἶπε ἔβαλε τόν Παῦλο Πολάκη στό κάδρο καί ἀδυνάτισε τό κατηγορητήριο κατά Παπαγγελόπουλου.) Καί ἄν δέν ἤξερε ὅμως ὁ Κυριάκος, οἱ βαρύτατοι ὑπαινιγμοί πού ἄφησε στήν ὁμιλία του ὁ Παπαγγελόπουλος ἀρκοῦν γιά νά τόν δικαιώσουν γιά τίς ἀποστάσεις ἀσφαλείας πού λαμβάνει ἀπό τήν ὑπόθεση. Πολιτικά ὁ ΣΥΡΙΖΑ χρωστᾶ μία συγγνώμη στόν κ. Σαμαρᾶ. Χωρίς ἀμφιβολία. Ἀλλά καί ὁ κ. Σαμαρᾶς χρωστᾶ –ὅταν τό ἀποφασίσει– μιά ἐξήγηση γιά τούς λόγους πού ζήτησε καί συναντήθηκε μυστικά μέ τόν Συριζαῖο ὑπουργό Παπαγγελόπουλο ὅσο ἡ Ἀριστερά ἦταν στήν ἐξουσία. Δέν εἶναι δυνατόν νά ἐθεωρεῖτο ὕποπτος φιλοσυριζαϊσμοῦ ὅποιος ἔκανε χειραψία ἔστω μέ ὑπουργό τοῦ Τσίπρα τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καί αὐτός νά μήν ἀπαντᾶ γιά ποιό λόγο ζήτησε νά δεῖ τόν κ. Παπαγγελόπουλο. Ὅπως ἐπίσης πρέπει νά ἀπαντήσει γιά τίς σχέσεις του μέ τήν εἰσαγγελέα Ράικου.

Ὁ Παπαγγελόπουλος εἶναι κατηγορούμενος στήν ὑπόθεση αὐτή καί οἱ ἰσχυρισμοί του ἔχουν τήν ἀξία πού ἔχουν οἱ ἰσχυρισμοί κατηγορουμένων, ἀλλά αὐτό δέν σημαίνει πώς πρέπει νά μείνουν ἀναπάντητοι. Τέλος, δικαιώνουν πλήρως τίς ἐπιφυλάξεις Μητσοτάκη γιά τήν μή ἀνακίνηση τῆς ὑπόθεσης αὐτῆς, ὅσα, ἀληθῆ ἤ ψευδῆ, κι ἄν ἰσχυρίστηκε ὁ Παπαγγελόπουλος γιά τίς σχέσεις τῶν λειτουργῶν τῆς Δικαιοσύνης μεταξύ τους. Τά μισά ἀπό αὐτά νά εἶναι ἀλήθεια καί νά καταθέσουν οἱ εἰσαγγελεῖς, ἡ ἑλληνική Δικαιοσύνη θά ἐξευτελιστεῖ ἀπό τά καμώματα ὀλίγων σέ ἐθνικό δίκτυο. Δέ συζητῶ βεβαίως γιά τήν ἑλληνική πολιτική τάξη. Θά γίνει ρεζίλι τῶν σκυλιῶν. Ὁ Παπαγγελόπουλος ὅσα εἶπε γιά τό «ἀχαλίνωτο σέξ» καί γιά τόν «Ρασπούτιν» δέν τά εἶπε σαρκαστικά γιά τόν ἑαυτό του. Κάπου τά ἀπηύθυνε. Τά εἶπε πρός ὅλους ὅσοι εἶχαν τυχόν ἀνάρμοστες σχέσεις, νά ὑποθέσουμε; Διαβάστε τά πρακτικά καί θά ὑποθέσετε καί ἐσεῖς. Προφανῶς ὁ ἴδιος δέν εἶναι ἀγγελοῦδι. Ἀλλά μέ ὅσα εἶπε ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπίας κατέστη σαφές ὅτι εἶναι κινούμενη βόμβα στά θεμέλια τῆς κεντροδεξιᾶς παράταξης. Ἔξυσε παλαιές πληγές. Ἐάν ἐκραγεῖ θά γίνει κούγκι ὁ δημόσιος βίος. Γι’ αὐτό σᾶς λέω: Τίποτε καλό γιά τόν τόπο ἀπό αὐτήν τήν Προανακριτική. Ἀναλαμβάνω τήν εὐθύνη νά τό πῶ εὐθέως στούς ἔντιμους τῆς ἀπό ἐδῶ πλευρᾶς πού δικαιολογημένα ἐπιθυμοῦν τήν τιμωρία τῶν σκευωρῶν. Τήν φράση «ἀποθανέτω ἡ ψυχή μου μετά τῶν ἀλλοφύλων» τήν ξέρουμε ὅλοι, νομίζω. Πρός τά ἐκεῖ πᾶμε.