Τί κρατᾶ ἑνωμένες τίς κοινωνίες

ΟΙ ΠΛΕΟΝ δημοφιλεῖς συζητήσεις στήν πολιτική καί ἀκαδημαϊκή κοινότητα εἶναι αὐτές πού ἀσχολοῦνται μέ τήν τύχη τῆς ἀλήθειας στόν αἰῶνα τῆς τεχνητῆς νοημοσύνης καί τῶν fakenews.

Mερικές ἀπό αὐτές φέρουν τόν ἐξεζητημένο τίτλο «Μετα-αλήθεια στούς καιρούς τῆς Μετα-δημοκρατίας». Μέ τήν κρίση τῶν Τεμπῶν στήν Ἑλλάδα ἐπιτύχαμε κάτι μοναδικό: νά καταστρέψουμε τήν ἀλήθεια καί χωρίς τήν βοήθεια τῆς τεχνητῆς νοημοσύνης. Καί χωρίς τήν βοήθεια τοῦ διαδικτύου! Μόνοι μας. Ρίζωσε τόσο πολύ ἡ καχυποψία σέ διαφορετικές κοινωνικές ὁμάδες, δηλητηριάστηκε τόσο πολύ ὁ κόσμος ἀπό θεωρίες συνωμοσίας καί ἀπό τήν παρασιώπηση πραγματικῶν γεγονότων, ὥστε παρατηρεῖται τό μοναδικό φαινόμενο: νά μήν πιστεύει πλέον κανείς κανέναν! Νά ἔχουν κλονιστεῖ οἱ ἀκατάλυτοι θεμελιώδεις συμβατικοί δεσμοί πού κρατοῦν ἑνωμένες τίς κοινωνίες! Εἰδήσεις εἶναι πλέον οἱ ἐπιθυμίες. Ὄχι τά γεγονότα!

Ὅ,τι ἐπιθυμεῖ κανείς τό «βαπτίζει» εἴδηση. Τά δημόσια ἔγγραφα πού κομίζει ἡ Πολιτεία στόν δημόσιο διάλογο γιά τήν τραγωδία ἀμφισβητοῦνται ἀνοικτά. Ἡ ἀκεραιότητα τῆς δικαιοσύνης ὡς τοῦ ἐνδιαμέσου ἐγγυητῆ μεταξύ τοῦ νόμου καί τοῦ πολίτη ἀμφισβητεῖται ἀνοικτά. Οἱ ἐκθέσεις τῶν εἰδικῶν εἴτε ἀφοροῦν τήν αἰτία τῆς ἐκρήξεως, εἴτε τά αἴτια θανάτου θυμάτων, εἴτε ὁτιδήποτε ἄλλο ἀμφισβητοῦνται ἀνοικτά. Ἡ γνησιότης ἀποδεικτικῶν στοιχείων ἀμφισβητεῖται ἀνοικτά. Οἱ μαρτυρικές καταθέσεις ἀμφισβητοῦνται ἀνοικτά. Δέν πιστεύουμε αὐτά πού βλέπουμε, αὐτά πού ἀκοῦμε καί αὐτά πού διαβάζουμε. Σήμανε τό τέλος τῆς ἐμπιστοσύνης!

Ὁ καθένας ἔχει τά Τέμπη στό μυαλό του μέ τόν δικό του τρόπο καί ἀναλόγως τῆς προσέγγισής του προσαρμόζει τίς ἀπαντήσεις του! Ὅποιος θεωρεῖ ὅτι τά Τέμπη μπορεῖ νά ρίξουν τήν Κυβέρνηση καί δέν τό ἐπιθυμεῖ, ὑποστηρίζει ὅτι ὁ νεαρός πού βρέθηκε νεκρός στόν Τύρναβο πέθανε ἀπό ψυχοφάρμακα καί ἦταν προβληματικός. Κακολογεῖ τήν Καρυστιανοῦ, ἐπειδή προσέχει τήν κόμμωσή της καί ἔχασε τήν ἐπιμέλεια τῶν παιδιῶν της. Θεωρεῖ ὁπωσδήποτε γνήσια τά βίντεο τῆς ἐμπορικῆς ἁμαξοστοιχίας καί σκευωρία τήν ἐκτίμηση, ὅτι μετέφεραν παράνομο θανατηφόρο φορτίο.

Ὅποιος θέλει νά «πέσει» ἡ Κυβέρνηση δέν θέλει νά ἀκούει μέ τίποτε γιά ἀλλαγή τῆς ἀτζέντας. Θεωρεῖ τούς σεισμούς τῆς Σαντορίνης ὕποπτους… ἀποπροσανατολισμοῦ τῆς κοινῆς γνώμης. Δέν πείθεται ἀπό τίς ἀνακοινώσεις τῆς δικαιοσύνης. Ἀμφισβητεῖ τίς ἀναρτήσεις τῶν δημοσιογράφων. Βλέπει παντοῦ προβοκάτσιες.

Στά Τέμπη, ὅμως, δέν παίζεται ἄν θά πέσει ἡ Κυβέρνηση. Καί ἄν παίζεται, αὐτό εἶναι παρεπόμενο θέμα. Στά Τέμπη κρίνεται ἡ ἱκανότητα μιᾶς ὀργανωμένης κοιωνίας καί μιᾶς συντεταγμένης πολιτείας νά ἀποδώσει δικαιοσύνη γιά τήν ἀπώλεια 57 μελῶν της. Αὐτό εἶναι τό κεντρικό θέμα. Καί γιά νά φθάσουμε στήν λύση αὐτοῦ, στήν λύση τοῦ δράματος, πρέπει νά ὑπηρετήσουμε ἀπροκατάληπτα τήν ἀλήθεια. Μέ ὅποιο κόστος.

Ἄς ἐπικεντρωθοῦμε λοιπόν στά γεγονότα. Ὄχι στίς ἐπιθυμίες καί τούς μύχιους πόθους μας. Αὐτά ἄς τά κρατήσουμε γιά τούς ἑαυτούς μας.