Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΗ

Εἶναι πράγματι, καιρός, νά τερματισθῇ πλέον αὐτή ἡ κωμωδία -διότι, εἰς δραματική κωμωδία ἔχει καταλήξει- τῶν ρουμανικῶν ἀποζημιώσεων. Ἐπί δύο ὁλόκληρα χρόνια, διαπραγματεύεται εἰδική Ἑλληνική ἀντιπροσωπεία εἰς τό Βουκουρέστι, τόν καθορισμόν τοῦ ὕψους τῶν ἀποζημιώσεων. Ἐνῷ, ὅμως, οἱ τόσον δυσπραγοῦντες ἐκ Ρουμανίας ὁμογενεῖς, οὐδέ μίαν δραχμήν εἰσπράττουν, τά μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ἀμείβονται παχυλότατα καί εἰς βάρος τῆς καθορισθησομένης ἀποζημιώσεως. Τό πρᾶγμα ἀποβαίνει, ὅπως ἀντιλαμβάνεται καθείς, τραγικόν.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΔΑΣΩΝ

Ἐκ τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας ἐτέθησαν ὑπό δασικήν ἐκμετάλλευσιν τά δημόσια δάση Περπιανῆς-Πρεβέζης, Ἀηδόνος-Καλαμπάκας, Φλαμπουρίου-Μετσόβου, Κακάβου-Ἀρναίας καί Πριονίων-Καλαμπάκας, συνολικῆς ἐκτάσεως 3.400 ἑκταρίων. Ἐπίσης ἐνεκρίθησαν οἱ πίνακες ὑλοτομίας τῶν μή δημοσίων δασῶν Μεγαρίδος καί διετέθησαν εἰς τό ἐμπόριον 1.950 κ.μ. τεχνητῆς ξυλείας. Ἐν τῷ μεταξύ ἐνεκρίθησαν αἱ τεχνικαί μελέται διά τήν χάραξιν νέων δασικῶν ὁδῶν μεταξύ τῶν δασικῶν συμπλεγμάτων Ὑπάτης-Δάφνης, Ὁμαλαίων-Γραμμένης, Ὀξυᾶς-Ναυπακτίας καί Καπεντώζης-Πάρνηθος.