Τετάρτη, 17 Αὐγούστου 1960

O ΚΟΣΜΟΣ

ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΠΥΛΕΣ!

«Οἱ Παριζιάνες αὐτήν τήν στιγμήν ἔχουν καταληφθῇ ἀπό τήν μανίαν τῆς ἐποχῆς μας: Νά ἀδυνατίσουν. Ἡ νέα μόδα τοῦ 1961 ἀπαιτεῖ “σώματα σανίδες”, χωρίς καμπυλότητες, χωρίς προκλήσεις». Ποιός ξέρει, λοιπόν, τί ἀσχήμιες πρόκειται νά ἰδοῦμε καί ἐδῶ, ἀφοῦ θά καταργηθοῦν αἱ καμπυλότητες! Ὅταν ὅμως αἱ κάτοχοι τῶν «σωμάτων σανίδων» ζητήσουν ἀπό τούς συζύγους των χρήματα, διά νά ράψουν τά ἀνάλογα φουστάνια, θά τύχουν ἄραγε ἀνταποκρίσεως, ἤ θά τάς κυνηγήσουν οἱ ἄνδρες των μέ… βρεγμένες σανίδες;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΛΙΒΕΡΙΑΝΑΙ ΕΟΡΤΑΙ ΟΛΑΙ ΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΙ!

ΠΑΡΙΣΙΟΙ.– Ὡς μεταδίδεται οἱ κάτοικοι τῆς Λιβερίας ἑορτάζουν ὡς ἐθνικήν ἡμέραν πᾶσαν ἡμερομηνίαν κατά τήν ὁποίαν ἀνακηρύσσεται ἡ ἀνεξαρτησία ἑνός νέου Ἀφρικανικοῦ κράτους. Ἐπειδή ὅμως κατά τάς ὡς ἄνω ἡμέρας ἀπέχουν τῶν ἐργασιῶν των, καλύπτουν τό δημιουργούμενον κενόν ἐργαζόμενοι ἐξαιρετικῶς μίαν ὥραν ἐπί πλέον ἡμερησίως.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ