Τέλος οι αμανέδες!

Σάββατον, 4 Ιουνίου 1960

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΑ «ΜΑΚΡΟΣΥΡΤΑ» ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ

«Παρά την εντολήν του υπ. Παιδείας, ότι και τα τραγούδια πρέπει ν’ ανακολουθήσουν τον νέον ρυθμόν, οι αριστοτέχναι των αιγυπτιακών αμανέδων με δυσκολίαν θα παραιτηθούν». Ένας διάσημος Ευρωπαίος τεχνοκρίτης είπε διά τους αμανέδες ότι είναι μελωδίαι τόσον μακρόσυρτοι, ώστε νομίζει κανείς ότι θα καθήσουν επάνω των μυίγες. Και είναι τόσαι αι μυίγες εις την Αίγυπτον, ώστε πρέπει τα τραγούδια να τους προσφέρουν και… κάθισμα!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΑΡΤΗΣΙΣ ΣΦΑΓΙΩΝ

Το υπ. Προνοίας απηγόρευσε την ανάρτησιν σφαγίων έξωθι των κρεοπωλείων και έδωσενεντολήν όπως τα κρέατα διατηρούνται εντός ψυγείων ή ψυκτικών προθηκών. Η απαγόρευσις δεν θα ισχύση διά τα κρεοπωλεία της Κεντρικής Αγοράς, διά τα οποία θα ληφθούν ειδικά μέτρα.

*Επειδή η 5η Ιουνίου 1960 ήταν Κυριακή και η «Εστία» δεν είχε κυκλοφορήσει, σταχυολογούμε κείμενα από το φύλλο της προηγουμένης ημέρας, 4ης Ιουνίου 1960.

Απόψεις

Μέ εὐθῦνες τοῦ κράτους ὁ θάνατος Μαζωνάκη;

Εφημερίς Εστία
Παρά τόν σάλο καί τίς εἰσηγήσεις τῶν ἀναισθησιολόγων, ὁ Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος ἀνανέωσε τήν δυνατότητα ἐκτέλεσης συνταγῶν προποφόλης ἀπό τά ἰδιωτικά φαρμακεῖα, σέ ἀντίθεση μέ ὅ,τι ἰσχύει στήν ΕΕ καί διεθνῶς

«Τίς τελευταῖες δεκαετίες τό κοινό τῆς ποίησης, τοὐλάχιστον στήν Ἑλλάδα, ἔχει μεγαλώσει σημαντικά»

Εφημερίς Εστία
Ὁ πρυτανεύων τῆς νεωτέρας ποιήσεως, Ἀντώνης Φωστιέρης, πρεσβεύει πώς «εἶναι πολύ ἐνθαρρυντικό τό γεγονός ὅτι ἐμφανίζονται συνεχῶς νέοι ποιητές, ἐκδίδονται πολλά ποιητικά βιβλία καί ὑπάρχουν νέοι ἐκδοτικοί οἶκοι. Ὑπάρχει μιά κινητικότητα, ἀκόμη κι ἄν δέν γίνεται ἀντιληπτή ἀπό τό εὐρύτερο κοινωνικό σύνολο».

Μνῆμες, πολλές, μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς…

Δημήτρης Καπράνος
«Θά πᾶς νά καλύψεις τήν δίκη τῶν βασανιστῶν» μοῦ εἶπε ὁ Σαράντος Σαραντάκος, ἀρχισυντάκτης μου στήν «Βραδυνή»

Σχέδιο ἀνατίναξης τῆς δίκης Τριαντόπουλου

Εφημερίς Εστία
Τό παρασκήνιο τοῦ Μαξίμου γιά νά ναυαγήσει τό Εἰδικό Δικαστήριο

Ὅταν ὁ Ἑλληνισμός ἑνώνεται, ἡ Ἄγκυρα ὑποχωρεῖ

Μύρνα Νικολαΐδου
Παρά τά σφάλματα στά ὁποῖα ἔχει ὑποπέσει ἡ ἑλληνική διπλωματία τά τελευταῖα –καί ὄχι μόνο– χρόνια, μέ προεξάρχον τό δόγμα τῶν «ἤρεμων νερῶν» μέ τήν Τουρκία, ὑπάρχουν καί κάποιες φωτεινές ἐξαιρέσεις πού μᾶς δίδουν ἐλπίδα