Τά κράτη δέν εἶναι ἑταιρεῖες – Οἱ λαοί δέν εἶναι συμβόλαια

Aπό σήμερα ὁ Ντόναλντ Τράμπ εἶναι καί ἐπισήμως ὁ 47ος Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν.

Διαχειρίζεται καί τυπικῶς τίς τύχες μας. Ὄχι μόνο τίς τύχες τοῦ λαοῦ του. Ἀπό τίς ἀποφάσεις του θά ἐξαρτηθεῖ ἐάν ὁ κόσμος θά μπεῖ σέ μία τροχιά εἰρήνης ἤ ἄν οἱ συρράξεις πού τροφοδότησαν τήν ἀδηφάγο πολεμική βιομηχανία τῶν κρατῶν θά συνεχιστοῦν εἰς βάρος τῶν οἰκονομιῶν τῶν ἐθνῶν. Μεταξύ ἄλλων καί τοῦ δικοῦ μας, τό ὁποῖο πληρώνει τό φυσικό ἀέριο σέ ὑπερδιπλάσια τιμή σέ σύγκριση μέ αὐτήν πού τό πλήρωνε στό παρελθόν. Ἀλλά καί πού ζεῖ σέ μία ἐντελῶς ἐπισφαλῆ γειτονιά ὅπου ἔχουν ἀνοίξει καί στόν βορρᾶ καί στόν νότο οἱ ὀρέξεις γιά τήν ἀναθεώρηση τῶν συνόρων.

Ὅλοι ἐμεῖς πού μεγαλώσαμε στό πανεπιστήμιο δίνοντας μάχες ὑπέρ τῆς ὑπερδυνάμεως, κόντρα στίς τέως σοβιετικές δημοκρατίες καί τίς τότε κομμουνιστικές νεολαῖες πού ὑποστήριζαν ὅτι εἶναι παράδεισος ὁ ὑπαρκτός σοσιαλισμός, ἔχουμε ἀνάγκη νά θαυμάσουμε ξανά τήν Ἀμερική. Ὁ Τράμπ πρέπει νά ἐφεύρει τόν θαυμασμό γιά τήν Ἀμερική. Αὐτός χάθηκε στά χρόνια πού ἔφυγαν. Καί τόν θαυμασμό αὐτόν μπορεῖ νά τόν προκαλέσει ἄν κάνει σωστή χρήση τῆς ἰσχύος της καί τῆς ἐξουσίας, αὐτοῦ πού ὁ τέως Πρόεδρος Μπάιντεν ἀποκάλεσε «ἀκραία ὀλιγαρχία τοῦ πλούτου». Πράγματι ὁ Τράμπ εἶναι δισεκατομμυριοῦχος. Ὁ Μάσκ εἶναι δισεκατομμυριοῦχος. Κι ἄλλοι δίπλα τους. Ἀλλά οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, πού θά μποροῦσαν νά κάθονται καί νά ἀπολαμβάνουν τά δισεκατομμύριά τους, ἔβαλαν τόν ἑαυτό τους στήν περιπέτεια τῆς ἐμπλοκῆς μέ τά κοινά. Τῆς περιπέτειας τῆς δημόσιας ἔκθεσής τους. Ἔβαλαν τούς ἑαυτούς τους καί τίς οἰκογένειες στήν δοκιμασία τῆς προσωπικῆς τους ἀσφάλειας, ἡ ὁποία θά ἀπειλεῖται καθημερινά. Δέν εἶναι ἄλλως τε τυχαῖο ὅτι ἡ ὁρκωμοσία ἔγινε σέ κλειστό χῶρο ὄχι μόνο γιά τόν καιρό.

Ἡ κυβέρνηση Τράμπ εἶναι ἡ πρώτη ἀκραία ὀλιγαρχία τοῦ πλούτου πού βγαίνει στό φῶς γιά νά κυβερνήσει καί νά ἀξιολογηθεῖ. Καί, χορτασμένη ὅπως εἶναι ἀπό ὑλικά ἀγαθά, εἶναι λίαν πιθανόν νά εἶναι καί πολύ περισσότερο ἀνεξάρτητη ἀπό τίς προηγούμενες κυβερνήσεις τῶν Δημοκρατικῶν, οἱ ὁποῖες στηρίζονταν στίς ἀκραῖες ὀλιγαρχίες τοῦ πλούτου, πού ὅμως δέν ἐμφανίζονταν ποτέ στό φῶς καί τίς εἶχαν γιά μαριονέτες.

Αὐτή εἶναι ἡ διαφορά στήν δημοκρατία. Τό φῶς ἀπό τό σκοτάδι. Ἕνας δισεκατομμυριοῦχος πού διεκδικεῖ τήν ψῆφο τῶν πολιτῶν ἔχει καί τήν ἀνεξαρτησία γιά νά προχωρήσει σέ ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις.

Ἕνας πολιτικός ὁ ὁποῖος στηρίζεται παρασκηνιακά στούς δισεκατομμυριούχους εἶναι ἕνα σκιάχτρο. Ἀνδρείκελο. Τό ὁποῖο στήν καλύτερη περίπτωση, ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν μας παραδείγματα, ἀπό πολιτικός πολλές φορές μπαίνει στόν πειρασμό νά καταστεῖ οἰκονομικός παράγων τοῦ τόπου. Καί ἀπό ρυθμιστής τῆς ἐλεύθερης οἰκονομίας, μέ τίς ἀποφάσεις του νά κρατικοποιεῖ τήν οἰκονομία γιά τόν προσωπικό του λογαριασμό.

Δέν εἶναι λοιπόν ἁμαρτία ὅτι ἡ ἀκραία ὀλιγαρχία τοῦ πλούτου βρίσκεται στήν ἐξουσία. Ἁμαρτία εἶναι τό πῶς θά τήν διαχειριστεῖ. Στό ἐσωτερικό τῆς Ἀμερικῆς, ὅπου ὁ Τράμπ καλεῖται νά ἑνώσει ἕναν λαό ἔχοντας ἀπέναντί του στό σύνολό του σχεδόν ἕνα ἐχθρικό καί διαβρωμένο ἀπό τούς Δημοκρατικούς κράτος. Στό ἐξωτερικό, ἀπό τίς ἀποφάσεις πού θά λάβει καί γιά τήν ἀνάκτηση κρίσιμης ἐπιρροῆς τῆς χώρας του ἀλλά καί γιά τό μέλλον πού ἔρχεται.

Ἡ συμμαχία μέ τόν Μάσκ ἐξασφαλίζει τήν ἐλευθερία τῆς ἐκφράσεως πού εἶχαν συρρικνώσει οἱ Δημοκρατικοί στό διαδίκτυο παντοῦ, εἴτε στό Twitter, εἴτε στό Facebook, εἴτε στό TikTok, πού πρόλαβαν νά ἀπαγορεύσουν ἀλλά μᾶλλον θά ἐπανέλθει. Τοῦ ἐξασφαλίζει τήν ἀφιλτράριστη ἀπ’ εὐθείας ἐπικοινωνία μέ τούς λαούς καί περιθωριοποιεῖ τά ἀπολιθώματα τοῦ συστήματος. Τοῦ ἐξασφαλίζει ἐπίσης τήν ἐλευθερία τῆς πληροφορήσεως. Ὁ Μάσκ ἔχει δεσμεύσει στό διάστημα μεγάλα οἰκόπεδα, στά ὁποῖα ἔχει τοποθετήσει δορυφόρους ἀπ’ ὅπου ἐλέγχει τήν Γῆ. Καί αὐτά εἶναι ἀπολύτως κρίσιμα, ὅπως ἔγινε σαφές καί στόν πόλεμο τῆς Οὐκρανίας καί στόν πόλεμο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, γιά τήν ἔκβαση τῶν συρράξεων.

Ὅποιος ἐλέγχει τό διάστημα ἔχει στρατηγικό πλεονέκτημα στήν Γῆ. Δέν εἶναι ὁ μόνος βεβαίως. Ἡ λεπτή γραμμή πάνω στήν ὁποία ἔχει νά πατήσει ὁ Τράμπ στό ἐσωτερικό τῆς χώρας του, ὅπου ἡ οἰκονομία τά δύο ἑπόμενα χρόνια θά πάει καλά χάρη καί σέ μεταρρυθμίσεις πού ἔκανε ὁ Πρόεδρος Μπάιντεν, εἶναι πῶς θά διαχειριστεῖ τόν θυμό του γιά ὅλα ὅσα ὑπέστη στήν διάρκεια τῆς τετραετίας πού ἔφυγε. Ἄν θά ἐπικρατήσει ὁ ρεβανσισμός ἤ ὄχι. Τά πρῶτα δείγματα εἶναι ἀμφιλεγόμενα. Ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος ἐπέλεξε νά μήν ὑποκριθεῖ καί κάλεσε στήν ὁρκωμοσία του χθές μόνο ὅσους ἡγέτες τόν στήριξαν σέ αὐτή τήν δοκιμασία καί ὄχι ὅλους ἐκείνους πού πολιτεύτηκαν ἐχθρικά ἀπέναντί του ἀκόμα καί μετά τήν ὁρκωμοσία του. Ἀνθρώπινο. Ἦταν τοὐλάχιστον γελοῖο τό θέμα τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος πού συνεδρίασε στήν Γερμανία γιά νά ἀποφασίσει πῶς θά ἀντιπολιτευτεῖ τόν Τράμπ μετά καί τήν ὁρκωμοσία του. Ἡ ἀνάδειξη μιᾶς σειρᾶς κυβερνήσεων οἱ ὁποῖες θά μποροῦν νά προσαρμοστοῦν στό δόγμα του εἶναι γιά ἐκεῖνον μονόδρομος, ἀλλά μέχρι νά ἐπέλθουν οἱ πολιτικές ἀλλαγές στήν Εὐρώπη πρέπει νά συνεργαστεῖ μέ αὐτές πού ἔχει, καλῶς ἤ κακῶς. Ἡ λεπτή αὐτή γραμμή περιλαμβάνει καί θέματα πού δίχασαν τήν ἀμερικανική κοινωνία καί τόν κόσμο τήν προηγούμενη τετραετία.

Ἄν εἶναι ἀκριβεῖς οἱ πληροφορίες μας, ὁ Πρόεδρος Τράμπ θά ἱκανοποιήσει τήν πολιτική τοῦ νέου ὑπουργοῦ Ὑγείας Kennedy καί θά συστήσει ἐξεταστική ἐπιτροπή γιά τά ἐμβόλια καί γιά τούς θανάτους πού προκάλεσαν, βάζοντας στό σκαμνί τόν δόκτορα Φάουτσι, παρά τήν ἀμνηστία Μπάιντεν. Ἄν ἐπίσης εἶναι ἀκριβεῖς οἱ πληροφορίες μας, θά ζητήσει νά ἐπιστρέψουν στίς Ἔνοπλες Δυνάμεις ὅλοι οἱ ἄνδρες καί γυναῖκες πού ἀπολύθηκαν ἐκδικητικά ἀπό τούς Δημοκρατικούς ἐπειδή δέν ἐμβολιάστηκαν. Πρόκειται γιά θέματα σοβαρά πού ἀφοροῦν τήν ἐπιστήμη καί ἐνδεχομένως θά δικαιώσουν ὅλους ὅσοι θεωροῦνταν ψεκασμένοι ἀλλά θά ἔχουν ὡς συνέπεια τήν ἀπώλεια κρίσιμου πολιτικοῦ χρόνου γιά τόν πλανητάρχη. Στήν πατρίδα μας οἱ παραπομπές προκαλοῦν τήν συμπάθεια καί ὠφελοῦν τούς παραπεμπομένους συνήθως.

Συσπειρώνουν. Δέν ξέρουμε τί ἀκριβῶς θά συμβεῖ στήν Ἀμερική.

Μ’ αὐτές τίς πρῶτες εἰσαγωγικές σκέψεις καλωσορίζουμε τόν 47ο Πρόεδρο τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καί ἐλπίζουμε νά μήν διαψεύσει τίς προσδοκίες πού ἔχουν δημιουργηθεῖ στήν Δύση γιά τήν νέα προεδρία του.

Μία προεδρία πού πρέπει νά βασιστεῖ στήν ἰσχύ ἀλλά καί στό δίκαιο. Ἡ συναλλακτική πολιτική μπορεῖ νά ὁδηγήσει τά πράγματα μέχρι ἕνα ὁρισμένο σημεῖο. Τά κράτη δέν εἶναι ἑταιρεῖες καί οἱ λαοί δέν εἶναι συμβόλαια.