Σκωληκομυρμηγκότρυπες;

Σάββατον, 15 Νοεμβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ

«Ὑπό τοῦ Ὑπ. Ἐμπορίου ἐχορηγήθη ἄδεια εἰσαγωγῆς ἐκ Φινλανδίας, ἄνευ συναλλαγματικῶν διατυπώσεων, 10 χιλιογράμμων μυρμηκοαυγῶν, τά ὁποῖα θά χρησιμοποιηθοῦν ὡς τροφή νεοσσῶν». Ὑπάρχει ἐλπίς, λοιπόν, μετά τήν πρώτην αὐτήν παραχώρησιν, νά δοθῇ ἄδεια ὅπως εἰσαχθοῦν εἰς τήν Ἑλλάδα ἀτελῶς ἐκ Φινλανδίας καί μερικαί… σκωληκομυρμηγκότρυπες!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΤΑ ΣΥΣΤΕΓΑΖΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΡΚΗ ΣΧΟΛΕΙΑ

Τό ὑπουργεῖο Παιδείας ὁρίζει ὅτι τόν τρόπον λειτουργίας τῶν συστεγαζομένων σχολείων ἤ σχολείων ἐχόντων μέγαν ἀριθμόν μαθητῶν, θά ρυθμίζουν οἱ οἰκεῖοι Γενικοί Ἐπιθεωρηταί ἐν συνεννοήσει μετά τῶν διευθυντῶν τῶν σχολείων ἀναλόγως πρός τάς ὑφισταμένας διδακτηριακάς συνθήκας.

* *Ἐπειδή ἡ 16η Νοεμβρίου 1958 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 15ης Νοεμβρίου 1958.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.