Σάββατον, 9 Μαΐου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΜΑΖΗ ΕΣΠΟΥΔΑΣΑΝ!

Τηλεγραφοῦν ἐξ Ἀγκύρας: «Συνεπείᾳ καταρρεύσεως ἐνταῦθα πενταορόφου κτιρίου ὑπό ἀνοικοδόμησιν, 18 ἐργάται ἐπαγιδεύθησαν ὑπό τά ἐρείπια καί πολλοί ἐξ αὐτῶν ἐτραυματίσθησαν, ἐνῷ ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν ἐφονεύθη ἐπί τόπου». Ἰδού, λοιπόν, ὅτι καί οἱ Τοῦρκοι ἐργολάβοι δέν εἶναι πολύ καλλίτεροι μερικῶν ἰδικῶν μας. Προφανῶς θά ἐσπούδασαν καί αὐτοί εἰς τό πολυτεχνεῖον… τοῦ Κιούπκιοϊ.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΔΙΑΤΙ ΕΡΡΙΦΘΗ Η ΒΟΜΒΑ ΕΙΣ ΧΙΡΟΣΙΜΑΝ
ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ

Ὁ πρώην πρόεδρος τῶν Ἡνωμ. Πολιτειῶν κ. Χάρρυ Τρούμαν, εἰς λόγον του ἐκφωνηθέντα κατά τήν διάρκειαν γεύματος παρατεθέντος πρός τιμήν του ὑπό τοῦ ἐθνικοῦ ὁμίλου Τύπου, ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ βόμβα ἐναντίον τῆς Χιροσίμα ἐρρίφθη διά τήν διάσωσιν πολύ περισσοτέρων ἀνθρώπων. «Ἄν ἐπρόκειτο, εἶπε, νά τεθῇ θέμα ἐπαναλήψεως παρομοίου ἐγχειρήματος, ἀσφαλῶς θά τό ἐπανελαμβάνομεν».

*Ἐπειδή ἡ 10η Μαΐου 1964 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 9ης Μαΐου 1964.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.