Σάββατον, 6 Μαρτίου 1965

O ΚΟΣΜΟΣ
ΜΕΤΑ ΤΑΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

Ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσεν, ἀκόμη καί ἄνευ ἀπαρτίας, νά περάσῃ σωρείαν ὑπόπτων νομοσχεδίων, τάς τελευταίας ἡμέρας, ἀπό τήν Βουλήν, ὁ κ. Ὑπουργός τῶν Οἰκονομικῶν ἀνεκοίνωσεν, ὅτι τό νομοσχέδιον περί δημοσίων ὑπαλλήλων θά ψηφισθῇ μετά τάς ἑορτάς τῶν Ἀπόκρεω. Τό πρᾶγμα δέν εἶναι παράδοξον; Ἡ Κυβέρνησις δέν πρόκειται, οὐσιαστικῶς, νά βελτιώσῃ τήν κατάστασιν τῶν ὑπαλλήλων∙ προτιμᾶ, λοιπόν, νά ψηφισθῇ τό σχετικόν νομοσχέδιον τήν Σαρακοστήν, ὥστε νά εἶναι αἱ διατάξεις του… νηστήσιμοι!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΑΠΟΚΟΜΙΔΗΣ
ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ – ΑΙΤΙΑ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΧΡΕΗ

Ὁ προμηθευτής ὑγρῶν καυσίμων διά τά αὐτοκίνητα καθαριότητος τοῦ δήμου Ἀθηναίων διεμήνυσε πρός τόν δήμαρχον Ἀθηναίων ὅτι, ἐάν ἐντός τῆς ἡμέρας δέν ἐξοφληθῇ τό ὀφειλόμενον ὑπό τοῦ δήμου ποσόν, θά εὑρεθῇ εἰς τήν ἀνάγκην νά διακόψῃ τήν χορήγησιν καυσίμων εἰς τά αὐτοκίνητα τοῦ δήμου. Ὁ δήμαρχος κ. Πλυτᾶς, ἐρωτηθείς σχετικῶς, ἐδήλωσεν, ὅτι θά πράξῃ πᾶν τό δυνατόν, ὅπως, ἐντός τῆς σήμερον, ἐξεύρῃ τό ἀπαιτούμενον χρηματικόν ποσόν.

* Ἐπειδή ἡ 7η Μαρτίου 1965 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 6ης Μαρτίου 1965.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ