Σάββατον, 25 Μαρτίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΜΕ ΣΚΑΜΝΑΚΙΑ!

«Εἰς πλεῖστα σχολεῖα, λόγῳ ἐλλείψεως θρανίων, οἱ μαθηταί ὑποχρεοῦνται νά μεταφέρουν καθημερινῶς “σκαμνάκι” ἤ καθίσματα ἐκ τῶν οἰκιῶν των. Ἐξ ἄλλου ὑπάρχουν γυμνάσια εἰς τά ὁποῖα τό διδακτικόν προσωπικόν εἶναι ἐλλιπέστατον. Ἰδιαιτέρως, μάλιστα, ἔλλειψις, παρατηρεῖται εἰς τόν κλάδον τῶν φυσικῶν».
Ἀλλά τί σημασία ἔχει ἡ κλασική φυσική, ἀφοῦ οἱ μαθηταί τῶν γυμνασίων διδάσκονται τώρα στήν πυρηνικήν φυσικήν! Βεβαίως, αὐτή δέν ὁμιλεῖ διά τό ἀδιαχώρητον, ἀλλά κάτι θά λέγῃ διά τά… ἀτομικά σκαμνάκια!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΠΡΙΓΚΗΠΙΣΣΑ ΣΟΦΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ «ΕΣΤΙΑΝ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ»

Ἡ Πριγκήπισσα Σοφία θά ἀπονείμῃ αὔριο τήν 11:30 π.μ. εἰς τήν αἴθουσα τελετῶν τῆς «Ἑστίας Νέας Σμύρνης» ἔπαθλα ἐπιμελείας, χρηστοηθείας καί ἐξαιρέτων πράξεων τῆς «Ἑστίας Νέας Σμύρνης» εἰς μαθητάς καί μαθητρίας τῶν σχολείων τῆς περιοχῆς της. Μετά τήν τελετήν τῆς ἀπονομῆς τῶν ἐπάθλων θά γίνουν τά ἐγκαίνια τῆς ἐκθέσεως χειροτεχνημάτων τῆς ἐκεῖ οἰκοκυρικῆς σχολῆς.

Απόψεις

Νῖκος Π. Τσάκος: Θέλουμε ἑλληνική σημαία σέ ὅλα μας τά πλοῖα

Δημήτρης Καπράνος
Ὁ ἐπί κεφαλῆς τῆς ΤΕΝ ἀναφέρθηκε ἐπίσης στίς προϋποθέσεις τῆς ἐπιτεύξεως τῶν στόχων καί σημείωσε ὅτι χρειάζονται περισσότεροι διαθέσιμοι Ἕλληνες ναυτικοί, ἀλλά καί νεωτεριστικές ἰδέες

Ἡ ἀδιέξοδη ἐνεργειακή μετάβαση

Εφημερίς Εστία
Ἐντύπωση προκαλοῦν ἡ ἀντίδραση τῆς Κομμισσιόν καί οἱ τοποθετήσεις διαφόρων ἀνώτερων στελεχῶν της, ἐν ὄψει τῶν μέτρων πού πρέπει νά ληφθοῦν γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς νέας ἐνεργειακῆς κρίσης, ἡ ὁποία μαστίζει τήν Εὐρώπη τούς τελευταίους μῆνες.

«Ποτέ δέν θεώρησα νεκρούς ὅσους ἔφερε στό φῶς ἡ ἀρχαιολογική σκαπάνη»

Εφημερίς Εστία
ΕΦΗ ΣΑΠΟΥΝΑ-ΣΑΚΕΛΛΑΡΑΚΗ: Ἐπί ἕξι δεκαετίες ὑπηρετεῖ τήν ἐπιστήμη τῆς Ἀρχαιολογίας

Ὁ Τάφος τῆς Κρίσεως: Ἐκεῖ ὅπου οἱ ψυχές λογοδοτοῦν

Εφημερίς Εστία
H ΑΓΝΩΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ

Στό ἐρώτημα «ἄν ἀνηφορίζει κανείς τήν Ἀκρόπολη, γιά νά τήν δεῖ, πεζῇ ἤ μέ αὐτοκίνητο, ἀπαντῶ: μέ τά γόνατα!»

Εφημερίς Εστία
Ὁ κορυφαῖος νεωτεριστής ἀρχιτέκτων Λέ Κορμπυζιέ, μέγας γνώστης τῶν μυστικῶν τῆς Ἀκροπόλεως, ἀναφερόμενος στόν Παρθενῶνα, εἶχε δηλώσει: «Παραμένω ἀνίκανος νά καταλάβω τό μεγαλεῖο αὐτοῦ τοῦ πράγματος. Ἕνας ἄγριος καί ἀπελπισμένος ἀγῶνας...»