Σάββατον, 25 Μαΐου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ

«Δύο Ἀμερικανικαί ὁμάδες ὀρειβατῶν κατέκτησαν προχθές τό Ἕβερεστ. Εἶναι ἡ πρώτη παρόμοια συνάντησις, πού ἔγινε καί ἡ πρώτη φορά, πού τέσσαρες πολῖται ἑνός ἔθνους ἥνωσαν τάς χεῖρας των εἰς τά ἀπρόσιτα Ἱμαλάϊα». Ἐπρόκειτο, μέ ἄλλας λέξεις, περί κυριολεκτικῆς «συναντήσεως κορυφῆς», ἀφοῦ ἔγινεν εἰς τά ὕψη τῶν Ἱμαλαΐων! Καί τό μόνον κακόν εἶναι, ὅτι οἱ συναντηθέντες ἦσαν ὅλοι Ἀμερικανοί, καί συνεπῶς δέν θά βγῇ τίποτε ἀπό τήν συνάντησιν αὐτήν. Ἀλλά μήπως καί ἀπό ὅλας τάς μέχρι τοῦδε διασκέψεις κορυφῆς ἐβγῆκε τίποτε ἀξιόλογον;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΑΓΝΩΣΤΟΝ ΑΣΜΑ ΤΟΥ ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΥ

Τό πρακτορεῖον εἰδήσεων «ΤΑΣ» μετέδωσεν ὅτι εἰς τό ἰνστιτοῦτον χειρογράφων τῆς Ἀκαδημίας Ἐπιστημῶν τῆς Γεωργίας ἀνευρέθη χειρόγραφον τοῦ διασήμου Ρώσσου μουσουργοῦ Τσαϊκόφσκυ, τό ὁποῖον ἦτο μέχρι τοῦδε ἄγνωστον. Τό χειρόγραφον ἀφορᾶ εἰς ἆσμα ὑπό τόν τίτλον «Τό χρυσό σύννεφο κοιμήθηκε» καί φέρει τήν ὑπογραφήν τοῦ Τσαϊκόφσκυ, ὑπό ἡμερομηνίαν 5 Ἰουλίου τοῦ ἔτους 1887. Κατά τήν ἐποχήν ἐκείνην ὁ διάσημος μουσουργός ἀνεπαύετο εἰς τήν λουτρόπολιν Μπορζόμι τῆς Γεωργίας. Τό ἆσμα εἶναι μελοποίησις ὑπό τοῦ Τσαϊκόφσκυ Ρωσσικοῦ λαϊκοῦ τραγουδιοῦ τοῦ ποιητοῦ Μιχαήλ Λέρμοντωφ.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ