Σάββατον, 21 Μαρτίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΜΑΖΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑ

«Ἡ ἐφημερίς “Νιού Γιόρκ Τζόρναλ-Ἀμέρικαν”, γράφει ὅτι ὁ Σκώτ Μακλέοντ, ὑπάλληλος τοῦ Σταίητ Ντηπάρτμεντ, ὁ ὁποῖος ἀπέθανε τό 1961, ἄφηκε κατάλογον περιέχοντα 847 ὀνόματα ὑπαλλήλων τοῦ ὑπουργείου, τά ὁποῖα ἦσαν ὕποπτα κατασκοπείας». Ἀλλ’ ἐάν πράγματι 847 ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπ. Ἐξωτερικῶν τῶν Ἡνωμ. Πολιτειῶν ἦσαν κατάσκοποι, διερωτᾶται κανείς πῶς ἡ Ἀμερική ὑφίσταται ἀκόμη, ὡς ἀνεξάρτητον Κράτος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐξηγεῖται, οὕτω, καί ἡ πολιτική τοῦ Σταίητ-Ντηπάρτμεντ εἰς τό Κυπριακόν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
ΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ
ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΩΝ

Τό ὑπ. Παιδείας πρός ἄρσιν τῆς ἐμφανιζομένης ἀνωμαλίας εἰς τήν λειτουργίαν τῶν σχολῶν ἀναλφαβήτων ἔδωσεν ὁδηγίας εἰς τάς νομαρχιακάς ἐπιτροπάς. Οὕτω οὐδέν νυκτερινόν ἤ δημοτικόν σχολεῖον ἤ κέντρον διδασκαλίας ἐνηλίκων θά τίθεται ἐν λειτουργίᾳ πρίν ἤ συμπληρωθῇ ἡ διαδικασία τῆς ἱδρύσεως τούτου. Ἡ διαδικασία τοῦ διορισμοῦ ἀδιορίστων δημοδιδασκάλων δέον ὅπως ἔχη συντελεσθῇ πρό τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας τοῦ νομοτύπως ἱδρυομένου νυκτερινοῦ γυμνασίου.

* Ἐπειδή ἡ 22α Μαρτίου 1964 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 21ης Μαρτίου 1963.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ