Σάββατον, 21 Δεκεμβρίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Ἀπό διαφήμισιν: «Στολίσατε τά χριστουγεννιάτικα δενδράκια σας μέ τά χαρούμενα, ὡραῖα καί στερεά ἠλεκτρικά λαμπιόνια Ρωσσικῆς προελεύσεως». Ἴσως νά εἶναι θαυμάσια τά Ρωσσικά λαμπιόνια –ὅπως εἶναι καί τό χαβιάρι καί τά καβούρια– ἀμφιβάλλομεν, ὅμως, κατά πόσο εἶναι κατάλληλα, διά τά Χριστουγεννιάτικα δένδρα, πού προϋποθέτουν πίστιν εἰς τόν Χριστόν καί τήν Παναγίαν! Τό πολύ, λοιπόν, νά χρησιμεύσουν διά τήν κομμουνιστικήν… διαφώτισιν ἐκείνων πού τά ἀγοράζουν!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΠΟΥ ΘΑ
ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΝ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΚΑΙ ΠΑΠΑΣ
ΑΜΜΑΝ

Ὁ Ρωμαιοκαθολικός Πατριάρχης Νίχμεχ ἄλ Σαμπάν, ἐδήλωσε τήν νύκτα ὅτι ὁ Πάπας Παῦλος ὁ 6ος καί ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας θά συναντηθοῦν μόνον εἰς τόν Ἅγιον Τάφον, ὅπου θά προσευχηθοῦν διά τήν ἑνότητα τῶν Ἐκκλησιῶν.

*Ἐπειδή ἡ 22α Δεκεμβρίου 1963 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 21ης Δεκεμβρίου 1963.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ