Σάββατον, 20 Φεβρουαρίου 1965

O ΚΟΣΜΟΣ
ΑΠΟΚΡΗΑΤΙΚΑ

«Ἄστοχον εἶναι τό μέτρον τῆς Ἀστυνομίας, πού ἀπαγορεύει νά περιφέρονται τό “γαϊτανάκι” καί τό “γαϊδουράκι”. Ὀρθότερον θά ἦτο ἡ συνεργασία Ἀστυνομίας καί ΕΟΤ, ὥστε νά ἐπιτευχθῇ ἡ εὐπρεπής ἐμφάνισις τῶν ἀποκρηάτικων αὐτῶν ἐθίμων». Κατανοοῦμεν ἀπολύτως τήν συνηγορίαν τῆς κυβερνητικῆς ἐφημερίδος διά τά γαϊδουράκια: Ἡ ἀπαγόρευσις τῆς περιφορᾶς των σημαίνει, ὅτι δέν θά ἠμποροῦν πλέον νά γίνωνται… κυβερνητικά συλλαλητήρια!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΔΙΑ ΤΗΝ
ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΙΝ
ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ
ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

Τό δημοτικόν συμβούλιον Καλλιθέας, διά ψηφίσματός του, διαμαρτύρεται διά τήν παρατηρουμένην ἀπαράδεκτον καθυστέρησιν τῆς ἀπομακρύνσεως τῶν φυλακῶν Καλλιθέας, πολύ δέ περισσότερον διά τήν μελετωμένην μεταφοράν ψυχοπαθῶν κρατουμένων ἐκ τῶν λοιπῶν φυλακῶν εἰς τάς ἐν Καλλιθέᾳ καί ζητεῖ ὅπως ὁ χῶρος τῶν φυλακῶν ἀποδοθῇ εἰς τήν παιδείαν.

* Ἐπειδή ἡ 21η Φεβρουαρίου 1965 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 20ῆς Φεβρουαρίου 1965.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.