Σάββατον, 20 Φεβρουαρίου 1965

Καθώς πλησιάζουμε πρός τήν 52η ἐπέτειο ἀποκατάστασης τῆς δημοκρατίας μας, ἀναλογίζομαι ὅτι πέρυσι τέτοια ἐποχή ἡ ἐφημερίδα μας ἦταν στόχος ἐπιθέσεων γιά τίς ἀποκαλύψεις πού ἔκανε σχετικά μέ τίς ἔρευνες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας εἰς βάρος βουλευτῶν γιά διάφορες ὑποθέσεις.

H Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία ἀνεκοίνωσε τήν ἀπαγγελία κατηγοριῶν εἰς βάρος 22 στελεχῶν τῆς Νέας Δημοκρατίας γιά τό σκάνδαλο τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ. Ἐκ τῶν 22, οἱ 4 εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ βουλευτές. Ἡ Εἰσαγγελία ἀπέρριψε τίς κατηγορίες ἐναντίον 7 ἄλλων βουλευτῶν. Οἱ διώξεις εἶναι σέ βαθμό πλημμελήματος, ἀλλά ἀφοροῦν στά πολύ σοβαρά ἀδικήματα τῆς ἠθικῆς αὐτουργίας σέ ἀπάτη. Στήν ἀνακοίνωση αὐτή ἀντέδρασε ἡ Κυβέρνησις πανηγυρίζοντας, ἑστιάζοντας στό γεγονός τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν 7 βουλευτῶν, ὡσάν ἡ ἀπονομή τῆς Δικαιοσύνης νά εἶναι μέγεθος πού μετρᾶται ποσοτικῶς! Ἡ ἀνακοίνωσις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας ἀναφέρει τά ἀκόλουθα: «Ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία (EPPO) στήν Ἀθήνα (Ἑλλάδα) ἀπήγγειλε κατηγορίες σέ 22 κατηγορούμενους, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων νῦν βουλευτῶν τοῦ ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, ἀρκετῶν πρώην ὑψηλόβαθμων δημόσιων ἀξιωματούχων καί πολιτικοῦ προσωπικοῦ, στό πλαίσιο ἔρευνας γιά φερόμενο ὀργανωμένο σχέδιο ἀπάτης πού ἀφορᾶ γεωργικά κεφάλαια. Οἱ κατηγορίες ἐναντίον ἑπτά ἄλλων ἐν ἐνεργείᾳ βουλευτῶν ἔχουν ἀπορριφθεῖ. Ὅπως ἔχει ἤδη ἀναφερθεῖ, ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία (EPPO) διεξάγει ἔρευνες γιά ἕνα φερόμενο ὀργανωμένο σχέδιο ἀπάτης στό ὁποῖο ἐμπλέκονται δημόσιοι ὑπάλληλοι τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ. Στίς 24 Ἀπριλίου 2026, τό ἑλληνικό Κοινοβούλιο ἔκανε δεκτό τό αἴτημα τοῦ Εὐρωπαίου Γενικοῦ Εἰσαγγελέα γιά τήν ἄρση τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας 11 ἐν ἐνεργείᾳ βουλευτῶν, ὥστε νά μπορέσει ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία νά προχωρήσει στίς ἔρευνές της γιά πράξεις πού φέρονται […]

Ἀμέσως μετά, ἡ Κυβέρνηση, μέ βάση τή γνωστή τακτική της, ἄρχισε νά ἐπιτίθεται προσωπικά στήν Εὐρωπαία Εἰσαγγελέα Λάουρα Κοβέσι καί στήν ἐν Ἑλλάδι ἐκπρόσωπό της εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Πόπη Παπανδρέου, ἐναντίον τῆς ὁποίας «ἐξουσιοδοτημένα» κυβερνητικά στελέχη ἐξαπέλυσαν προσωπικές ἐπιθέσεις.

Αὐτή τήν φορά, τό ἐπίκεντρο ἦταν τό Ὑπουργεῖο Μεταναστεύσεως, ὅπου ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία, μέ τήν συνδρομή τῆς Οἰκονομικῆς Ἀστυνομίας, εἰσέβαλε γιά νά ἀναζητήσει ἀπαντήσεις σχετικῶς μέ τήν διαχείριση χρημάτων πού προορίζονταν γιά τήν σίτιση μεταναστῶν καί τήν λειτουργία τῶν Δομῶν Φιλοξενίας.

Διαβάζουμε καθημερινά γιά πλήγματα εἰς βάρος ἐμπορικῶν πλοίων στήν Μαύρη Θάλασσα, πλοίων τά ὁποῖα –νομίμως καί μέ σεβασμό πρός τούς κανόνες τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου καί τῆς ἐλευθέρας ναυσιπλοΐας– προσπαθοῦν νά διατηρήσουν στήν ζωή τήν ἐφοδιαστική ἁλυσίδα, ὅπως ἔπραξαν καί κατά τήν διάρκεια τῆς πανδημίας.