Σάββατον, 2 Νοεμβρίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΙΣ

«Ἡ δημοσιογράφος Ἔλσα Μάξγουελ ἀπέθανε σήμερον ἐνταῦθα, εἰς ἡλικίαν 80 ἐτῶν». Θά ἡσυχάσουν οἱ διεθνεῖς κοσμικοί κύκλοι ἀπό τό τρομερό κουτσομπολιό της. Ἀλλά θά συνταραχθῇ ὁ Ἄδης, θ’ ἀναστατωθῇ ὁ κόσμος τοῦ λειμῶνος τῶν ἀσφοδελῶν. Ὁ Ὀδυσσεύς θά ἐπληροφορήθη ἀπό τήν ἀείμνηστον Ἔλσαν μέ ποιούς ἐκ τῶν μνηστήρων ἐφλερτάριζεν ἡ Πηνελόπη∙ ἐπίσης δέ θά μάθῃ ὁ Μενέλαος ποῦ ἀκριβῶς ἔδινε τά ραντεβού της ἡ Ἑλένη κατά τήν διάρκειαν τῆς πολιορκίας τῆς Τροίας, ἀπογοητευμένη ἀπό τόν Πάριν.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΣΥΓΚΡΟΥΣΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕ ΟΛΛΑΝΔΙΚΟΝ ΣΚΑΦΟΣ
ΓΑΝΔΗ

Τό Ἑλληνικόν φορτηγόν σκάφος «Π. Ξυλᾶς», συνεκρούσθη χθές μέ τό Ὁλλανδικόν σκάφος «Ντεβότα»,1.750 τόννων, εἰς τήν διώρυγα Γάνδης- Στερνέουζεν. Τό «Ντεβότα», τό ὁποῖον ἀπεκόπη εἰς δύο, ἐβυθίσθη ἐντός ὀλίγων λεπτῶν, ἀλλά τό πλήρωμα διεσώθη.

*Ἐπειδή ἡ 3η Νοεμβρίου 1963 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 2ας Νοεμβρίου 1963.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ