Σάββατον, 18 Μαΐου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΤΟ ΜΕΝΟΥ

Ἀπό χθεσινήν περιγραφήν τοῦ ἐπισήμου γεύματος πρός τιμήν τοῦ Ντέ Γκώλλ εἰς τά Ἀνάκτορα: «Τό μενού ἦσαν: Μπλινύ μέ χαβιάρι μαῦρο, κονσομέ παγωμένο, φιλέτο γλώσσας (ψάρι), παπάκια ψητά μέ σάλτσα πορτοκαλιοῦ, σαλάτες, παγωτό μέ φράουλες κλπ.» Ἀφοῦ κανείς σχεδόν δέν ἤξευρε τήν γαλλικήν γλῶσσαν, φυσικόν ἦτο νά σερβιρισθῇ αὐτή ὡς ψάρι –τοσούτῳ μᾶλλον, πού τά ψάρια τηροῦν, ἀνέκαθεν, σιγήν ἰχθύος!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΨΕΚΑΣΜΟΙ
ΑΠΟ ΑΕΡΟΣ

Τό Ὑπουργεῖον Γεωργίας συνέστησεν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θά μελετήσῃ τόν τρόπον ὀργανώσεως τῶν ἀπό ἀέρος ψεκασμῶν δι’ ἀεροπλάνων καί ἑλικοπτέρων πρός καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν, πού προσβάλλουν, ἐν εὐρείᾳ ἐκτάσει τάς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος τῆς ἐλαίας κλπ. Ἐφέτος, προβλέπεται ὅτι θά διενεργηθοῦν ψεκασμοί ἀπό ἀέρος εἰς εὐρείαν κλίμακα.

* Ἐπειδή ἡ 18η Μαΐου 1963 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 17ης Μαΐου 1963.

Απόψεις

Μέ εὐθῦνες τοῦ κράτους ὁ θάνατος Μαζωνάκη;

Εφημερίς Εστία
Παρά τόν σάλο καί τίς εἰσηγήσεις τῶν ἀναισθησιολόγων, ὁ Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος ἀνανέωσε τήν δυνατότητα ἐκτέλεσης συνταγῶν προποφόλης ἀπό τά ἰδιωτικά φαρμακεῖα, σέ ἀντίθεση μέ ὅ,τι ἰσχύει στήν ΕΕ καί διεθνῶς

«Τίς τελευταῖες δεκαετίες τό κοινό τῆς ποίησης, τοὐλάχιστον στήν Ἑλλάδα, ἔχει μεγαλώσει σημαντικά»

Εφημερίς Εστία
Ὁ πρυτανεύων τῆς νεωτέρας ποιήσεως, Ἀντώνης Φωστιέρης, πρεσβεύει πώς «εἶναι πολύ ἐνθαρρυντικό τό γεγονός ὅτι ἐμφανίζονται συνεχῶς νέοι ποιητές, ἐκδίδονται πολλά ποιητικά βιβλία καί ὑπάρχουν νέοι ἐκδοτικοί οἶκοι. Ὑπάρχει μιά κινητικότητα, ἀκόμη κι ἄν δέν γίνεται ἀντιληπτή ἀπό τό εὐρύτερο κοινωνικό σύνολο».

Μνῆμες, πολλές, μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς…

Δημήτρης Καπράνος
«Θά πᾶς νά καλύψεις τήν δίκη τῶν βασανιστῶν» μοῦ εἶπε ὁ Σαράντος Σαραντάκος, ἀρχισυντάκτης μου στήν «Βραδυνή»

Σχέδιο ἀνατίναξης τῆς δίκης Τριαντόπουλου

Εφημερίς Εστία
Τό παρασκήνιο τοῦ Μαξίμου γιά νά ναυαγήσει τό Εἰδικό Δικαστήριο

Ὅταν ὁ Ἑλληνισμός ἑνώνεται, ἡ Ἄγκυρα ὑποχωρεῖ

Μύρνα Νικολαΐδου
Παρά τά σφάλματα στά ὁποῖα ἔχει ὑποπέσει ἡ ἑλληνική διπλωματία τά τελευταῖα –καί ὄχι μόνο– χρόνια, μέ προεξάρχον τό δόγμα τῶν «ἤρεμων νερῶν» μέ τήν Τουρκία, ὑπάρχουν καί κάποιες φωτεινές ἐξαιρέσεις πού μᾶς δίδουν ἐλπίδα