Σάββατον, 16 Νοεμβρίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΝΟΘΕΙΑ


«Συνελήφθησαν ὑπό τῆς Ἰταλικῆς ἀστυνομίας τρεῖς βιομήχανοι τοῦ Μιλάνου, οἱ ὁποῖοι παρῆγαν ἐλαιόλαδον ἀπό σάπωνας τύπου Μασσαλίας». Ἕως τώρα ἐγνωρίζαμεν, ὅτι τό σαπούνι παράγεται ἀπό τό λάδι, καί ὄχι ἀντιστρόφως, ἀλλά οἱ εἰδικοί τῆς νοθείας εἶναι ἱκανοί διά τά πάντα: Μήπως ἐδῶ, εἰς τήν Ἑλλάδα, τό καθεστώς Καραμανλῆ, δέν εἶχε παράγει ψήφους ἀπό τά… οἰκόπεδα καί τά δέντρα;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΘΑ ΙΔΡΥΘΗ ΥΦΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ Β. ΕΛΛΑΔΟΣ

ΘΕΣ/ΝΙΚΗ.– Κατά πληροφορίας τῶν ἐνταῦθα ἐφημερίδων, ὅτι εὐθύς ὡς ἐμφανίσθη ἡ κυβέρνησις εἰς τήν Βουλήν καί τύχῃ ψήφου ἐμπιστοσύνης, μεταξύ τῶν ἄλλων ὑφυπουργείων Βορείου Ἑλλάδος, τό ὁποῖον, κατά πᾶσαν πιθανότητα, θά ἀνατεθῇ εἰς τόν βουλευτήν Κοζάνης κ. Κων. Ταλιαδούρην.

* Ἐπειδή ἡ 17η Νοεμβρίου 1963 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 16ης Νοεμβρίου 1963.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.