Σάββατον, 16 Φεβρουαρίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΣΥΝΕΠΕΙΑΙ

«Ὁ πρεσβευτής τῶν Ἡν. Πολιτειῶν εἰς Ἀθήνας κ. Λαμπουΐς μολονότι περιλαμβάνετο εἰς τόν ἐπίσημο κατάλογον ἐπισκεπτῶν εἰσῆλθεν εἰς τόν Λευκόν Οἶκον ἔκ τινος ὀπισθίας εἰσόδου καί δέν ἐγένετο ἀντιληπτός ὑπό τῶν δημοσιογράφων». Προφανῶς, λοιπόν, ὁ ἐν Ἑλλάδι Ἀμερικανός πρεσβευτής ὑπέστη τήν τύχην παντός τοῦ Ἑλληνικοῦ: «Ἀπό τήν Ἑλλάδα ἔρχεσθε;… Θά μπῆτε ἀπό τήν πόρτα τῆς ὑπηρεσίας!…».

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Η ΑΙΘΙΟΠΙΑ ΚΑΙ ΤΟ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΝ

Ὑπό τοῦ αὐτοκράτορος τῆς Αἰθιοπίας Χαϊλέ Σελασιέ προσεκλήθη ὁ καθηγητής τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Ἀπ. Β. Δασκαλάκης, ὅπως μεταβῇ εἰς Ἀδδίς-Ἀμπέμπα καί δώσῃ σειράν ὁμιλιῶν μέ θέμα τάς σχέσεις Ἑλλήνων καί Αἰθιόπων, κατά τούς ἀρχαίους καί βυζαντινούς χρόνους. Συγχρόνως δέ παρεκλήθη νά χρησιμεύσῃ ὡς σύμβουλος διά τήν ἵδρυσιν Πανεπιστημίου ἐν Ἀδδίς-Ἀμπέμπα.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.