Σάββατον, 15 Ἰουνίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ

Τό ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἐπρογραμμάτισε τήν διάνοιξιν μεγάλης λεωφόρου, συνδεούσης τό ξενοδοχεῖον «Χίλτον» μέ τό ἀεροδρόμιον Ἑλληνικοῦ… εἰς εὐθεῖαν γραμμήν, πρᾶγμα, πού προεκάλεσεν ἀναστάτωσιν τῶν κατοίκων τῶν ἀνατολικῶν συνοικιῶν, εἰς βάρος τῶν ὁποίων θά κατεδαφιστοῦν 2.000 περίπου οἰκίαι καί καταστήματα! Δέν γνωρίζομεν, ἄν ἡ εἴδησις εἶναι ἀληθής· ἐάν ὅμως, ἐπιβεβαιωθῇ, θά ἀποτελῇ, ἀσφαλῶς, ἕνα ἀπό τά μεγαλείτερα σκάνδαλα τῆς «Ἔ, ρέ!».

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΜΕΤΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ
ΕΙΣ ΛΕΩΦΟΡΟΝ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ

Πρωτοβουλίᾳ τῆς Πανευρυτανικῆς Ἑνώσεως θά γίνουν αὔριον (11 π.μ.) εἰς τήν διασταύρωσιν τῶν λεωφόρων Βουλιαγμένης καί Γούβας (Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἰωάννου Βουλιαγμένης), τά ἐγκαίνια τῆς μετονομασίας τῆς λεωφόρου Γούβας εἰς «Λεωφόρον Γεωργίου Καφαντάρη».

*Ἐπειδή ἡ 16η Ἰουνίου 1963 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 15ης Ἰουνίου 1963.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ