ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ μέ τήν μίσθωση τεσσάρων γαλλικῶν φρεγατῶν μέ τήν μέθοδο τοῦ leasing ἦταν πολλαπλῶς χρήσιμο γιά τήν κυβέρνηση καί ἐξόχως διδακτικό γιά τό πολιτικό σύστημα.
Διότι ἄν ξεπεράσουμε τήν τετριμμένη ἀνάλυση γιά τίς ὑπαρκτές βιασύνες καί τίς ἀστοχίες τοῦ ἀναπληρωτῆ ὑπουργοῦ Ἄμυνας στήν ὑπόθεση αὐτή, τότε θά καταλάβουμε:
Πρῶτον, ὅτι ἡ διαρροή στά ΜΜΕ γιά τήν προμήθεια πού φαίνεται νά μήν ἔγινε ἀπό τήν Κυβέρνηση εἶχε ὡς στόχο νά ἐνημερωθοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀνταγωνιστές τῶν Γάλλων Γερμανοί καί νά «χαλάσει» ἡ δουλειά. Πρᾶγμα πού συνέβη ἀπό τήν στιγμή πού τό κόμμα τῶν Φιλελευθέρων μετέτρεψε τήν ἀπόφαση μιᾶς ὑποτιθέμενης κυρίαρχης κυβέρνησης πού ἑτοιμάζεται νά βγεῖ ἀπό τά μνημόνια σέ μεῖζον πολιτικό ζήτημα στό Γερμανικό Κοινοβούλιο. Ὄχι ἐναντίον της ἀλλά ἐναντίον τοῦ Μακρόν. Ἄγνωστο γιά τήν ὥρα ποιοί ἔκαναν τήν διαρροή γιά τήν προμήθεια πού θά θωράκιζε τήν ἄμυνά μας. Ἀλλά αὐτοί πού τήν ἔκαναν, ὅποιας ἐθνικότητας καί ἄν εἶναι, ἑλληνικῆς ἤ ἀλλοδαπῆς, εἶναι βέβαιον ὅτι δέν ἐνδιαφέρονταν γιά τά συμφέροντα τῆς ἄμυνας τῆς χώρας ἀλλά γιά τά συμφέροντα τῶν ἐμπόρων ὅπλων. Λυπηρό, βεβαίως, ἀλλά δέν ἔχουμε σταματήσει νά ἐντυπωσιαζόμαστε πλέον. Αὐτή εἶναι ἡ Ἑλλάς.
Δεύτερον, θά καταλάβουμε ὅτι οὔτε ἡ Εὐρώπη ἄλλαξε μυαλά στά ἑλληνικά χρόνια τῶν μνημονίων. Ἕνα τμῆμα τοῦ συστήματός της παραμένει, δυστυχῶς, ἐξ ἴσου διεφθαρμένο μέ τό ἑλληνικό. Ὅ,τι μᾶς ἔκαναν τό 2001 γιά νά ἐνταχθοῦμε στήν ΟΝΕ μᾶς τό κάνουν καί σήμερα ἀπό τήν ἀνάποδη. Τό 2001 πληρώσαμε πανάκριβα διόδια ἔνταξης στήν ΟΝΕ, ὑποχρεωθέντες νά παραγγείλουμε ἐξοπλισμούς ἀξίας 15-20 δισ. εὐρώ στούς Εὐρωπαίους ἑταίρους. Τό 2018 ὑποχρεωνόμαστε νά πληρώσουμε διόδια ἐξόδου ἀπό τό μνημόνιο, καί ἄς ἔχει καταφέρει ὁ ἑλληνικός λαός μέ τίς θυσίες του νά «πιάσει» ὅλους τούς δημοσιονομικούς στόχους πού ἔχουν τεθεῖ.
Οἱ ἄνθρωποι δέν ἀλλάζουν μυαλά. Τό 2001 μᾶς ἔλεγαν: Θέλετε φθηνά ἐπιτόκια; Ἀγοράστε ἀεροπλάνα, φρεγάτες, ἑλικόπτερα καί ὑποβρύχια. Τό 2018 λένε: Θέλετε ἀπαλλαγή ἀπό τά μνημόνια, καθαρή ἔξοδο στίς ἀγορές καί ἐλάφρυνση χρέους; Ξηλωθεῖτε! Ἀγοράστε πάλι. Μαχητικά, φρεγάτες, ὅ,τι ὑπάρχει, ὅσο ἀντέχετε. Καί ἐπειδή ὁ κουμπαρᾶς εἶναι μικρός –καί γιά τούς μεσάζοντες βεβαίως βεβαίως– τά κτυπήματα γίνονται ἐλεύθερα. Καί τό κυριώτερο: Ἀπροκάλυπτα. Γιά νά καταλάβουμε τό εἶδος τῶν ἐμμονῶν πού κατατρύχουν τούς πιστωτές μας ἀρκεῖ νά θυμίσουμε ὅτι καί στίς πλέον δύσκολες στιγμές γιά τήν ἐκτέλεση τῶν μνημονίων, τίς στιγμές πού κόβονταν μισθοί καί συντάξεις, ἡ τρόικα ἀπαιτοῦσε καί ἐπιτύγχανε τήν ἀποπληρωμή τῶν χρεῶν πρός τίς ἑταιρεῖες ἐξοπλισμῶν. Τόσο χυδαῖοι.
Στίς μέρες μας τά πράγματα εἶναι ἐλαφρῶς πιό σουρρεαλιστικά: Οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι πού ζητοῦν αὐξημένα πλεονάσματα καί ὑψηλές ἐπιδόσεις στά δημοσιονομικά, οἱ ἴδιοι ἀπαιτοῦν ἔκτακτες πληρωμές γιά ἐξοπλιστικά πού ἐκθέτουν σέ κίνδυνο τήν ἐπίτευξη ὁρισμένων ἐξ αὐτῶν τῶν στόχων. Τήν στιγμή πού ζητοῦν νέα μείωση τῶν συντάξεων δέν ἔχουν καμμία ἠθική ἀναστολή νά ζητοῦν ὑψηλές προκαταβολές. Πραγματικά σηκώνουμε τά χέρια ψηλά. Ἐνῶ ἡ χώρα «ὁδεύει» πρός τήν λήξη τῶν μνημονίων, καλεῖται νά πληρώσει τούς γαλλογερμανικούς ἐμφύλιους. Τά δέ κέρδη τῆς ΕΚΤ ἀπό τά ὁμόλογά μας κάποιοι τά ἀπαιτοῦν ὡς «καπάρο» γιά νά δώσουν καλύτερη λύση γιά τό χρέος. Ὅ,τι καί νά ποῦμε, εἶναι λίγο!
Μ.Η.Τ. 232122