Ποδιά μέ μακρύ μανίκι

Σάββατον, 26 Ἰουλίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ
«ΕΑΝ Ο ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΣΟΥ…»

Καθ’ ἅ πληροφορεῖται πρωϊνή συνάδελφος, εἰς τό Ὑπουργεῖον Προεδρίας ἐξεδόθη διαταγή ὅπως αἱ δακτυλογράφοι φοροῦν εἰς τό ἑξῆς ποδιάν μέ μακρύ μανίκι, «κλειστήν ἐμπρός μετά κομβίων». Τόσον πολύ, λοιπόν, σκανδαλίζεται ὁ κ. Τσάτσος ἀπό τό θέαμα τῶν ἀπειροπληθῶν κυριῶν καί δεσποινίδων, τάς ὁποίας ἔχει διορίσει; Ἤ μήπως ἐδόθη ἄλλοθεν ἡ σχετική διαταγή;… Ἐκτός πλέον, ἐάν ἐσκέφθη ὁ κ. Ὑπουργός νά ἐπηρεάσῃ, καί τήν γυναικείαν μόδαν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Θ’ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΠΟΛΥΟΡΟΦΟΝ ΜΕΓΑΡΟΝ

Ὡς ἀνεκοινώθη, τά Ταχυδρομικά Ταμιευτήρια θά προκηρύξουν ἀρχιτεκτονικόν διαγωνισμόν διά τήν ἀνέγερσιν πολυορόφου μεγάρου ἐπί ἰδιοκτήτου οἰκοπέδου των εἰς τήν διασταύρωσιν τῶν ὁδῶν Σοφοκλέους καί Ἀριστείδου. Εἰς τό ἀνεγερθησόμενον μέγαρον θά στεγασθοῦν τά κεντρικά γραφεῖα τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων.

Σημειωτέον ὅτι εἰς τό παρελθόν εἶχε ριφθῇ ἡ ἰδέα ὅπως εἰς τό ἐν λόγῳ οἰκόπεδον κατασκευασθῇ πολυόροφον γκαράζ.

Απόψεις

Νῖκος Π. Τσάκος: Θέλουμε ἑλληνική σημαία σέ ὅλα μας τά πλοῖα

Δημήτρης Καπράνος
Ὁ ἐπί κεφαλῆς τῆς ΤΕΝ ἀναφέρθηκε ἐπίσης στίς προϋποθέσεις τῆς ἐπιτεύξεως τῶν στόχων καί σημείωσε ὅτι χρειάζονται περισσότεροι διαθέσιμοι Ἕλληνες ναυτικοί, ἀλλά καί νεωτεριστικές ἰδέες

Ἡ ἀδιέξοδη ἐνεργειακή μετάβαση

Εφημερίς Εστία
Ἐντύπωση προκαλοῦν ἡ ἀντίδραση τῆς Κομμισσιόν καί οἱ τοποθετήσεις διαφόρων ἀνώτερων στελεχῶν της, ἐν ὄψει τῶν μέτρων πού πρέπει νά ληφθοῦν γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς νέας ἐνεργειακῆς κρίσης, ἡ ὁποία μαστίζει τήν Εὐρώπη τούς τελευταίους μῆνες.

«Ποτέ δέν θεώρησα νεκρούς ὅσους ἔφερε στό φῶς ἡ ἀρχαιολογική σκαπάνη»

Εφημερίς Εστία
ΕΦΗ ΣΑΠΟΥΝΑ-ΣΑΚΕΛΛΑΡΑΚΗ: Ἐπί ἕξι δεκαετίες ὑπηρετεῖ τήν ἐπιστήμη τῆς Ἀρχαιολογίας

Ὁ Τάφος τῆς Κρίσεως: Ἐκεῖ ὅπου οἱ ψυχές λογοδοτοῦν

Εφημερίς Εστία
H ΑΓΝΩΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ

Στό ἐρώτημα «ἄν ἀνηφορίζει κανείς τήν Ἀκρόπολη, γιά νά τήν δεῖ, πεζῇ ἤ μέ αὐτοκίνητο, ἀπαντῶ: μέ τά γόνατα!»

Εφημερίς Εστία
Ὁ κορυφαῖος νεωτεριστής ἀρχιτέκτων Λέ Κορμπυζιέ, μέγας γνώστης τῶν μυστικῶν τῆς Ἀκροπόλεως, ἀναφερόμενος στόν Παρθενῶνα, εἶχε δηλώσει: «Παραμένω ἀνίκανος νά καταλάβω τό μεγαλεῖο αὐτοῦ τοῦ πράγματος. Ἕνας ἄγριος καί ἀπελπισμένος ἀγῶνας...»