Πίσω ἀπό τά χαμόγελα

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ὅτι ἡ «Αὐγή» (26.09.2018) εἶδε «θετικό τό κλῖμα στή συνάντηση Τσίπρα – Ἐρντογάν» καί διαπίστωσε «βῆμα γιά νέα προσέγγιση στίς σχέσεις Ἑλλάδας – Τουρκίας», κάθε ἄλλο παρά ἀποτυπώνει τήν πραγματικότητα.

Καί μόνον ἡ προχθεσινή ἀνακοίνωση τῆς Ἄγκυρας γιά τήν δέσμευση περιοχῶν στά δυτικά τῆς Κύπρου, οἱ ὁποῖες περιλαμβάνουν καί τμήματα τῶν οἰκοπέδων 4, 5 καί 6 τῆς ΑΟΖ τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, γιά τήν σημερινή διεξαγωγή στρατιωτικῶν ἀσκήσεων, ἀποδεικνύει τήν μόνη ἀλήθεια: ἡ τακτική τῶν προκλήσεων ἀπό πλευρᾶς Ἐρντογάν συνεχίζεται ἀμείωτη καί δέν ἐπηρεάζεται ἀπό φιλοφρονήσεις, ἀναμνηστικές φωτογραφίες καί ἀνούσιες διαβουλεύσεις, ἐντελῶς τυπικοῦ χαρακτῆρα, ὅσο καί ἄν αὐτές προκαλοῦν τά χαμόγελα (ἀμήχανα πάντως) τοῦ πρωθυπουργοῦ μας καί τόν συνήθη ἐνθουσιασμό στό ἀκροατήριο τῆς «πρώτη φορά» ἀριστερᾶς…

Πρίν ἀπό τήν συνάντησή του μέ τόν Ἀλέξη Τσίπρα ὁ Τοῦρκος πρόεδρος, μιλώντας στήν 73η Γενική Συνέλευση τοῦ ΟΗΕ, δέν δίστασε νά καταγγείλει «τίς χῶρες πού δέν παραδίδουν τούς ἐπίδοξους ἐγκληματίες καί γκιουλενιστές στήν Τουρκία». Τό περιορισμένο ἀνάστημα τοῦ πρωθυπουργοῦ μας δέν τοῦ ἐπιτρέπει νά ἀντιληφθεῖ ὅτι ἡ ἐμμονή Ἐρντογάν στό ζήτημα τῆς χορήγησης πολιτικοῦ ἀσύλου στούς 8 Τούρκους ἀξιωματικούς πού κατέφυγαν στήν Ἑλλάδα, δέν ὀφείλεται σέ ἄγνοια τοῦ διεθνοῦς δικαίου καί τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ὁ Ἐρντογάν δέν εἶναι τόσο ἀφελής γιά νά πιστεύει ὅτι ἡ Ἑλλάδα θά μποροῦσε νά παραβιάσει στοιχειώδεις ἀρχές τοῦ κράτους δικαίου γιά νά τοῦ κάνει τό χατίρι, ἔστω καί ἄν ὁ ἐπιπόλαιος καί ἀμετροεπής Τσίπρας τοῦ τό εἶχε ὑποσχεθεῖ. Ἁπλῶς πιστεύει ὅτι ἡ διαρκής ὑπενθύμιση μιᾶς παράλογης καί ἀντιδημοκρατικῆς ἀξίωσης λειτουργεῖ πιεστικά καί βασανιστικά γιά ἕναν πρωθυπουργό, πού ἀναζητεῖ ματαίως «ἐπιτυχίες» γιά νά ἐνισχύσει τήν ἀποδυναμωμένη στό ἐσωτερικό τῆς χώρας μας εἰκόνα του. Μέ αὐτά τά δεδομένα, ἡ πρόσκληση τοῦ Ἐρντογάν γιά ἐπίσκεψη τοῦ ἐπιρρεποῦς σέ ἐπικοινωνιακούς ἐντυπωσιασμούς Ἕλληνα πρωθυπουργοῦ στήν Κωνσταντινούπολη μπορεῖ νά προκαλεῖ εὐφορία στούς κυβερνητικούς κύκλους, ἀλλά εἶναι βέβαιο ὅτι ὑποκρύπτει ἕνα ἀκόμη μπαράζ τουρκικῶν πιέσεων καί ὀχλήσεων, μέ γνώμονα τίς γενικότερες καί σημαντικότερες στοχεύσεις τῆς γειτονικῆς χώρας.

Αὐτή τήν στιγμή ἡ Τουρκία ἀποβλέπει:

– στήν παγίωση τῶν ἀμφισβητήσεων τῆς ἑλληνικῆς κυριαρχίας στόν ἐναέριο καί θαλάσσιο χῶρο τοῦ Αἰγαίου πελάγους

– στήν συνεκμετάλλευση τοῦ ὑποθαλάσσιου πλούτου τοῦ Αἰγαίου καί στήν ἀποτροπή τῶν πλεονεκτημάτων πού προσφέρει στήν Κύπρο ἡ ΑΟΖ τῆς Μεγαλονήσου

– στήν ἐπίλυση τοῦ Κυπριακοῦ προβλήματος μέ βάση μιά προοπτική ἀνάλογη τοῦ πανηγυρικά ἀπορριφθέντος σχεδίου Ἀννάν

– στήν διαρκῆ ἀμφισβήτηση τῆς ἑλληνικῆς κρατικῆς ἐξουσίας στήν Θράκη καί στήν πλήρη ἐκμετάλλευση τῆς μειονότητας γιά τήν ἑδραίωση τῶν τουρκικῶν διεκδικήσεων στήν περιοχή.

Ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο τό δίδυμο Τσίπρα – Κοτζιᾶ διαπραγματεύθηκε τήν ἐπίλυση τοῦ «Μακεδονικοῦ» καί τό περιεχόμενο τῆς συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν ἔχουν ἀποδείξει ὅτι ἰδεοληπτικές ἐμμονές, προθυμία συμμόρφωσης πρός «ἄνωθεν» ὑποδείξεις καί παιδαριώδεις διπλωματικοί χειρισμοί συνθέτουν τό «ὁπλοστάσιο» μέ τό ὁποῖο ἀντιμετωπίζονται ἀπό τήν κυβέρνηση τῆς «πρώτη φορά» ἀριστερᾶς οἱ προκλήσεις στό πεδίο τῶν διεθνῶν σχέσεων καί τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων. Εὔλογο συνεπῶς τό ἐρώτημα: Ὑπάρχει διαφορετικός δρόμος γιά τίς ἑλληνοτουρκικές σχέσεις;

*Δικηγόρος