Πιό πολύ «Καμμένος» παρά «Μητσοτάκης»

ΑΝ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ τά ὅσα λένε κατά καιρούς κορυφαῖοι ὑπουργοί –ὅταν ἐκνευρίζονται ἀπό τίς ἰδιορρυθμίες τοῦ κυβερνητικοῦ ἑταίρου Πάνου Καμμένου– τότε ὁ Πρωθυπουργός προτιμᾶ τήν συγκρότηση μιᾶς…

… εὐκαιριακῆς πλειοψηφίας πού θά ἀποτελεῖται ἀπό τήν Κατερίνα Παπακώστα, τόν Χάρη Θεοχάρη, τόν Σπῦρο Λυκούδη, τόν Νῖκο Νικολόπουλο, κάποιο βουλευτή τῆς Ἕνωσης Κεντρώων καί ἄλλες ἀνένταχτες προσωπικότητες, παρά μέ τήν συγκροτημένη «ἀκροδεξιά» τῶν ΑΝΕΛ. Πολύ καλό γιά νά εἶναι ἀληθινό. Καί κυρίως πολιτικά αὐτοκτονικό.

Εἴτε μᾶς ἀρέσει εἴτε ὄχι, ἡ συγκρότηση τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ἡ ὁποία προετοιμαζόταν ἀπό τίς διερευνητικές ἐντολές τοῦ 2012 (εἶχα δεῖ μέ τά μάτια μου τόν νῦν ὑπουργό Ἄμυνας μέ τόν νῦν ὑπουργό Ψηφιακῆς Πολιτικῆς νά «συνωμοτοῦν» καταναλώνοντας …πίνες στοῦ Δουράμπεη στόν Πειραιᾶ) ὑπῆρξε στέρεα ἐπί τέσσερα ὁλόκληρα χρόνια.

Ὁ Καμμένος μέ τήν στήριξή του σέ ὅλες τίς μεγάλες ἐπιλογές τοῦ ἑταίρου του (σύγκρουση μέ τούς Γερμανούς, δημοψήφισμα, σύγκρουση μέ τήν διαπλοκή καναλαρχῶν καί τραπεζιτῶν) διασφάλισε τήν ἀνεξαρτησία τοῦ Τσίπρα ἀπέναντι σέ ἐπιχειρηματικά συμφέροντα πού πάλευαν νά ἁλώσουν τό κόμμα τῆς Ἀριστερᾶς μέ τήν μέθοδο τοῦ εἰσοδισμοῦ: μέ βουλευτές ἀπό τήν πλειοψηφία τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Οἱ διαφοροποιήσεις του σέ ἐπιμέρους ἀξιακά ζητήματα ὅπως τά σύμφωνα συμβίωσης, τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ἡ ταυτότητα φύλου, τό τζαμί στό Βοτανικό οὐδέποτε ἀπείλησαν τήν συνεργασία τους.

Ὅπως ἔχω ἐπισημάνει καί ἄλλη φορά, αὐτό πού ἑνώνει αὐτούς τούς δύο ἀταίριαστους πολιτικούς εἶναι ἡ κοινή τους ἀντίληψη γιά πρόσωπα καί πράγματα στήν Ἑλλάδα: καναλάρχες, τραπεζῖτες, ἐπιχειρηματίες, λοιπούς. Καί αὐτό πού τούς χωρίζει εἶναι τό Σκοπιανό.

Πρέπει νά θεωροῦν κάποιοι, εἰδικά μέσα στόν διαβρωμένο ΣΥΡΙΖΑ, πολύ ἀνόητο τόν Τσίπρα προκειμένου νά φθάσει στό σημεῖο νά ἀντικαταστήσει ἕναν διάβολο πού ξέρει, μέ μερικούς διαβόλους πού δέν ξέρει. Καί γιά νά λέμε τήν ἀλήθεια, ὅσο καί ἄν αὐτή πονάει κάποιους παλαιούς φίλους δέν ὑπῆρξε ποτέ οὐσιαστική ἀντιπαράθεση Κοτζιᾶ – Καμμένου.

Ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν ἐπιτιθέμενος στόν ὑπουργό Ἄμυνας ἔκρυψε ἐπιμελῶς τήν διαφωνία κορυφῆς πού εἶχε μέ τόν Πρωθυπουργό του. Ὁ κ. Κοτζιᾶς ἐπιμένοντας νά ἔρθει ἡ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν στήν Βουλή τόν Ἰανουάριο, στήν πραγματικότητα «πίεζε» γιά τήν διάλυση τῆς συμμαχίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ καί ἐπεδίωκε τήν συγκρότηση νέας πλειοψηφίας (ὑποτίθεται κεντροαριστερῆς) στήν ὁποία θά ἔπαιζε ρόλο μέ τούς 3-4 βουλευτές πού ἤλεγχε. Στήν πραγματικότητα, ἀμφισβητοῦσε μέσω Σκοπιανοῦ τό «διευθυντικό δικαίωμα» τοῦ Πρωθυπουργοῦ. Νά κάνει αὐτό πού ἤθελε: νά φθάσει μαζί μέ τόν Καμμένο μέχρι τίς κάλπες σχεδόν. Στήν πραγματικότητα ὁ Κοτζιᾶς ἐπετέθη στόν Καμμένο ἐπιδιώκοντας τήν πρόωρη ἐκπαραθύρωσή του καί ὄχι τό ἀνάποδο. Ἄν ὁ Τσίπρας τόν ἄκουγε καί συγκροτοῦσε τήν πλειοψηφία τῶν συνοδοιπόρων, ἀπό ἐκεῖ πού ἔπρεπε νά διαπραγματεύεται μέ ἕναν, τόν Καμμένο, θά ἀναγκαζόταν κάθε μέρα νά διαπραγματεύεται μέ δέκα! Θά ἀγόραζε «τόν πονοκέφαλό του», πού θά ἔλεγε καί ὁ Ἰβάν Σαββίδης –ρωσσική ἔκφραση. Τρελλός εἶναι;

Ἀπορῶ εἰλικρινά μέ αὐτούς πού τοῦ τά εἰσηγοῦνται ἤ ἐκείνους πού τά διακινοῦν. Ὅποιοι τά λογαριάζουν αὐτά δέν ξέρουν τόν Τσίπρα καί προφανῶς ἀγνοοῦν πῶς σκέπτεται ὁ πολιτικός τους ἀντίπαλος. Ἐάν ἀποχωροῦσαν ἀπό τήν πλειοψηφία ὅλοι οἱ βουλευτές τῶν ΑΝΕΛ –λίαν ἀμφίβολο, πλήν δύο– ἄς μήν ὑπάρχει ἀμφιβολία: ὁ Πρωθυπουργός θά πήγαινε ἀμέσως σέ ἐκλογές. Σιγά μήν διασυρόταν ἀπό ποικίλους συνοδοιπόρους, τινές ἐκ τῶν ὁποίων, ὄχι ὅλοι, ἦταν τά παρτάλια καί τά ρεμάλια τῆς τρόικας ἐν Ἑλλάδι.

Κάτι τελευταῖο: ἡ μονομανία τῆς ΝΔ μέ τόν Καμμένο τόν ὁποῖο ἔχει στό στόχαστρο ἀπό τό 2016, ἄν συνεχιστεῖ μέ αὐτή τήν ἔνταση, μπορεῖ νά φέρει τά ἀντίθετα ἀπό τά προσδοκώμενα ἀποτελέσματα. Πιό πολύ ἀκοῦμε τό ἐπώνυμο «Καμμένος» ἀπό τά στελέχη τῆς ΝΔ στίς καθημερινές τους παρεμβάσεις παρά τό ἐπώνυμο «Μητσοτάκης»! Λάθος.