Παρασκευή, 19 Ἰουλίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
Ο ΧΑΒΑΣ ΚΑΙ H ΧΑΒΑΗ

«Ἕν Γυμνάσιον ἀρρένων τῆς Χαβάης, ἀπεφάσισε νά εἰσαγάγῃ τά ἀρχαῖα Ἑλληνικά εἰς τό πρόγραμμά του. Σχετικήν ἀπόφασιν ἔλαβεν ὁ διευθυντής τοῦ γυμνασίου –πιστεύων καί ὁ ἴδιος, ὅτι ἡ Ἑλληνική παιδεία ἀποτελεῖ τήν βάσιν κάθε παιδείας– διότι κατά τήν ἐφετεινήν δοκιμαστικήν εἰσαγωγήν τοῦ μαθήματος οἱ μαθηταί ἔδειξαν μεγάλον ἐνθουσιασμόν καί ζῆλον νά μάθουν ἀρχαῖα ἑλληνικά». Ἐνῷ, ὅμως, αὐτά συμβαίνουν εἰς τήν Χαβάην, ἐδῶ εἰς τήν Ἑλλάδα κοντεύομεν νά καταργήσωμεν τά ἀρχαῖα Ἑλληνικά, χάριν τῶν «θετικῶν» ἐπιστημῶν!… Καί παρ’ ὅλας τάς διαμαρτυρίας τῶν φιλολόγων, οἱ ἁρμόδιοι ἐπιμένουν εἰς τόν… χαβᾶν των!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΠΕΡΙΟΧΑΙ
ΜΟΛΥΣΜΕΝΑΙ
ΕΞ ΑΦΘΩΔΟΥΣ

Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας κ. Μπερνάρη ἐκηρύχθησαν μεμολυσμέναι, λόγῳ ἀφθώδους πυρετοῦ, αἱ περιοχαί τῶν κοινοτήτων Σερβωτῶν καί Κριτσινιοῦ νομοῦ Τρικάλων, Κλεισούρας νομοῦ Καστοριᾶς καί Πεδινοῦ, Λαμπεροῦ, Παλαιοχωρίου καί Πύργου Πιερίων νομοῦ Καρδίτσης. Ἀπό τάς περιοχάς αὐτάς ἀπαγορεύεται ἡ ἐξαγωγή καί ἐν γένει διακίνησις ἐσφαγμένων βοειδῶν, αἰγοπροβάτων, ἀμνοεριφίων καί χοίρων.

Απόψεις

Ὁ γῦρος τοῦ θριάμβου

Μανώλης Κοττάκης
Τό 1997 ὑπεγράφη μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας ἡ Συμφωνία τῆς Μαδρίτης, πού ἀναγνώριζε «νόμιμα καί ζωτικά συμφέροντα» τῆς Τουρκίας στό Αἰγαῖο

Σάββατον, 12 Νοεμβρίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων: «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟΝ» - «ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΠΛΕΥΡΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ»

«Ἀνοσιούργημα» χαρακτηρίζει ὁ κ. Ροζάκης τήν ρηματική διακοίνωση

Εφημερίς Εστία
Ἕως καί ὁ ὁμότιμος καθηγητής, τήν γνώμη τοῦ ὁποίου συμβουλεύεται ἐνίοτε ὁ Πρωθυπουργός, ἐξαπέλυσε ἐπίθεση μέ βαρεῖς χαρακτηρισμούς γιά τό καλώδιο – Ἐκτεθειμένη ἡ Κυβέρνησις

Ἡ ἀγωνία τῶν παιδιῶν πρίν τίς Πανελλήνιες

Δημήτρης Καπράνος
Πάντα μέ ἀπασχολοῦσε τό θέμα τῶν Πανελληνίων ἐξετάσεων

Τό πολιτικό déjà vu τῆς ἀμφισβητήσεως

Μύρνα Νικολαΐδου
Ἄν ὑπάρχει ἕνα μάθημα πού ἀρνεῖται συστηματικά νά διδαχθεῖ τό πολιτικό προσωπικό σέ Οὐάσιγκτων, Μαδρίτη, Βερολῖνο καί Ἀθήνα, εἶναι ὅτι οἱ πολῖτες δέν τρέφονται μέ θεωρητικά ἀφηγήματα περί ἀναπτύξεως καί εὐημερίας, ὅταν τό ψυγεῖο παραμένει μισοάδειο