Πανικόβλητος ἀναστροφή

O νέος κόσμος πού ἀνατέλλει μοιάζει νά υἱοθετεῖ πρακτικές μαφίας:

Τά ἰσχυρά κράτη ἐγκαταλείπουν τήν παλαιά ἀρχιτεκτονική τῆς διεθνοῦς νομιμότητας καί τῶν ὑπερεθνικῶν ὀργανισμῶν μέσῳ τῶν ὁποίων ἐπέβαλλαν τήν θέλησή τους καί χωρίζουν μόνα τους, χωρίς κανόνες, τόν κόσμο σέ ζῶνες ἐπιρροῆς. Οἱ Ἀμερικανοί τό ἡμισφαίριό τους, πού περιλαμβάνει τόν Ἀρκτικό κύκλο καί τίς χῶρες τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς (ἐξ ὁῦ καί ἡ κατάσχεση πετρελαίου τῆς Βενεζουέλας πού διακινοῦσαν πρός τήν Κίνα ρωσσικά τάνκερ), οἱ Ρῶσσοι τήν Κεντρική Ἀσία, πού περιλαμβάνει τήν Κασπία Θάλασσα, τόν Καύκασο καί τήν Οὐκρανία, οἱ Κινέζοι τόν Εἰρηνικό καί σέ μεγάλο βαθμό τήν Ἀφρική. Τό νέο δόγμα περιλαμβάνει καί τοπικούς χωροφύλακες.

Οἱ ΗΠΑ ἔχουν ὁρίσει τοποτηρητές τους στήν Εὐρώπη τήν Μελόνι, τόν Ὄρμπαν καί περιμένουν τόν Φάρατζ καί τό AfD. Ὁ Καγκελλάριος Μέρτς γίνεται ἀντικείμενο χλεύης τῶν Ρώσσων πού τόν «δουλεύουν» ὅτι θά «ἀπαχθεῖ» τήν ὥρα πού ὁ ἴδιος στέλνει ἀγωνιώδεις ἐπιστολές στούς βουλευτές τοῦ CDU γιά νά τούς πεῖ ὅτι τό πρόβλημα τῆς πανάκριβης ἐνέργειας εἶναι ἄλυτο καί μέγα. Οἱ ΗΠΑ ἐπίσης θέλουν νά ὁρίσουν τοποτηρητές τους στήν Μέση Ἀνατολή καί τήν Μεσόγειο τούς Τούρκους –μέ ἐπιπρόσθετα καθήκοντα πρός Βορρᾶ– καί τούς Ἰσραηλινούς στόν Νότο. Τίποτε ἀπό ὅλα αὐτά δέν γράφτηκε σέ κάποια χαρτοπετσέτα ὅπως στήν Γιάλτα. Συμφωνοῦνται ὅλα στό τηλέφωνο ἤ διά ζώσης ἀνά δυάδες. Ἄγρια ζούγκλα.

Στό πλαίσιο αὐτό καταρρακώνονται κάθε μέρα ὅλοι οἱ διεθνεῖς ὀργανισμοί πού συγκροτήθηκαν μετά τόν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: Ὁ ΟΗΕ, τό ΝΑΤΟ, ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση. Ὁ κόσμος ἀλλάζει κάθε ἑβδομῆντα χρόνια. Ἑβδομῆντα κράτησε ὁ ὑπαρκτός σοσιαλισμός. Ἑβδομῆντα καί οἱ δυτικοί διεθνεῖς ὀργανισμοί. Σήμερα τό κάποτε πανίσχυρο Συμβούλιο Ἀσφαλείας ἁπλῶς «κρατάει τό φανάρι». Ἐπικυρώνει ἀμήχανο τίς ἐξελίξεις ἐπί τοῦ πεδίου. Τά πράγματα ἔχουν ἔρθει ἔτσι ὥστε τά ἑλληνοτουρκικά νά μήν εἶναι πλέον ἡ μόνη ἐνδονατοϊκή διένεξη. Εἶναι καί τά ἀμερικανο-δανικά γιά τήν Γροιλανδία. Καί αὔριο ποιός ξέρει. Μέσα στήν Συμμαχία διακινοῦνται καί σενάρια συνωμοσίας ἀτλαντικῆς ἐπιθέσεως σέ εὐρωπαϊκή χώρα, ἄν χρειαστεῖ, κάποια στιγμή στό μέλλον.

Αἰτία αὐτῆς τῆς θεμελιώδους ἀλλαγῆς, πού ὁδηγεῖ στήν ἀνακατανομή τῶν σφαιρῶν ἐπιρροῆς, εἶναι πώς οἱ ΗΠΑ ἀντελήφθησαν μέ καθυστέρηση ὅτι ὁ ἰσχυρός δέν εἶναι αὐτός πού ἔχει τά καλύτερα ὅπλα, ἀλλά αὐτός πού ἐλέγχει τήν τεχνολογία καί τόν ἐνεργειακό πλοῦτο τῆς γῆς. Φυσικό ἀέριο, πετρέλαιο, λίθιο, κοβάλτιο, λοιπές σπάνιες γαῖες κ.λπ. Πρῶτος τό κατάλαβε ὁ Πούτιν τό 2001, ἐπένδυσε νωρίς στούς φυσικούς πόρους τῆς Σοβιετίας καί ἀνέστησε τήν χώρα του. Τήν ἔκανε ὑπολογίσιμη. Ἔπειτα οἱ Κινέζοι, πού κατέλαβαν ὅλες τίς πηγές ἐνέργειας τῆς Ἀφρικῆς τήν ὥρα πού οἱ Ἀμερικανοί ἤθελαν νά κάνουν μέ τήν Ἀραβική Ἄνοιξη ἐξαγωγή δημοκρατίας στήν ἤπειρο αὐτή. Τό κατάλαβε καί κάποιος Καραμανλῆς στήν Ἑλλάδα τό 2007, πού θέλησε, μέ τήν ἄδεια τῆς ΕΕ, νά καταστήσει μεγάλο ἐνεργειακό κόμβο τήν Βόρειο Ἑλλάδα ἐπί ζημίᾳ τῆς Τουρκίας, ἀλλά οἱ πονηροί Ἕλληνες ἐγκλωβίστηκαν στήν παγίδα τοῦ Βατοπεδίου.

Μέσα σέ αὐτό τό νέο τοπίο ἡ πατρίδα μας βαδίζει ἀπαράσκευη καί παλινωδεῖ ἐπικίνδυνα. Ἡ ἀπαγωγή τῆς Βενεζουέλας μᾶς ἔβαλε δύσκολα. Μέ τό Διεθνές Δίκαιο, ἀλλά καί μέ τόν δικτάτορα, ἤ ἄνευ Διεθνοῦς Δικαίου καί κατά τοῦ δικτάτορα; Τά διλήμματα αὐτά θά ἐπιταθοῦν καθώς ἡ Ἑλλάς εἶναι σύμμαχος καί τῶν ΗΠΑ καί τοῦ Ἰσραήλ. Μέ τήν διαφορά ὅτι οἱ ΗΠΑ ἔχουν καί θέλουν φιλικές σχέσεις μέ τήν Τουρκία, ἀλλά τό Ἰσραήλ ἔχει μέχρι ὥρας ἐχθρικές σχέσεις μέ τήν Τουρκία. Οἱ ΗΠΑ ἤδη μᾶς πιέζουν νά καθίσουμε στό τραπέζι καί νά τά βροῦμε μέ τήν γείτονα (μέ ὅ,τι σημαίνει αὐτό), ἐνῶ τό Ἰσραήλ μᾶς ζητᾶ νά στοιχηθοῦμε πίσω του γιατί εἴμαστε μόνοι καί νά στείλουμε στρατό ὡς ἐγγυήτρια δύναμη στήν Γάζα. Ἀπό τίς ἕως τώρα ἀντιδράσεις τοῦ Πρωθυπουργοῦ, πού φαίνεται νά τρέχει πίσω ἀπό τίς ἐξελίξεις, προκύπτει ὅτι δέν κάναμε τό παραμικρό γιά νά προετοιμαστοῦμε γιά αὐτόν τόν νέο κόσμο, στόν ὁποῖο, ἐκτός ἀπό τό Διεθνές Δίκαιο, θά παίξει ρόλο καταλυτικό ὁ ψυχισμός τῶν ἡγετῶν καί οἱ προσωπικές σχέσεις μεταξύ τους. Περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη φορά. Ὁ κύριος Πρωθυπουργός μοιάζει μέ τόν ὁδηγό ΙΧ πού ἔχει χάσει ὅλες τίς ἐξόδους γιά νά ἀλλάξει ρεῦμα κυκλοφορίας ἀπό καθοδικό σέ ἀνοδικό καί ὅταν συνειδητοποιεῖ, τήν τελευταία στιγμή, κοιτῶντας ἀπέναντι, ὅτι ἄλλα κράτη εἶναι ἤδη στό ἀνοδικό, σπεύδει νά κάνει πανικόβλητη ἀναστροφή σέ σημεῖο πού ἔχει ἀπαγορευτικό.

Αὐτό ἦταν, ἀναστροφή, ἡ περίφημη δήλωσή του γιά τόν Μαδοῦρο, ὅτι «δέν εἶναι ἡ ὥρα γιά νά κρίνουμε τήν νομιμότητα τῶν ἐνεργειῶν τῶν ΗΠΑ», τήν ὁποία ὁ ἴδιος αἰτιολόγησε, μέ δήλωσή του τά Θεοφάνια, ὡς «προσαρμογή στούς νέους παγκόσμιους συσχετισμούς». Ἐάν πράγματι ἤθελε προσαρμογή χωρίς νά ἀποστεῖ ἀπό τίς θεμελιώδεις ἀρχές τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς, εἶχε εὐκαιρίες γιά νά βρεῖ ἔξοδο γιά τό ἀνοδικό ρεῦμα. Ὁ Ἐρντογάν τηλεφωνοῦσε στόν Τράμπ ὅλη τήν τετραετία πού τόν καταδίωκε τό ἀμερικανικό κατεστημένο γιά νά τόν φυλακίσει, νά τόν ἐξοντώσει οἰκονομικά, ἀκόμη καί νά τόν δολοφονήσει. Τοῦ ἔλεγε μιά «καλημέρα». Ὁ δικός μας, ποτέ. Ὁ Ἐρντογάν, παρά ταῦτα, κράτησε πολύ προσεκτική στάση στίς προεδρικές ἐκλογές τοῦ 2024 καί δέν παρενέβη. Ὁ δικός μας κατήγγειλε τόν Τραμπισμό ἀπό τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ἕξι μῆνες πρίν τίς ἐκλογές τοῦ 2024, καί ὑποστήριζε σέ συνομιλητές του στήν Ἀθήνα, πού τόν συμβούλευαν νά κρατήσει μιά «πισινή», ὅτι «ἀποκλείεται, θά ἀντιδράσει ὁ ἀμερικανικός λαός καί θά κερδίσει ἡ Κάμαλα!». Νταλκάς!

Σήμερα ὁ Πρωθυπουργός, ἀφοῦ ἔκανε τρεῖς μεγάλες κυβιστήσεις καί προσεχώρησε στίς θέσεις Τράμπ γιά τούς ΛΟΑΤΚΙ, γιά τήν πράσινη ἐνέργεια καί τώρα γιά τό Διεθνές Δίκαιο (μόνο τήν χωρίστρα δέν ἔκοψε ἀπό τίς παρειές, θά γίνει καί αὐτό), ἑτοιμάζεται νά καθίσει ἀπέναντί του. Ἀργά ἤ γρήγορα. Ἀλλά θά καθίσει μέ δύο δεδομένα: Τήν κυνική βάση συζητήσεως πού ἔθεσε ὡς πλαίσιο ὁ πρέσβυς Μπάρακ γιά τήν ἐπίλυση τῶν ἑλληνοτουρκικῶν διαφορῶν στόν Μανώλη Κωστίδη. Θά καθίσει ἐπίσης γιά νά συζητήσει θέματα πού ἀφοροῦν ἡγέτη ἄλλης χώρας, μέ τόν ὁποῖο ὁ Τράμπ εἶναι προσωπικός φίλος καί μιλᾶ μαζί του κάθε ἑβδομάδα γιά τήν Οὐκρανία, τήν Μέση Ἀνατολή, τήν Μεσόγειο, ἀκόμη καί γιά τήν Βενεζουέλα. Ἐδῶ πού φθάσαμε, μιά εὐχή μόνον! Ἄς ἐλπίσουμε στόν Θεό τῆς Ἑλλάδος, στούς ἐπιτυχημένους ὁμογενεῖς μας στίς ΗΠΑ καί στόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἐλπιδοφόρο, οἱ ὁποῖοι, παρά τήν ἀπαράδεκτη συμπεριφορά πού ἐπέδειξε ὁ Πρωθυπουργός στό πρόσωπό τους τό 2024 (δέν καταδέχθηκε νά τούς δεῖ στό Μαξίμου), παρενέβησαν στόν πλανητάρχη. Γιά τό καλό τῆς Ἑλλάδος. Ὄχι τοῦ Κυριάκου. Ὁ Κυριάκος εἶναι ἄλλη ὑπόθεση.