Παιδοκτόνος λόγω… φύλου

Σάββατον, 18 Ὀκτωβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΑΝΤΙΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ

«Ἐνώπιον τοῦ Κακουργιοδικείου Σερρῶν ἐκδικάζεται ἡ ὑπόθεσις τῆς Ἀγγελίνας συζύγου Α.Δ. ἐκ Νησίου Βερροίας, κατηγορουμένης ὅτι τέσσαρας ἡμέρας μετά τήν γέννησιν τοῦ βρέφους της ἐδηλητηρίασε τοῦτο διότι ἦτο θῆλυ καί ὄχι ἄρρεν ὅπως ἐπεθύμει». Μεγάλην περιφρόνησιν πρός τό φῦλον της ἔτρεφε, δηλαδή, αὐτή ἡ παιδοκτόνος χωρική!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ

Κατ’ ἀνακοίνωσιν τῆς Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας, ἡ χθεσινή ἀνεμοθύελλα εἰς τό Αἰγαῖον ἦτο ἐντελῶς παροδικοῦ χαρακτῆρος καί τόσον ὁ ἄνεμος ὅσον καί ἡ τρικυμία ἐκόπασαν ἀπό τῆς χθεσινῆς ἑσπέρας. Ἐπίσης, ἡ κακοκαιρία εἰς τήν Βόρειον Ἑλλάδα ἐκόπασε καί αἱ χιονοπτώσεις ἐσταμάτησαν.

* Ἐπειδή ἡ 19η Ὀκτωβρίου 1958 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 18ης Ὀκτωβρίου 1958.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.