Σάββατον, 22 Νοεμβρίου 1958

ΟΤΑΝ ΚΑΜΜΙΑ φορά ἐκφράζω ἰσχυρές ἐπιφυλάξεις γιά τήν πρόθεση τῆς ἡγεσίας τῆς ΝΔ νά συνεργαστεῖ μέ «προσωπικότητες» ἀπό τό ΠΑΣΟΚ ἤ μετεκλογικά ἀκόμη καί μέ τό ἴδιο τό ΠΑΣΟΚ, δέν τό κάνω ἀπό δογματισμό ἤ ἀπό ἔλλειψη ἀγωνίας γιά τό μέλλον τῆς χώρας.

Ἡ εἴδηση ἔσκασε σάν βόμβα. «Too good to be true» σκέφτηκα. Ξαναδιάβασα τό κείμενο προσεκτικά. «Δημιουργεῖται στήν Ἑλλάδα σχολή πρακτόρων ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση».

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 1958

TΟ ΖΗΤΗΜΑ τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας – Πολιτείας ἀρχίζει καί λαμβάνει ἐπικίνδυνη τροπή. Προσεγγίζεται ἀπό ὅλες τίς πλευρές μέ ὅρους ἰδεολογικούς, μέ ὅρους θεολογικούς, μέ ὅρους συνωμοσιολογικούς, τά πάντα, ἐκτός ἀπό τήν πραγματική του διάσταση: τήν ἐθνική.

Ἡ Ἀθηνᾶ (Νανά) Χαρβαλιᾶ-Καραγιάννη, πού ἔφυγε χθές γιά τό μεγάλο ταξίδι πλήρης ἡμερῶν, παίρνει μαζί της ἕνα μεγάλο κομμάτι τῆς ἱστορίας τοῦ καλοῦ Πειραιῶς.

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 1958

Ἡ ἐπικαιρότητα ἑνός μικροῦ δοκιμίου πού ἀναφέρεται σέ μία πραγματεία τοῦ Τζόναθαν Σουίφτ, πού γράφτηκε πρίν ἀπό 285 χρόνια!

Ὅπως εἴχαμε προβλέψει, ἔγινε πάλι τῆς τρελῆς στήν Ἀθήνα «πρός τιμήν» τῆς ἐπετείου τοῦ Πολυτεχνείου.

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ἐπιλεκτικές εἶναι οἱ εὐαισθησίες πού ἐπιδεικνύει ἕνα ἰσχυρό τμῆμα τοῦ πολιτικοῦ καί μηντιακού μας συστήματος ἀπέναντι στίς δικαστικές ἐξελίξεις.

Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 17 Νοεμβρίου 1918

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 1958