ΔΥΣΤΥΧΩΣ οἱ πρῶτες (ἄν καί ἀνεπίσημες) ἀντιδράσεις στήν ἐπέκταση τῶν χωρικῶν ὑδάτων τῆς Λιβύης ἦσαν πανομοιότυπες μέ τήν συμπεριφορά τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τήν ἐποχή κατά τήν ὁποία ἡ Λιβύη εἶχε καταρρεύσει ὡς ἀποτέλεσμα τῆς «Ἀραβικῆς Ἀνοίξεως» καί τῆς –ὑπό τραγικάς συνθήκας– ἐξολοθρεύσεως τοῦ ἡγέτου της Μουαμάρ Καντάφι.

Ξύπνησα νωρίς καί πάτησα τό κουμπί γιά τίς πρωινές εἰδήσεις. Βίτσιο κι αὐτό, νά ἀναζητᾶς ἀκόμη τήν ἐνημέρωση, λές καί σοῦ ἔλειψε ἔστω καί γιά μία στιγμή!

Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 30 Δεκεμβρίου 1923

O ΚΟΣΜΟΣ ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΙ ΕΠΙ ΕΝΟΙΚΙΩ

Τήν Επομένη τῆς ὑπογραφῆς τῆς Διακήρυξης τῶν Ἀθηνῶν μεταξύ τοῦ Πρωθυπουργοῦ, Κυριάκου Μητσοτάκη, καί τοῦ Τούρκου Προέδρου, Ταγίπ Ἐρντογάν, μέ κάλεσε στό τηλέφωνο κορυφαῖο ἱστορικό στέλεχος τῆς Νέας Δημοκρατίας γιά νά ἀνταλλάξουμε ἀπόψεις σχετικά μέ τό περιεχόμενό της.

Φυσικά καί δέν ἔχει θέση ἡ πολιτική στόν ἀθλητισμό. Ἐπειδή, ὅμως, τό ἐπαγγελματικό ποδόσφαιρο δέν εἶναι ἀθλητισμός, ἀλλά ἐπιχειρήσεις, ἡ πολιτική ἐπιδιώκει –καί κατορθώνει– νά τό ἐπηρεάζει!

O ΚΟΣΜΟΣ H «ΕΠΙΣΗΜΟΣ» ΤΙΜΗ

«ΡΕ ΣΕΙΣ, σπίτια δέν ἔχετε; Ἀκόμη ἐδῶ εἶστε;» Ἀκόμη ἀντηχεῖ στά αὐτιά μου ἡ φωνή τοῦ Βασίλη Καρρᾶ, πέντε τό πρωΐ κάποιο Σάββατο στίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ ’90, στό θρυλικό «Ἀβαντάζ» τῆς Θεσσαλονίκης.

Ὁ συρμός τοῦ μετρό σταματᾶ, ἀλλά οἱ πόρτες δέν ἀνοίγουν. Μιά παρέα ἀγοριῶν –γύρω στά δεκαέξι– δυσανασχετεῖ.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΛΛΙΛΟΓΙΑ!

Χριστούγεννα, βράδυ, ξεκούραση, θαλπωρή, σπίτι. «Σπιτικές οἱ γιορτές τῶν Χριστουγέννων καί τῆς Πρωτοχρονιᾶς» ἔλεγαν οἱ γονεῖς.