Οι πιο πλούσιοι του κόσμου

”ΗΓΕΣΙΑ σημαίνει να ακούς!” γράφει ο Μπιλ Κλίντον στην αυτοβιογραφία του

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τελικώς άκουσε και έκανε αυτό που έπρεπε. Οι Εκκλησίες θα ανοίξουν νωρίτερα. Στις 17 Μαΐου. Πρέπει να του το πιστώσουμε. Από εδώ και πέρα η ευθύνη για ό,τι συμβεί μεταβιβάζεται στον Αρχιεπίσκοπο, στους Μητροπολίτες και στους πιστούς. Το δώρον δεν πρέπει να αποδειχθεί άδωρον. Η Εκκλησία λειτουργούσα πρέπει να προσαρμοστεί στους κανόνες. Εάν δεν το κάνει θα εκθέσει και όλους εμάς που αυτό το διάστημα συγκρουστήκαμε χωρίς δισταγμό με τον χώρο μας γιατί αξιακά βάζουμε την πίστη μας πάνω από την ιδεολογία μας. Καθαρές κουβέντες! Βεβαίως το αυτό ισχύει και για τους εν Ελλάδι μουσουλμάνους ειδικώς της Θράκης οι οποίοι σε αντίθεση με τους Χριστιανούς θα κάνουν Ραμαζάνι με ανοικτά τζαμιά στις 23 Μαΐου, όχι στα μπαλκόνια όπως εμείς.

Αφού τα ξεκαθαρίσαμε λοιπόν εισαγωγικά διότι οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους ας απαντήσω σήμερα σε ορισμένους αναγνώστες στους οποίους έχει κάνει εντύπωση το πάθος μου και η διαρκής ενασχόλησή μου με την Εκκλησία της Ελλάδος. Με ρωτούν ”τι με έπιασε”. Θα μπορούσα να τους λύσω την απορία με παραπομπές σε θέματα προσβολής πίστεως και σε θέματα γεωπολιτικής σημασίας των Εκκλησιών, τα έχω θίξει κατ επανάληψιν. Στον νέο κόσμο που ανέτειλ, άλλωστε, ο ορθολογισμός της επιστήμης θα συγκρούεται διαρκώς με το μεταφυσικό των δογμάτων. Ο άνθρωπος θα αναζητεί ασφάλεια και απαντήσεις. Και όταν τελειώνουν οι απαντήσεις από έξω, θα ψάχνει τις απαντήσεις από μέσα. Μέσα του. Οι Θρησκείες στο νέο κόσμο θα είναι στην κορυφή της ατζέντας. Ωστόσο στην περίπτωση της Ελλαδικής Εκκλησίας υπάρχουν δύο ακόμη στοιχεία που την κάνουν σημαντική για την ζωή μας. Την ζωή του Έθνους. Στοιχεία που μας επιβάλλουν να επικεντρωθούμε σε αυτήν. Το πρώτο είναι το ανθρώπινο, αφορά την καθημερινότητα των ηλικιωμένων. Και δεν πρόκειται να το καταλάβει κανείς αν δεν ταξιδέψει σε κάθε γωνιά της ελληνικής γής: Η Εκκλησία καταργεί την μοναξιά. Δίνει νόημα και αποστολή στην ζωή των γονέων μας και των παππούδων μας. Είναι αγκωνάρι για να πιαστούν από κάπου όταν τα παιδιά τους φεύγουν μακριά και δεν μπορούν να τα δουν. Μέσα στην Εκκλησία οι γονείς μας και οι παππούδες μας αισθάνονται οι πιο πλούσιοι άνθρωποι του κόσμου. Την βραδιά της Αναστάσεως η μάνα μου μου ζήτησε ”συγχώρεση” ( !) γιατί θα πήγαινε να κοινωνήσει μυστικά στο Μοναστήρι της Ελευθερώτριας γράφοντας τις απαγορεύσεις του φίλου Νίκου Χαρδαλιά στα παλαιότερα των υποδημάτων της. Και σαν έβλεπε αποβραδίς το drone πάνω από την Εκκλησία της Ευαγγελίστριας στο χωριό κοκκίνιζε από οργή και σχολίαζε δηκτικώς με τις γειτόνισσες , νησιώτικα: ”Κακό χρόνο να μην έχουν!” (υπάρχει και σε χειρότερη εκδοχή: κακό χρόνο να ΄χουν!). Εάν δεν ξέρεις ότι Εκκλησία για όλους αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι σήμερα αποτελούν το μισό πληθυσμό σημαίνει πως ”έχει νόημα η ζωή” και πως δεν είσαι μόνος για το υπόλοιπον του βίου σου τότε εύκολα γίνεσαι αυστηρός μαζί τους. Εάν δεν σου περνά από το μυαλό η σκέψη ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι διατεθειμένοι να ρισκάρουν και την ζωή τους διεκδικώντας την γαλήνη της προσευχής τους εύκολα τους κατηγορείς για σκοταδισμό. Εύκολα γράφεις σε tweet σου Μεγάλη Εβδομάδα (το διέπραξε ”έγκριτος” συνάδελφος) πως ”από την Εκκλησία θα την πάθουμε” επειδή είδες δέκα γεροντάκια και έναν παπά να ”συγχρωτίζονται” στο προαύλιο ενός ναού.

Αυτός, λοιπόν, είναι ένας από τους βασικούς λόγους που γράφω με πάθος για την Ορθοδοξία. Στην Εκκλησία δεν είσαι ποτέ μόνος. Ζεις σε ένα καταφύγιο μακρυά από τις βοές του κόσμου. Ολοκληρώνεσαι. Και, ναι, μαθαίνεις να αγαπάς και να συγχωρείς. Και αν νομίζετε ότι Εκκλησία σημαίνει παππούδες και γιαγιάδες μόνον προσέξατε καλύτερα τα σημάδια γύρω σας. Εκκλησία σημαίνει και νέοι. Χιλιάδες σιωπηροί νέοι. Με έκπληξη παρακολούθησα το Μεγάλο Σάββατο ιντερνετικά (εκπέμπει και αναλογικά στην Θεσσαλονίκη) στο τηλεοπτικό κανάλι 4Ε της Χριστιανικής Αδερφότητας της ”Λυδίας της Φιλλιπισίας” τον δημοφιλή ηθοποιό Λεωνίδα Κακούρη να διαβάζει συγκινημένος μερικά από τα Δώδεκα Ευαγγέλια! (από το θρησκευτικό ορατόριο του Πάρη Γκούνα ”από το Πάθος στην Αναστάση” , 2010).

Ο δεύτερος λόγος που θεώρησα σημαντικό να μην πληγώσουμε αυτούς τους ανθρώπους , 96 Ιεράρχες, 9.000 ιερείς και βεβαίως το πλήρωμα της Εκκλησίας με τις αποφάσεις για την καραντίνα είναι η Ιστορία. Η Εκκλησία είναι οι ρίζες μας. Οι Έλληνες της Περιφέρειας μάχονται τον ξεριζωμό. Θα μπορούσα να σας παραπέμψω σε ένα εξαιρετικό βιβλίο του Δημήτρη Αγγελή (”Ελλήνων Αγώνες, Εκκλησίας Μάχες, 1191-1821, εκδόσεις Άγγελος Σιδεράτος, εισαγωγή Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου) το οποίο φωτίζει την συμμετοχή των Κληρικών στους Απελευθερωτικούς Αγώνες του Ελληνισμού κατά την Λατινοκρατία και την Τουρκοκρατία. Επιλέγω όμως κάτι απλούστερο. Να σας μεταφέρω όσα άκουσα πριν λίγες μέρες στον ανανεωμένο τηλεοπτικό σταθμό Blue Sky από τον επί κεφαλής του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα στην Καστοριά Χρυσόστομο Παπασταύρου (εννοείται ότι το έχω επισκεφθεί στο παρελθόν). Ο άνθρωπος αυτός διηγήθηκε γλαφυρά στην δημοσιογράφο Σουζάνα Καζάκα την ιστορία της Μακεδονίας σε μία ώρα. Πως Τούρκοι, Βούλγαροι, Αλβανοί, Ρουμάνοι, και άλλοι προσπάθησαν να ξεριζώσουν τον Ελληνισμό του Βορρά ανοίγοντας εκεί Σχολεία και Εξαρχικές Εκκλησίες. Και πως το Οικουμενικό Πατριαρχείο με εμπροσθοφυλακή ψυχωμένους Ιεράρχες στην Καστοριά, στο Μοναστήρι την Δράμα και αλλού (όπως ο Γερμανός Καραβαγγέλης και ο Χρυσόστομος μετέπειτα Σμύρνης) κατάφερε -μαζί με τον Πηχιόν, τον Δραγούμη και τον Μελά- να μείνει η Μακεδονία έδαφος ελληνικό.

Όταν ανακαλύπτεις επομένως ποιο νήμα δένει το παρελθόν με το παρόν, το έδαφος με τους πιστούς και ποιο ρόλο έπαιζε, παίζει και θα παίζει η Εκκλησία στις ζωές των Ελλήνων (ανεξαρτήτως της επάρκειας της ηγεσίας της) τότε, ναι, θυμώνεις, φωνάζεις, και καμμιά φορά ”εκτρέπεσαι ”, γίνεσαι έως και Αντάρτης. Σας βεβαιώ αξίζει τον κόπο. Η απόφαση του Κυριάκου μας το απέδειξε.